ସୌଭାଗ୍ଯରସସଂଭୂତୋ ଯତୋଽଯଂ ଲଵଣୋରସଃ
ଏହି ଲବଣର ସାର ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟର ରସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତସ୍ମାଦନ୍ନରସାଃ ସର୍ଵେ ନୋତ୍କୃଷ୍ଟା ଲଵଣଂ ଵିନା
ଏହିକାରଣରୁ, ଲବଣ ଛାଡ଼ି ଖାଦ୍ୟର ସମସ୍ତ ରସ ଉତ୍ତମ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁଦେହ ସମୁଦ୍ଭୂତଂ ଯସ୍ମାଦାରୋଗ୍ଯଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଲ୍ଲଵଣପର୍ଵତମ୍
ଏହି ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଯିଏ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ—
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦିହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ 4.196.
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ ଏଠାରେ ଆସି ଧର୍ମିକ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି।
କୁର୍ଵଂତି ଯେ ଲଵଣ ପର୍ଵତସଂପ୍ରଦାନଂ ସଂପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ଦିଵି ତେ ସୁମହଦ୍ଵିମାନମ୍
ଯେମାନେ ଲବଣ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବଡ଼ ଦେବମହଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗୁଡାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁରପୂଜିତମ୍
ଗୁଡ଼ ପାହାଡ଼ ଦାନର ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା: ଏହି ଦାନ ଦେଇ ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ତମୋ ଦଶଭିର୍ଭାରୈଃ ମଧ୍ଯମଃ ପଂଚଭିସ୍ତଥା
ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦଶ ଭାରରେ, ମଧ୍ୟମ ଦାନ ପାଞ୍ଚ ଭାରରେ ହୁଏ।
ତଦ୍ଵଦାମଂତ୍ରଣଂ ପୂଜାଂ ହେମଵୃକ୍ଷସୁରାର୍ଚନମ୍
ସେହିପରି ଆମନ୍ତ୍ରଣ, ପୂଜା ଏବଂ ସୁନା ବୃକ୍ଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ହୋମଂ ଜାଗରଣଂ ତଦ୍ଵଲ୍ଲୋକପାଲାଧିଵାସନମ୍
ସେହିପରି ହୋମ, ଜାଗରଣ ଓ ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ବିଧିବଦ୍ଧ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଯଥା ଦେଵେଷୁ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରଵରୋଯଂ ଜନାର୍ଦନଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଅଟୁଟ, ସେହିପରି।
ପ୍ରଣଵଃ ସର୍ଵମଂତ୍ରାଣାଂ ନାରୀଣାଂ ପାର୍ଵତୀ ଯଥା
ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଣବ ଯେପରି, ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ ଯେପରି।
ମମ ତସ୍ମାତ୍ପରାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଗୁଡପର୍ଵତ
ଏହିକାରଣରୁ, ଗୁଡ଼ ପାହାଡ଼, ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦିଅ।
ଵିନାଶଶ୍ଚାପି ପାର୍ଵତ୍ଯାସ୍ତସ୍ମାନ୍ମାଂ ପାହି ସର୍ଵଦା
ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କଠାରୁ ବିନାଶ ମଧ୍ୟ ଆସେ, ତେଣୁ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ସଂପୂଜ୍ଯମାନୋ ଗଂଧର୍ଵୈର୍ଗୌଂରୀଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଠି ଗୌରୀ ଲୋକରେ ସେ ବହୁତ ମାନ୍ୟତା ପାଇଛନ୍ତି।
ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯସଂପନ୍ନଃ ଶତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପରାଜିତଃ 4.197.
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସୁସ୍ଥତାର ସହିତ, ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କେବେ ହରାଯାଇନାହାନ୍ତି।
ମରୁତ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରିଯା ଭାର୍ଯା ରୂପ ଯୌଵନଶାଲିନୀ
ମରୁତ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସେ ରୂପ ଓ ଯୌବନର ଧନୀ।
ତା ଦାସ୍ଯ ଇଵ ଵାକ୍ଯାନି କୁର୍ଯୁସ୍ତସ୍ଯାଃ ସଦୈଵ ହି
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନାରୀମାନେ ସଦା ତାଙ୍କୁ ଦାସୀମାନଙ୍କ ଭଳି କଥା କହନ୍ତି।
ଅଥ କାଲେନ ମହତା ଦୁର୍ଵାସା ଋଷିସତ୍ତମଃ
ଏହା ପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ମହାନ ଋଷି ଦୁର୍ବାସା ଆସିଲେ।
ତସ୍ଯାଥ ସତ୍କ୍ରିଯାଂ କୃତ୍ତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାର୍ଘଂ ଯଥାଵିଧି
ସେ ଯଥାବିଧି ତାଙ୍କୁ ଆଦର ଦେଇ, ଅର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କଲେ।
ମୁଖାଵଲୋକନପରୋ ଵଶେ ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦା
ସେ ସଦା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସକ୍ତ ରହନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଅଧୀନରେ ରହନ୍ତି।
ଏତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ଭଗଵନ୍ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ହେ ପୂଜ୍ୟ, ମୋର ଏହି ବଡ଼ ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି, ଦୟାକରି ଏହା କହନ୍ତୁ।
ଜାନାମି ସର୍ଵଂ ସୁଭଗେ ତଵ ଵୃତ୍ତମଶେଷତଃ
ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣେ।
ତ୍ଵମାସୀର୍ଵୈଶ୍ଯ ମହିଷୀ ଗିରିଵ୍ରଜପୁରେ ପୁରା
ପୂର୍ବେ ତୁମେ ଗିରିବ୍ରଜ ନଗରରେ ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଣୀ ଥିଲେ।
ତତ୍ର ଶ୍ରୁତସ୍ତ୍ଵଯା ଵତ୍ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସମୀପତଃ
ସେଠାରେ, ପ୍ରିୟେ, ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ବସି ଶୁଣିଥିଲେ।
ଵିଶେଷତସ୍ତତ୍ର ଵିପ୍ରୈଃ କଥିତୋ ଗୁଡପର୍ଵତଃ 4.197.
ସେଠାରେ ବିଶେଷ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗୁଡ଼ପର୍ବତ ବିଷୟରେ କଥା କହିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଦାନସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ତ୍ଵଯା ଭୁକ୍ତଂ ଵରାନନେ
ଗୁଡ଼ପର୍ବତ ଦାନର ମହିମାରୁପାଇଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ତୁମେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରିଛ।
ଅନ୍ଯାନି ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ତଵ ରାଜ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆଉ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ରାଜ୍ୟ ଚାଲିଥିବ।
ଭୂତଂ ଚୈଵମଵଶ୍ଯଂ ଚ ଗୁଡପର୍ଵତଦାନଜମ୍
ଗୁଡ଼ପର୍ବତ ଦାନରୁ ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଛି ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘଟିବ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦେଯମିଦଂ ଦାନଂ ଫଲମୁତ୍ତମମିଚ୍ଛତା
ଅତଏବ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।