ତତ୍ସର୍ଵଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ସ୍ଵଯଂ ସଂଚିଂତ୍ଯ ଚେତସି
ମନରେ ଭାବିବା ପରେ, ସେ ସବୁ ଜିନିଷ ପାଖରେ ରଖିଦିଅ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଲୋକପାଲାନ୍ଗୃହାନ୍ଦେଵୀଂ ଵିନାଯକମ୍
ଲୋକପାଳ, ଗୃହଦେବୀ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ଇମମୁଚ୍ଚାରଯେନ୍ମଂତ୍ରଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପୁରତୋ ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତା ତଵ ଵିପ୍ର ନିଵେଦିତା 4.185.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଦାନ ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ତସ୍ମାଦାତ୍ମପ୍ରଦାନେନ ମମାତ୍ମା ସୁପ୍ରସୀଦତୁ
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଦାନ କରି, ମୋ ଆତ୍ମା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚାପି ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍କୋଦାଦିତି ଚ କୀର୍ତଯନ୍
ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, 'କୋଦା' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି।
ଵିଧିନାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦାନମେତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ହେ ରାଜା, ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯିଏ ଏହି ଦାନ କରେ—
ସାଗ୍ରଂ ଵର୍ଷଶତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସୁରୈର୍ଵୃତଃ
ସେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ବାସ କରେ।
ଯତ୍ରୈଵୋତ୍ପଦ୍ଯତେ ଜଂତୁଃ ପ୍ରାପ୍ତେ କର୍ମକ୍ଷଯେ ପୁନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, କର୍ମର ଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ସେଠାରେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଇଷ୍ଟବଂଧୁଜନୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନ ଵିଯୋଗଂ କଦାଚନ
ସେ କେବେ ମଧୁର ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ଚାତ୍ମନଃ ପ୍ରତିକୃତିଂ ଵରଵାହନସ୍ଥା ହୈମୀଂ ଵିଧାଯ ଧନଧାନ୍ଯସମାକୁଲାଂ ଚ
ଏବଂ ଯିଏ ନିଜ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସୁନାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଯାନରେ ବସାଇ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ତିଆରି କରେ—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦ ଆତ୍ମପ୍ରତିକୃତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ପଞ୍ଚାଶୀତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ନିଜ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏକଶଏ ପଚାସି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ହିରଣ୍ଯାଶ୍ଵଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ପୁରୁଷଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ଫଲମଶ୍ନୁତେ
ସୁନା ଘୋଡ଼ା ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା—ଯାହାର କୃପାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଫଳ ପାଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଦିନମଥାସାଦ୍ଯ ପାତ୍ରଂ ଵାପି ଗୁଣାଧିକମ୍
ଶୁଭ ଦିନ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ପାତ୍ର ମିଳିଲେ—
ଖଲୀନାଲଂକୃତମୁଖଂ କାରଯେଦ୍ଧେମଵାଜିନମ୍
ଘୋଡ଼ାର ମୁହଁ ରେ ଲଗାମ ଲଗାଇ, ସୁନାରେ ଏକ ଘୋଡ଼ା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଵେଦିମଧ୍ଯେ ତୁ କୃଷ୍ଣାଜିନତିଲୋପରି
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣାମୃଗ ଚର୍ମ ଓ ତିଳ ଉପରେ, ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯ କୁସୁମୈଃ ଶ୍ଵେତୈଶ୍ଚଣକାନ୍ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ପରେ, ଧଳା ଫୁଲ ଓ ଚଣା ଦେଇ ଏହାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇମମୁଚ୍ଚାରଯେନ୍ମଂତ୍ରଂ ପୁରାଣୋକ୍ତଂ ଯତଵ୍ରତଃ
ଏହା ପରେ, ନିୟମିତ ଉପବାସରେ ଥାଇ, ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—
ଵାଜିରୂପେଣ ମାମସ୍ମାତ୍ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ଘୋଡ଼ା ରୂପେ, ଏହି ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ତାପରେ, ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଶିର ନମାଇ, ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ପାପକ୍ଷଯାଦ୍ଭାନୋର୍ଲୋକମାପ୍ନୋତି ଶାଶ୍ଵତମ୍ 4.186.
ଏହାକୁ ଦାନ କରି, ପାପ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ଚିରକାଳ ବାସ କରେ।
ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ତଦ୍ଵତ୍କାରଯେଦ୍ଭୋଜନାଦନୁ
ଖାଦ୍ୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ସେହିପରି ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଥଂ ହିରଣ୍ଯାଶ୍ଵଵିଧିଂ କରୋତି ଯଃ ସୁପୁଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ଦିନଂ ନରେଂଦ୍ର
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ ସୁନାର ଘୋଡ଼ା ଦାନ କରେ, ରାଜା, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ଇତି ପଠତି ଯ ଇତ୍ଥଂ ହୈମଵାଜିପ୍ରଦାନଂ ସକଲକଲୁଷମୁକ୍ତଃ ସୋଽଶ୍ଵଯୁକ୍ତେନ ଭୂପଃ
ଏହିପରି ହେମଘୋଡ଼ା ଦାନର କଥା ଯିଏ ପଢ଼େ, ସେ ଏକ ଘୋଡ଼ା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ରାଜନ।
ଯୋ ଵା ଶୃଣୋତି ପୁରୁଷୋଽପ୍ଯଥ ଵା ସ୍ମରେଦ୍ଵା ହୈମାଶ୍ଵଦାନମଭିନଂଦତି ଦୀଯମାନମ୍
ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଏହି ସୁନାର ଘୋଡ଼ା ଦାନର କଥା ଶୁଣେ, କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କରେ, କିମ୍ବା ଦାନ ହେଉଥିବାବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁମୋଦନା କରେ,
ହିରଣ୍ଯାଶ୍ଵରଥଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ହେମରଥଂ ନାମ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ସୁନାର ଘୋଡ଼ା ରଥ ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା: ଏହି ପୁଣ୍ୟମୟ 'ହେମରଥ' ନାମକ ସୁନାର ରଥ ବଡ଼ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ପୁଣ୍ଯେଽହ୍ନି ଵିପ୍ରକଥିତେ ସ୍ଵନୁଲିପ୍ତେ ଗୃହାଂଗଣେ
ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଯେଉଁ ଦିନକୁ କହିଛନ୍ତି, ନିଜେ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗାଇ ଘରର ଆଙ୍ଗଣରେ,
ଚତୁରସ୍ରଂ ମହାଭାଗ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ସକୂବରମ୍
ଏହି ରଥଟି ଚତୁର୍ଭୁଜ ହେବା ଉଚିତ, ଚାରିଟି ଚକା ଓ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଥିବା ଦରକାର।
ଇଂଦ୍ରନୀଲେନ କୁଂଭେନ ଧ୍ଵଜରୂପେଣ ସଂଯୁତମ୍
ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର କୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଓ ଏକ ପତାକା ଲଗାଇବା ଦରକାର।
ଚତ୍ଵାରଃ ପୂର୍ଣକଲଶା ଧାନ୍ଯାନ୍ଯଷ୍ଟାଦଶୈଵ ତୁ
ଚାରିଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ଓ ଏଠାରେ ଅଠରଟି ମାପ ଧାନ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।