ପଶ୍ଚାତ୍ତିଲାଚଲମନେକସୁଗନ୍ଧ ପୁଷ୍ପସୌଵର୍ଣପିପ୍ପଲହିରଣ୍ଯଯହଂସଯୁକ୍ତମ୍
ପଛେ ତିଲାଚଳ ପାହାଡ଼, ଅନେକ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ସୁନାର ପିପଳ ଗଛ ଓ ସୁନାର ହଂସରେ ଶୋଭିତ ରଖିବା ଦରକାର।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତଂ ଵିପୁଲଶୈଲମଥୋତ୍ତରେଣ ଶୈଲଂ ସୁପାର୍ଶ୍ଵମପି ମାଷମଯଂ ସୁଵପ୍ରମ୍
ସେଇ ବିଶାଳ ପାହାଡ଼କୁ ବସାଇ ପରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଭଲ ଆକୃତିର ମାଟିର ପାହାଡ଼, ମାଷ ଦାଳରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ମାକ୍ଷୀକଭଦ୍ରକରସାଵଚଯେନ ତଦ୍ଵଦ୍ରୌ ପ୍ଯେଣ ଭାସ୍ଵରରସୈଶ୍ଚ ଯୁତଂ ଵିଧାଯ
ମଧୁ ଓ ଇଖୁ ରସ ଏବଂ ତେଉଁପରି ଚାଁଦି ଓ ଦ୍ରୁତିମାନ୍ ରସରେ ଶୋଭିତ କରିବା ଦରକାର।
ପୂର୍ଵେଣ ହସ୍ତମୁଖମତ୍ର ଵିଧାଯ କୁଂଡଂ କାର୍ଯସ୍ତିଲୈରଥ ଘୃତେନ ସମିତ୍କୁଶୈଶ୍ଚ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ହାତୀର ମୁହଁ ଆକୃତି କରି, ଏକ ଗଡ଼ା କୁ ତିଲ, ଘିଅ, ସମିଦ୍ଧ ଓ କୁଶ ଘାସରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦେଵଗଣଧାମନିଧେ ଚ ଵିଘ୍ନମସ୍ମଦ୍ଗୃହେଷ୍ଵମରପର୍ଵତ ନାଶଯାଶୁ
ହେ ଅମରପର୍ବତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଧନରାଶି, ଆମ ଘରରୁ ବିଘ୍ନ ସିଘ୍ର ଦୂର କର।
ତ୍ଵମେଵ ଭଗଵାନୀଶୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦିଵାକରଃ
ତୁମେ ଏକା ଭଗବାନ, ଏଇଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଲୋକପାଲାନାଂ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେଶ୍ଚ ମଂଦିରମ୍ 4.195.
କାରଣ ତୁମେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରୂପ।
ଯସ୍ମାଦଶୂନ୍ଯମମରୈର୍ଗଂଧର୍ଵୈଶ୍ଚ ଶିରସ୍ତଵ
କାରଣ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଅମର ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଦା ରହିଥାଏ, କେବେ ଖାଲି ନୁହେଁ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତଂ ମେରୁଂ ମନ୍ଦରଂ ଚାପି ପୂଜଯେତ୍
ଏଭଳି ମେରୁ ପର୍ବତଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶୋଭସେ ମନ୍ଦରକ୍ଷିପ୍ରମତସ୍ତୁଷ୍ଟିକରୋ ଭଵ
ହେ ମନ୍ଦର, ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛ, ମୋତେ ସନ୍ତୋଷ ଦେବାକୁ ହେଉ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ଗୀଯମାନଂ ଯଶୋଽସ୍ତୁ ମେ
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମୋର କୀର୍ତ୍ତିକୁ ଗାନ କରୁନ୍ତୁ।
ହିରଣ୍ଯମଯପାଷାଣସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛାଂତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ
ହେ ସୁନାର ପଥର ଥିବା ପର୍ବତ, ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ସୁପାର୍ଶ୍ଵ ରାଜସେ ନିତ୍ଯମତଃ ଶ୍ରୀରକ୍ଷଯାସ୍ତୁ ମେ
ହେ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ତୁମେ ସଦା ଉଜ୍ୱଳ, ମୋ ପାଖରେ ସମୃଦ୍ଧି ସଦା ରହୁ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାନ୍ମଧ୍ଯମଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମମ୍
ସ୍ନାନ କରି ଶେଷରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗାଵୋ ଦେଯାଶ୍ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶଦଥଵା ଦଶ ଭାରତ
ବାରତ, ବତିସଟି ଗାଈ କିମ୍ବା ଦଶଟି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏକାପି ଗୁରଵେ ଦେଯା କପିଲା ସୁପଯସ୍ଵିନୀ
ଏକଟି ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା କପିଳା ଗାଈ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯ ଏଵ ପୂଜନେ ମଂତ୍ରାସ୍ତ ଏଵୋପସ୍କରେ ତଥା 4.195.
ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଉପଚାରରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ।
ସ୍ଵମଂତ୍ରେଣୈଵ ସର୍ଵେଷୁ ହୋମଃ ଶୈଲେଷୁ ଶସ୍ଯତେ
ପର୍ବତରେ ହୋମ କରିବା ସମୟରେ ନିଜର ମନ୍ତ୍ର ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
ଵିଧାନଂ ସର୍ଵଶୈଲାନାଂ କ୍ରମଶଃ ଶୃଣୁ ଭାରତ
ହେ ବାରତ, ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା କ୍ରମକ୍ରମେ ଶୁଣ।
ଅନ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତମନ୍ନେ ପ୍ରାଣାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ଖାଦ୍ୟକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବିଅଛନ୍ତି, କାରଣ ଖାଦ୍ୟରେ ପ୍ରାଣ ବସିଥାଏ।
ଅନ୍ନମେଵ ଯତୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀରନ୍ନମେଵ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେହେତୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଖାଦ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧାନ୍ଯମଯଂ ଗିରିମ୍
ଏହି ପ୍ରକାର ଯିଏ ଧାନ୍ୟର ପର୍ବତ ଦାନ କରେ—
ଅପ୍ସରୋଗଣଗଂଧର୍ଵୈରାକୀର୍ଣେନ ଵିରାଜତା
ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯାହାକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି ଓ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି—
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯେ ରାଜରାଜ୍ଯମାପ୍ନୋତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଧାନ୍ଯାଚଲଂ କନକଵୃକ୍ଷଵିରାଜମାନଂ ଵିଷ୍କଂଭପର୍ଵତଯୁତଂ ସୁରସିଦ୍ଧଜୁଷ୍ଟମ୍
ସୁନାର ଗଛରେ ଶୋଭିତ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତ ସହିତ ଥିବା, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ଧାନ୍ୟର ପର୍ବତ—
ଲଵଣପର୍ଵତଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଲୋକମାପ୍ନୋତି ଶିଵସଂଯୁତମ୍
ଲବଣ ପର୍ବତ ଦାନର ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣନା: ଏହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ର ଥିବା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଉତ୍ତମଃ ଷୋଡଶଦ୍ରୋଣଃ କର୍ତବ୍ଯୋ ଲଵଣାଚଲଃ
ଉତ୍ତମ ଲବଣ ପାହାଡ଼ଟି ଷୋଳ ଡ୍ରୋଣା ପରିମାଣରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିତ୍ତହୀନୋ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ରୋଣାଦର୍ଧଂ ତୁ କାରଯେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଧନ ନାହିଁ, ସେ ତାଙ୍କର ସମ୍ଭଳ ଅନୁଯାୟୀ ଆଧା ଡ୍ରୋଣା ଲବଣ ଦେଇ ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିପାରିବେ।
ଵିଧାନଂ ପୂର୍ଵଵତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଥିଲା, ସେହିପରି ସମସ୍ତ ବିଧି ଦିନେ ଦିନେ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶିରାଂସି କାମଦେଵାଦୀଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ତତ୍ର ନିଵେଶଯେତ୍
କାମଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ସେହିପରି ରଖିବା ଉଚିତ୍।