ଦାନେନାନେନ ନୃପତେ ଶିଵଲୋକୋ ନ ଦୁର୍ଲଭଃ
ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ରାଜା, ଶିବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କଷ୍ଟକର ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵୃଷଭଦାନେନ ଦତ୍ତା ଭଵତି ଭାରତୀ
ଏହି ଷାଣ୍ଡ ଦାନ କରିଲେ, ଭୂମି ଦାନ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ମୁକ୍ତାଫଲାଷ୍ଟକଯୁତଂ ନୀଲଵସ୍ତ୍ରାଵଗୁଣ୍ଠିତମ୍
ଏହି ଷାଣ୍ଡକୁ ଆଠଟି ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭାଯୁକ୍ତ କରି, ନୀଳ ଶାଉ ଦେଇ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଜାତିପ୍ରଵରାଯେତ୍ଥଂ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ସମଶ୍ନୁତେ
ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଉପଭୋଗ କରେ।
ହିଂସକାସ୍ତଂ ନ ହିଂସଂତି ଦାନସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହିଂସ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦିହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ଏଠାରେ ଧାର୍ମିକ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଲଵଣେ ଚ ଗୁଡେ କ୍ଷୀରେ ନିଷ୍ପାଵେଷୁ ତିଲେଷୁ ଚ
ଲୁଣ, ଗୁଡ଼, ଦୁଧ, ଚଣା ଏବଂ ତିଳ ସହିତ,
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈର୍ଦ୍ଵିଜାଯ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍ 4.193.
ବସ୍ତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ସମଗ୍ରୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ନିର୍ଵାପଯତି ରାଜେଂଦ୍ର ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏହା ପାପକୁ ଦୂର କରେ; ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ।
ସକଲାସ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଶା ଯାଃ କାଶ୍ଚିନ୍ମନସେଚ୍ଛିତାଃ
ତାଙ୍କର ମନରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ପୂରଣ ହୁଏ।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଗରୁତ୍ମଂତଂ କାରଯିତ୍ଵା ହିରଣ୍ମଯମ୍
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ସୁବৰ্ণ ଗରୁଡ଼ ତିଆରି କରି,
ପଂଚାଗ୍ନ୍ଯଭିରତେ ଵିପ୍ରେ ପୁରାଣଜ୍ଞେ ଵିଶେଷତଃ
ପଞ୍ଚାଗ୍ନିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଏବଂ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ,
ଗାଂ ଵୃଷଂ ମହିଷୀଂ ହେମଂ ସପ୍ତଧାନ୍ଯାନ୍ଯଜାଵିକମ୍
ଗାଁ, ଷାଣ୍ଡ, ମହିଷୀ, ସୁବৰ্ণ, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପାଣି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଗଂଧାଂଶ୍ଚୋଚ୍ଚାଵଚାନ୍ବହୂନ୍
ବିଭିନ୍ନ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ଫୁଲ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ନାନା ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶୈତାନି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ନିଵେଦଯେତ୍
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏହି ବାରଟି ସମଗ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇହ କୀର୍ତିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୀର୍ତି ଲାଭ କରି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଥିବା ପରେ,
କର୍ମକ୍ଷଯାଦିହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
କର୍ମର ଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଆସି ଜଣେ ଧର୍ମିକ ରାଜା ହେବେ।
ସ୍ନାପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାତ୍ର ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ତ୍ରଯୋଦଶ ।। 4.193.
ଏଠି, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ତ୍ରୟୋଦଶ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯୀତ ସୁମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵିନିଵେଦଯେତ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ରସାଳ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଉପହାର ଦେବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମରାଜାଯ କାଲାଯ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଯ ଦଂଡିନେ
ଧର୍ମରାଜ, କାଳ, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଓ ଦଣ୍ଡଦାତାଙ୍କୁ,
ପ୍ରେତନାଥାଯ ରୌଦ୍ରାଯ ତଥା ଵୈଵସ୍ଵତାଯ ଚ
ପ୍ରେତନାଥ, ରୌଦ୍ର ଓ ବୈବସ୍ବତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ,
ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନମସ୍କାର କରି ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯମାଯ ସ ସୁଖଂ ମର୍ତ୍ଯେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵ୍ଯାଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗ ନଥିବା ଭାବରେ ସୁଖରେ ରହିଥାଏ।
ନ ପଶ୍ଯତି ପ୍ରେତମୁଖଂ ପିତୃଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ପ୍ରେତମୁଖ ଦେଖିନାହିଁ; ପିତୃଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମହିଷଂ ସୁଶୁଭଂ କୁଂଭଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପଯୋଭୃତମ୍
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ମହିଷ ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦେବା ଉଚିତ।
ଘଂଟାଭରଣଶୋଭାଢ୍ଯଂ ଵୃଷଭେଣ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଘଣ୍ଟା ଭୂଷଣରେ ସଜିତ ଓ ଏକ ବୃଷ ଦେଇ ସହିତ।
ଵୃଷଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ବୃଷ ଦେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆରୋଗ୍ଯଧନସଂଯୁକ୍ତେ କୁଲେ ମହତି ଜାଯତେ ।। 4.193.
ସେ ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ କାରଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେଦ୍ଗଂଧକୁସୁମୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା, ଏବଂ ଭୋଜନ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।