ଦେଯମେତନ୍ମହାଦାନଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମାତ୍ରାଗମେ ତଥା
ଏହି ବଡ଼ ଦାନଟି ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୁରାଣାଭିରତୋ ଦକ୍ଷୋ ଦେଯଂ ତସ୍ମୈ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ପୁରାଣ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତା ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ, ରାଜା।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତେ ତୁ ଶୁଚୌ ଦେଶେ ନରାଧିପ
ଗୋମୟ ଲେପାଯିଥିବା ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ନରପତି।
କର୍ତଵ୍ଯଂ ରୁକ୍ମଶୃଂଗଂ ତଦ୍ରୌପ୍ଯଦଂତଂ ତଥୈଵ ଚ
ସୁଜ୍ଞାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାର ସିଂଗ ତ ସୁନାରେ ଏବଂ ଦାନ୍ତ ସିଲଭରରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈଃ କୃତ୍ଵା ଶିରୋ ରାଜନ୍ଵାସସାଚ୍ଛାଦଯେଦ୍ବୁଧଃ
ତିଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରି, ରାଜା, ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଗଂଧୈଃ ଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ନୈଵେଦ୍ଯେନ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ, ଫଳ ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କାଂସ୍ଯପାତ୍ରାଣି ଚତ୍ଵାରି ତେଷୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଚାରିଟି କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସର୍ଵସମୀପେ ତୁ ମଂତ୍ରମେତମୁଦୀରଯେତ୍ 4.188.
ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଦ୍ଦାନାପାସ୍ତପାପସ୍ଯ ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ନମୋନମଃ
ତୁମ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମୋର ପାପ ଦୂର ହେଉ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଁ—ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣୋଽସି ମୂର୍ତିମାନ୍ସାକ୍ଷାତ୍କୃଷ୍ଣାଜିନ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣ ରୂପୀ, ସାକ୍ଷାତ୍ ଉପସ୍ଥିତ; କୃଷ୍ଣାଜିନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରାହକଂ ଵିପ୍ରଂ ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗମ୍
ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ।
ପ୍ରତିଗ୍ରହଶ୍ଚ ତସ୍ଯୋକ୍ତଃ ପୁଚ୍ଛ ଦେଶେ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ କଥାଅନୁଯାୟୀ, ପୂଛ ପ୍ରଦେଶରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ନିୟମ।
ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଵଦନଂ ପଶ୍ଚାନ୍ନ ଚୈନମଭିଭାଷଯେତ୍
ଏହା ପରେ ଦାନ ଗ୍ରହୀତାଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସେଠାରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସମଗ୍ରଂ ଭୂମିଦାନସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଏହିପରି ଦାନ ଦେଇ ମଣିଷ ଭୂମି ଦାନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଏ।
ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଵିପ୍ରାଯ ନ ତେ ଶୋଚ୍ଯା ଭଵଂତି ଵୈ
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଶୋକ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରାପ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ
ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରତିଗ୍ରହୋପି ପାପୀଯାନିତି ଵେଦଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ତଥାପି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଅଧିକ ପାପ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶମାଯାତି ଦତ୍ତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଜିନଂ କ୍ଷଣାତ୍ ।। 4.188.
କୃଷ୍ଣାଜିନ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣେକ୍ଷଣଂ କୃଷ୍ଣମୃଗସ୍ଯ ଚର୍ମ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜେଦ୍ରାଯ ସମାହିତାତ୍ମା
ଯେଉଁଠି ମନ ଶାନ୍ତ ରଖି, କୃଷ୍ଣମୃଗର ଚର୍ମ ଏକ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ।
ହେମହସ୍ତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାନାଦ୍ଭଵନଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯାତି ମାନଵଃ
ଯାହାର ଦାନରେ ଏକ ମଣିଷର ଘର ବୈଷ୍ଣବ ହୋଇଯାଏ—
ପର୍ଵକାଲଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସଂକ୍ରାଂତୌ ଗ୍ରହଣେଽପି ଵା
ପର୍ବ କିମ୍ବା ସଂକ୍ରାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ—
ଵଲଭୀଭିର୍ଵିଚିତ୍ରାଭିଶ୍ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଛତା ଓ ଚାରିଟିଏ ଚକା ଥିବା ରଥ—
ଧ୍ଵଜେ ଚ ଗରୁଡଂ କୁର୍ଯାତ୍କୂବରାଗ୍ରେ ଵିନାଯକମ୍
ଧ୍ୱଜରେ ଗରୁଡ଼ ଓ କୁବର ଆଗରେ ବିନାୟକଙ୍କୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯେ ନାରାଯଣୋପେତଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୁଷ୍ଟିସମନ୍ଵିତମ୍
ମଧ୍ୟରେ ନାରାୟଣ ସହିତ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଥିବା—
ନାନାଫଲସମାଯୁକ୍ତମୁପରିଷ୍ଟାଦ୍ଵିତାନକମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ, ଉପରେ ଏକ ଛତା ଥିବା—
କୁର୍ଯାତ୍ପଂଚପଲାଦୂର୍ଧ୍ଵମାଶତାଚ୍ଚ ନରୋତ୍ତମ
ଏହାକୁ କମ୍ ସେ କମ୍ ପାଞ୍ଚ ପଳ ଓ ଅଧିକତମ ଏକଶେ ପଳ ଓଜନରେ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
ତ୍ରିଃପ୍ରଦକ୍ଷିଣମାଵୃତ୍ଯ ଗୃହୀତକୁସୁମାଂଜଲିଃ
ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ହାତରେ ଫୁଲ ଧରି—
ନମୋନମଃ ଶଂକରପଦ୍ମଜାର୍କଲୋକେଶଵିଦ୍ଯାଧରଵାସୁଦେଵୈଃ
ଶଙ୍କର, ପଦ୍ମଜ, ଅର୍କ, ଲୋକେଶ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯତ୍ତତ୍ପଦଂ ପରମଗୁହ୍ଯତମଂ ପୁରାଣମାନଂଦହେତୁଗଣରୂପଵିମୁକ୍ତବନ୍ଧାଃ 4.189.
ସେହି ପ୍ରାଚୀନ, ଗୁପ୍ତ ଓ ପରମ ପଦ, ଯାହା ଆନନ୍ଦର କାରଣ, ଯାହାର ରୂପ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ—
ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମେଵ ଭଵସାଗରସଂପ୍ଲୁତାନାମାନଂଦଭାଂଡଚିତମଧ୍ଯଗପାନପାତ୍ରମ୍
କାରଣ ତୁମେ ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦର ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ପାତ୍ର।