ମଧ୍ଯେ ତୁ ଫଲସଂଯୁକ୍ତଂ ପୁରୁଷେଣ ସମନ୍ଵିତମ୍
ମଧ୍ୟରେ ଫଳ ଓ ଏକ ପୁରୁଷ ମୂର୍ତ୍ତି ରଖିବା ଦରକାର।
ଏଵଂଵିଧଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ମାଲ୍ଯଗଂଧାନୁଲେପନୈଃ
ଏପରି ଆୟୋଜନକୁ ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶୁକ୍ଲମାଲ୍ଯାଂବରଧର ଇମଂ ମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ଧଳା ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ:
ନମୋନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ଦେଵତୁରଂଗମାଯ 4.187.
ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ପାପ ନଶ୍ୱନକାରୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ଦେବତା ଘୋଡ଼ାକୁ।
ଵସ୍ଵଷ୍ଟକାଦିତ୍ଯମରୁଦ୍ଗଣାନାଂ ତ୍ଵମେଵ ଧାତା ପରମଂ ନିଧାନମ୍
ତୁମେ ହେଉଛ, ବସୁ, ଅଷ୍ଟ ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତ ଗଣଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନସମ୍ପଦ।
ଇତି ତୁରଗରଥପ୍ରଦାନମେତଦ୍ଭଵଭଯସୂଦନମଂତ୍ରଂ ଯଃ କରୋତି
ଏହି ଭୟ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯିଏ ଘୋଡ଼ା ରଥ ଦାନ ବିଧି କରେ,
ଦେଦୀପ୍ଯମାନଵପୁଷା ଚ ଜିତପ୍ରଭାଵମାକ୍ରମ୍ଯ ମଡଲମଖଂଡଲଚଂଡଭାନୋଃ
ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେହ ପାଇ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅଭିନ୍ନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଏତତ୍କନକତୁରଂଗରଥପ୍ରଦାନମସ୍ମିନ୍
ଏହି ସୁନାର ଘୋଡ଼ା ରଥ ଦାନର ବର୍ଣ୍ଣନା ଯିଏ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ,
କୃଷ୍ଣାଜିନଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ର ମେ ସଂଶଯୋ ମହାନ୍
କୃଷ୍ଣାମୃଗଚର୍ମ ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା: ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏଥିରେ ମୋର ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ଅଛି, ଦୟାକରି ଏହାକୁ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଯୁଗାଦିଷୂପରାଗେଷୁ ସଂକ୍ରାଂତୌ ଦିନସଂକ୍ଷଯେ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ, ଗ୍ରହଣ, ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଦିନ ଶେଷବେଳେ,
ଦେଯମେତନ୍ମହାଦାନଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମାତ୍ରାଗମେ ତଥା
ଏହି ବଡ଼ ଦାନଟି ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୁରାଣାଭିରତୋ ଦକ୍ଷୋ ଦେଯଂ ତସ୍ମୈ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ପୁରାଣ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତା ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ, ରାଜା।
ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତେ ତୁ ଶୁଚୌ ଦେଶେ ନରାଧିପ
ଗୋମୟ ଲେପାଯିଥିବା ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ନରପତି।
କର୍ତଵ୍ଯଂ ରୁକ୍ମଶୃଂଗଂ ତଦ୍ରୌପ୍ଯଦଂତଂ ତଥୈଵ ଚ
ସୁଜ୍ଞାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାର ସିଂଗ ତ ସୁନାରେ ଏବଂ ଦାନ୍ତ ସିଲଭରରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈଃ କୃତ୍ଵା ଶିରୋ ରାଜନ୍ଵାସସାଚ୍ଛାଦଯେଦ୍ବୁଧଃ
ତିଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରି, ରାଜା, ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଢାକିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଗଂଧୈଃ ଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ନୈଵେଦ୍ଯେନ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ, ଫଳ ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କାଂସ୍ଯପାତ୍ରାଣି ଚତ୍ଵାରି ତେଷୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଚାରିଟି କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ପ୍ରତ୍ୟେକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସର୍ଵସମୀପେ ତୁ ମଂତ୍ରମେତମୁଦୀରଯେତ୍ 4.188.
ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଦ୍ଦାନାପାସ୍ତପାପସ୍ଯ ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ନମୋନମଃ
ତୁମ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମୋର ପାପ ଦୂର ହେଉ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଁ—ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣୋଽସି ମୂର୍ତିମାନ୍ସାକ୍ଷାତ୍କୃଷ୍ଣାଜିନ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣ ରୂପୀ, ସାକ୍ଷାତ୍ ଉପସ୍ଥିତ; କୃଷ୍ଣାଜିନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରାହକଂ ଵିପ୍ରଂ ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗମ୍
ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉ।
ପ୍ରତିଗ୍ରହଶ୍ଚ ତସ୍ଯୋକ୍ତଃ ପୁଚ୍ଛ ଦେଶେ ସ୍ଵଯଂଭୁଵା
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ କଥାଅନୁଯାୟୀ, ପୂଛ ପ୍ରଦେଶରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ନିୟମ।
ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଵଦନଂ ପଶ୍ଚାନ୍ନ ଚୈନମଭିଭାଷଯେତ୍
ଏହା ପରେ ଦାନ ଗ୍ରହୀତାଙ୍କ ମୁହଁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସେଠାରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସମଗ୍ରଂ ଭୂମିଦାନସ୍ଯ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଏହିପରି ଦାନ ଦେଇ ମଣିଷ ଭୂମି ଦାନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଏ।
ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଵିପ୍ରାଯ ନ ତେ ଶୋଚ୍ଯା ଭଵଂତି ଵୈ
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଶୋକ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵଂ ଯାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରାପ୍ତା ନ ସଂଶଯଃ
ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପ୍ରତିଗ୍ରହୋପି ପାପୀଯାନିତି ଵେଦଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ତଥାପି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଅଧିକ ପାପ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶମାଯାତି ଦତ୍ତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଜିନଂ କ୍ଷଣାତ୍ ।। 4.188.
କୃଷ୍ଣାଜିନ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣେକ୍ଷଣଂ କୃଷ୍ଣମୃଗସ୍ଯ ଚର୍ମ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜେଦ୍ରାଯ ସମାହିତାତ୍ମା
ଯେଉଁଠି ମନ ଶାନ୍ତ ରଖି, କୃଷ୍ଣମୃଗର ଚର୍ମ ଏକ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ।
ହେମହସ୍ତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାନାଦ୍ଭଵନଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯାତି ମାନଵଃ
ଯାହାର ଦାନରେ ଏକ ମଣିଷର ଘର ବୈଷ୍ଣବ ହୋଇଯାଏ—