ଵିନା କୌଲଂ ଚ ପଶଵସ୍ତେଷାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯା ମତା ମମ
କୌଳ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିନା ଯେଉଁ ପଶୁ, ସେମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଭୋଜ୍ୟ ହେବାକୁ ଗଣାଯାନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ମୁସଲଵନ୍ତୋ ହି ଜାତଯୋ ଧର୍ମଦୂଷକାଃ
ଏହିପରି, ମୁସଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଜନ୍ମମାନେ ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ଦେଵଃ ସ ରାଜା ଗେହମାଯଯୌ
ଏପରି କହି ଦେବତା ଚାଲିଗଲେ, ରାଜା ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଶୂଦ୍ରେଷୁ ପ୍ରାକୃତୀ ଭାଷା ସ୍ଥାପିତା ତେନ ଧୀମତା
ସେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାଷା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ସ୍ଥାପିତା ତେନ ମର୍ଯ୍ଯାଦା ସର୍ଵଦେଵୋପମାନିନୀ 3.3.3.
ସେ ଏକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ।
ଆର୍ଯ୍ଯ ଵର୍ଣାଃ ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ଵିଂଧ୍ଯାନ୍ତେ ଵର୍ଣସଂକରାଃ
ସେଠାରେ ଆର୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣମାନେ ରହିଲେ; ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଶେଷରେ ବର୍ଣ୍ଣମିଶ୍ରଣ ହେଲା।
ବର୍ବରେ ତୁଷଦେଶେ ଚ ଦ୍ଵୀପେ ନାନାଵିଧେ ତଥା
ବର୍ବର ଦେଶ, ତୁଷ ଦେଶ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ୱୀପରେ ଏହିପରି ଘଟିଲା।
ଜାତାଶ୍ଚାଲ୍ପାଯୁଷୋ ମନ୍ଦାସ୍ତ୍ରିଶତାବ୍ଦାନ୍ତରେ ମୃତାଃ
ସେଠାରେ ଜନ୍ମହେଉଥିବାମାନେ ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଓ ମନ୍ଦମତି, ତିନିଶ ଅବ୍ଦ ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିଲେ।
ବହୁଭୂପଵତୀ ଭୂମିସ୍ତେଷାଂ ରାଜ୍ଯେ ବଭୂଵ ହ
ସେମାନଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଏହି ଭୂମିରେ ବହୁ ରାଜା ଥିଲେ।
ତଦନ୍ଵଯେ ତ୍ରିଭୂପାଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଶତାବ୍ଦାନ୍ତରେ ମୃତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ବଂଶରେ ତିନି ରାଜା ଦୁଇଶ ଅବ୍ଦ ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
କଲ୍ପକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଂ କୃତଵାନ୍ଧର୍ମତୋ ନୃପଃ
କଳ୍ପ ଭୂମିରେ ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଧର୍ମପରାୟଣ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଇଂଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥେନଂଗପାଲସ୍ତୋମରାନ୍ଵଯସଂଭଵଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥର ଶାସକ ଥିଲେ ଏବଂ ତୋମର ବଂଶର ଉତ୍ସବ।
ଅଗ୍ନିଵଂଶସ୍ଯ ଵିସ୍ତାରୋ ବଭୂଵ ବଲଵତ୍ତରଃ
ଅଗ୍ନିବଂଶର ପ୍ରସାର ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲା।
ଉତ୍ତରେ ଚୀନଦେଶାନ୍ତେ ସେତୁବଂଧେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ
ଉତ୍ତରେ ଚୀନ ଦେଶର ସୀମାରେ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ସେତୁବନ୍ଧରେ।
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରସ୍ଯ କର୍ତାରୋ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତୈଷିଣଃ
ସେମାନେ ଗାଁଠିଆ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରୁଥିଲେ।
ଦ୍ଵାପରାଖ୍ଯସମଃ କାଲଃ ସର୍ଵତ୍ର ପରିଵର୍ତତେ
ଦ୍ୱାପର ନାମକ ସମୟ ସବୁଠାରେ ଏକାକାର ଭାବେ ଘୂରୁଛି।
ଗ୍ରାମେଗ୍ରାମେ ସ୍ଥିତୋ ଦେଵୋ ଦେଶେଦେଶେ ସ୍ଥିତୋ ମଖଃ 3.3.4.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଁରେ ଦେବତା ରହିଛନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥିତ।
ଇତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କଲିର୍ଘୋରୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛଯା ସହ ଭୀରୁକଃ
ଏହା ଦେଖି ଭୟଙ୍କର କଳି, ବିଦେଶୀମାନେ ସହିତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦମିତେ କାଲେ ଧ୍ଯାନଯୋଗପରୋଽଭଵତ୍
ଏହି ବାରଷ ବ୍ୟପ୍ତି ସମୟରେ ସେ ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ଲିନ ହେଲେ।
. ତୁଷ୍ଟାଵ ମନସା ତତ୍ର ରାଧଯା ସହିତଂ ହରିମ୍
ସେଠାରେ ରାଧା ସହିତ ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
.ପାହି ମାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଚରଣେ ତେ କୃପାନିଧେ
ହେ କୃପାସାଗର, ମୁଁ ତୁମ ପାଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ସର୍ଵପାପହରସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ସର୍ଵକାଲକରୋ ହରିଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହରି।
ଦ୍ଵାପରେ ପୀତରୂପଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣତ୍ଵଂ ମମ ଦିଷ୍ଟକେ
ଦ୍ୱାପରରେ ତୁମେ ଧଳା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ତୁମେ କଳା ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଗେହଂ ଚ ମେ ସ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ଯୂତଂ ମଦ୍ଯଂ ସୁଵର୍ଣ କମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଚାରିଟିଏ ଘରରେ ଜୁଆ, ମଦ୍ୟ ଓ ସୁନା ଅଛି।
ତ୍ଯକ୍ତଦେହସ୍ତ୍ଯକ୍ତକୁଲସ୍ତ୍ଯକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଜନାର୍ଦନ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେହ, କୁଳ ଓ ରାଜ୍ୟ ଛାଡିଦେଇଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରାହ ଵିହସ୍ଯ ତମ୍
ଏହିକଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ହସି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମମାଂଶୋ ଭୂମିମାସାଦ୍ଯ କ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ମହାବଲାନ୍ 3.3.4.
ମୋର ଏକ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ ଏବଂ ବଳବାନମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ସାକ୍ଷାତ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ସେଠାରେ ନିଜେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଵିପ୍ର ଯଥା ଜାତଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ମୁନିବର, ଯାହା ଘଟିଲା, ସେଥିରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ନଵଦୁର୍ଗାଵ୍ରତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ? ନଵଵର୍ଷଂ ଚକାର ହ
ସେ ନବଦୁର୍ଗାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତକୁ ନଉ ବର୍ଷ ଧରି ପାଳନ କଲେ।