ପ୍ରେତନାଥାଯ ରୌଦ୍ରାଯ ତଥା ଵୈଵସ୍ଵତାଯ ଚ
ପ୍ରେତନାଥ, ରୌଦ୍ର ଓ ବୈବସ୍ବତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ,
ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନମସ୍କାର କରି ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯମାଯ ସ ସୁଖଂ ମର୍ତ୍ଯେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵ୍ଯାଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗ ନଥିବା ଭାବରେ ସୁଖରେ ରହିଥାଏ।
ନ ପଶ୍ଯତି ପ୍ରେତମୁଖଂ ପିତୃଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ପ୍ରେତମୁଖ ଦେଖିନାହିଁ; ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମହିଷଂ ସୁଶୁଭଂ କୁଂଭଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପଯୋଭୃତମ୍
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ମହିଷ ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦେବା ଉଚିତ।
ଘଂଟାଭରଣଶୋଭାଢ୍ଯଂ ଵୃଷଭେଣ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଘଣ୍ଟା ଭୂଷଣରେ ସଜିତ ଓ ଏକ ବୃଷ ଦେଇ ସହିତ।
ଵୃଷଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ବୃଷ ଦେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆରୋଗ୍ଯଧନସଂଯୁକ୍ତେ କୁଲେ ମହତି ଜାଯତେ ।। 4.193.
ସେ ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ କାରଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେଦ୍ଗଂଧକୁସୁମୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା, ଏବଂ ଭୋଜନ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତନ୍ନିବୋଧ ଯଥୋଦିତମ୍
ରାଜା, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଯଥାବିଧି ଶୁଣ।
ଉମା ପତେଃ ଶିରୋରତ୍ନଶିଵଂ ଯଚ୍ଛ ନମୋନମଃ
ଉମାଙ୍କ ପତି, ମୁଣ୍ଡର ମଣି, ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଅପ୍ସରୋଭିଃ ପରିଵୃତୋ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପଟେ ରହି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବଡ଼ ବିନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଦାନାନ୍ଯମୂନି ଵିଧିଵତ୍ପ୍ରଯତିକ୍ରମେଣ ଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ଦ୍ଵିଜଵରାଯ ଵିଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵାଃ
ଯେଉଁ ସଫଳ ହୃଦୟ ଥିବା ଲୋକେ ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ତିଥିଦାନଵର୍ଣନଂ ନାମ ତ୍ରିନଵତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ତିଥି ଦାନର ବିବରଣୀ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଶତ ଏବଂ ତିରିନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ ।
ଵରାହଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଧରଣ୍ଯୈ ଯତ୍ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵରାହଵପୁଷା ମଯା
ଧରା ଜନ୍ୟ ଯେଉଁ ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଭୂମିର ରୂପରେ କହିଥିଲି, ଏଠାରେ ଭାରାହ ଦାନର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି ।
ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମାଯୁଷ୍ଯଂ ସର୍ଵ ଦାନୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ଏହି ଦାନ ପବିତ୍ର, ଶୁଧ୍ଧ, ଆୟୁ ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ।
ଦେଯଂ ସଂକ୍ରମଣେ ଭାନୋର୍ଗ୍ରହଣେ ଦ୍ଵାଦଶୀଷ୍ଵଥ
ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଗ୍ରହଣ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଯଦା ଚ ଜାଯତେ ଵିତ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଧନ ଉପଜେ, ଏବଂ ମନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭରିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରାଦିତୀର୍ଥେଷୁ ଗଂଗାଦ୍ଯାସୁ ନଦୀଷୁ ଚ
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ନଦୀରେ ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଗୋଷ୍ଠେ ଦେଵାଲଯେ ଵାପି ରଥେ ଵା ସ୍ଵଗୃହାଂଗଣେ
ଗୋଠ, ଦେବଳୟ, ପୋଖରୀ, ରଥ କିମ୍ବା ନିଜ ଘରର ଅଙ୍ଗଣରେ ଏହି ଦାନ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ।
କୁଶୈରାସ୍ତୀର୍ଯ ତାଂ ପାର୍ଥ ପ୍ରଣଵାକ୍ଷରମଂତ୍ରିତୈଃ
ପାର୍ଥ, କୁଶ ଶୟା କରି, ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।
ଦ୍ରୌଣୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିଃ ସଂପୂର୍ଣଂ ତଦର୍ଧେନାଥ ଵା ପୁନଃ
ଚାରି ଦ୍ରୌଣ ପରିମାଣରେ ଭରିବାକୁ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଦେଇ, ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇପାରିବେ ।
ସୁଵର୍ଣେନ ମୁଖଂ କାର୍ଯଂ ଭୁଜୌ ଚକ୍ରଗଦାନ୍ଵିତୌ
ମୁହଁଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି କରିବା, ଦୁଇ ହାତରେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା ଭାବରେ ରଖିବା ।
ଶଂଖଂ ଚ ସ୍ଥାପଯେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ଵନମାଲାଂ ହିରଣ୍ମଯୀମ୍ 4.194.
ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ଶଂଖ ରଖିବା, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ଦେଇ ସଜାଇବା ।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରଲଗ୍ନଵସୁଧାଂ ସୌଵର୍ଣୀଂ କାରଯେଚ୍ଛୁଭାମ୍
ଦାଂଷ୍ଟ୍ରାର ଆଗରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୃତ୍ତିକା ଲଗାଇ ଶୁଭ ଭୂମି ତିଆରି କରିବା ।
ପ୍ରଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ଦେଵେଶଂ ଵରାହଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍
ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଭଗବାନ ଭାରାହଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା ।
ନଵଗ୍ରହମଖଃ କାର୍ଯୋ ହୋମ ଶ୍ଚାତ୍ର ତିଲୈଃ ସ୍ମୃତଃ
ନବଗ୍ରହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏଠାରେ ତିଳ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି ।
ଵରାହେଶ ପ୍ରଦୁଷ୍ଟାନି ସର୍ଵପାପଫଲାନି ଚ
ଭାରାହେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ଫଳ ଓ ଅପବିତ୍ରତା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ଶଂଖଚକ୍ରାସିହସ୍ତାଯ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷାଂତକାଯ ଚ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଖଡ୍ଗ ଧରିଥିବା, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ।