ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଗରୁତ୍ମଂତଂ କାରଯିତ୍ଵା ହିରଣ୍ମଯମ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ସୁବৰ্ণ ଗରୁଡ଼ ତିଆରି କରି,
ପଂଚାଗ୍ନ୍ଯଭିରତେ ଵିପ୍ରେ ପୁରାଣଜ୍ଞେ ଵିଶେଷତଃ
ପଞ୍ଚାଗ୍ନିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଏବଂ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ,
ଗାଂ ଵୃଷଂ ମହିଷୀଂ ହେମଂ ସପ୍ତଧାନ୍ଯାନ୍ଯଜାଵିକମ୍
ଗାଁ, ଷାଣ୍ଡ, ମହିଷୀ, ସୁବৰ্ণ, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପାଣି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଗଂଧାଂଶ୍ଚୋଚ୍ଚାଵଚାନ୍ବହୂନ୍
ବିଭିନ୍ନ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ଫୁଲ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ନାନା ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶୈତାନି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ନିଵେଦଯେତ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏହି ବାରଟି ସମଗ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇହ କୀର୍ତିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୀର୍ତି ଲାଭ କରି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥିବା ପରେ,
କର୍ମକ୍ଷଯାଦିହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
କର୍ମର ଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଆସି ଜଣେ ଧର୍ମିକ ରାଜା ହେବେ।
ସ୍ନାପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାତ୍ର ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତ୍ରଯୋଦଶ ।। 4.193.
ଏଠି, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ତ୍ରୟୋଦଶ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯୀତ ସୁମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ରସାଳ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମରାଜାଯ କାଲାଯ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଯ ଦଂଡିନେ
ଧର୍ମରାଜ, କାଳ, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଓ ଦଣ୍ଡଦାତାଙ୍କୁ,
ପ୍ରେତନାଥାଯ ରୌଦ୍ରାଯ ତଥା ଵୈଵସ୍ଵତାଯ ଚ
ପ୍ରେତନାଥ, ରୌଦ୍ର ଓ ବୈବସ୍ବତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ,
ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନମସ୍କାର କରି ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯମାଯ ସ ସୁଖଂ ମର୍ତ୍ଯେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵ୍ଯାଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗ ନଥିବା ଭାବରେ ସୁଖରେ ରହିଥାଏ।
ନ ପଶ୍ଯତି ପ୍ରେତମୁଖଂ ପିତୃଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ପ୍ରେତମୁଖ ଦେଖିନାହିଁ; ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମହିଷଂ ସୁଶୁଭଂ କୁଂଭଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପଯୋଭୃତମ୍
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ମହିଷ ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦେବା ଉଚିତ।
ଘଂଟାଭରଣଶୋଭାଢ୍ଯଂ ଵୃଷଭେଣ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଘଣ୍ଟା ଭୂଷଣରେ ସଜିତ ଓ ଏକ ବୃଷ ଦେଇ ସହିତ।
ଵୃଷଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ବୃଷ ଦେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆରୋଗ୍ଯଧନସଂଯୁକ୍ତେ କୁଲେ ମହତି ଜାଯତେ ।। 4.193.
ସେ ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ କାରଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେଦ୍ଗଂଧକୁସୁମୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା, ଏବଂ ଭୋଜନ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତନ୍ନିବୋଧ ଯଥୋଦିତମ୍
ରାଜା, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଯଥାବିଧି ଶୁଣ।
ଉମା ପତେଃ ଶିରୋରତ୍ନଶିଵଂ ଯଚ୍ଛ ନମୋନମଃ
ଉମାଙ୍କ ପତି, ମୁଣ୍ଡର ମଣି, ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
ଅପ୍ସରୋଭିଃ ପରିଵୃତୋ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପଟେ ରହି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବଡ଼ ବିନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଦାନାନ୍ଯମୂନି ଵିଧିଵତ୍ପ୍ରଯତିକ୍ରମେଣ ଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ଦ୍ଵିଜଵରାଯ ଵିଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵାଃ
ଯେଉଁ ସଫଳ ହୃଦୟ ଥିବା ଲୋକେ ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ତିଥିଦାନଵର୍ଣନଂ ନାମ ତ୍ରିନଵତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ତିଥି ଦାନର ବିବରଣୀ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ଶତ ଏବଂ ତିରିନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ ।
ଵରାହଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଧରଣ୍ଯୈ ଯତ୍ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵରାହଵପୁଷା ମଯା
ଧରା ଜନ୍ୟ ଯେଉଁ ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଭୂମିର ରୂପରେ କହିଥିଲି, ଏଠାରେ ଭାରାହ ଦାନର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି ।
ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମାଯୁଷ୍ଯଂ ସର୍ଵ ଦାନୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ଏହି ଦାନ ପବିତ୍ର, ଶୁଧ୍ଧ, ଆୟୁ ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ।
ଦେଯଂ ସଂକ୍ରମଣେ ଭାନୋର୍ଗ୍ରହଣେ ଦ୍ଵାଦଶୀଷ୍ଵଥ
ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଗ୍ରହଣ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଯଦା ଚ ଜାଯତେ ଵିତ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତମ୍
ଯେତେବେଳେ ଧନ ଉପଜେ, ଏବଂ ମନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭରିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରାଦିତୀର୍ଥେଷୁ ଗଂଗାଦ୍ଯାସୁ ନଦୀଷୁ ଚ
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ନଦୀରେ ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।