ନ ଧର୍ମେଣ ନ ଶୀତେନ ବାଧ୍ଯତେ ସ ନରଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଲୋକ କେବେ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଶୀତରେ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରେନାହିଁ।
ଵିମାନଵରମାରୂଢଃ ସେଵ୍ଯମାନୋପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିମାନରେ ବସି, ଅନେକ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ମିଳେ।
ଶଯ୍ଯାପ୍ରଦାନମମଲଂ ତଵ ପାଂଡୁପୁତ୍ରସଂକୀର୍ତିତଂ ସକଲସୌଖ୍ଯାନିଧାନମେତତ୍
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଏହି ପବିତ୍ର ଶଯ୍ୟା ଦାନ ସମସ୍ତ ସୁଖର ଭଣ୍ଡାର।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଶଯ୍ଯାଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ଚତୁରଶୀତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଶଯ୍ୟା ଦାନ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚଉରାଶିଏଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଆତ୍ମପ୍ରତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ତତ୍ତେଽହଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦାନଂ ମାନଵିଵର୍ଧନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜକୁ ଦାନ କରିବା ବିଧି ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହିବି, ଯାହା ମାନବ ମହିମା ବଢ଼ାଏ।
ଦାନକାଲଃ ସଦା ତସ୍ଯ ମୁନିଭିଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଦାନ ପାଇଁ ସମୟ ସଦା ବୃଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି।
ଲୋହଜାଂ ପ୍ରକୃତିଂ ଭଵ୍ଯାଂ କାରଯିତ୍ଵାତ୍ମନୋ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ତୁମ ଦେହର ଏକ ଉତ୍ତମ ଧାତୁର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରାଅ।
ଅଭୀଷ୍ଟଲୋକସହିତାଂ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏହାକୁ ସଜାଅ।
କୁଂକୁମେନାନୁଲିପ୍ତାଂଗୀଂ କର୍ପୂରାଗୁରୁଵାସିତାମ୍
କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା ଅଙ୍ଗ ଓ କର୍ପୂର ଓ ଅଗୁରୁର ସୁଗନ୍ଧ ଲାଗିଥିବା ହେଉ।
ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ କିଂଚିତ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଯାହା କି ସବୁଠାରୁ ଆଦର୍ଶ, ସେ ସବୁ ଜିନିଷ ପାଖରେ ରଖ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ସ୍ଵଯଂ ସଂଚିଂତ୍ଯ ଚେତସି
ମନରେ ଭାବିବା ପରେ, ସେ ସବୁ ଜିନିଷ ପାଖରେ ରଖିଦିଅ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଲୋକପାଲାନ୍ଗୃହାନ୍ଦେଵୀଂ ଵିନାଯକମ୍
ଲୋକପାଳ, ଗୃହଦେବୀ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ଇମମୁଚ୍ଚାରଯେନ୍ମଂତ୍ରଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପୁରତୋ ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତା ତଵ ଵିପ୍ର ନିଵେଦିତା 4.185.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଦାନ ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ତସ୍ମାଦାତ୍ମପ୍ରଦାନେନ ମମାତ୍ମା ସୁପ୍ରସୀଦତୁ
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଦାନ କରି, ମୋ ଆତ୍ମା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚାପି ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍କୋଦାଦିତି ଚ କୀର୍ତଯନ୍
ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, 'କୋଦା' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି।
ଵିଧିନାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦାନମେତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ହେ ରାଜା, ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯିଏ ଏହି ଦାନ କରେ—
ସାଗ୍ରଂ ଵର୍ଷଶତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସୁରୈର୍ଵୃତଃ
ସେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ବାସ କରେ।
ଯତ୍ରୈଵୋତ୍ପଦ୍ଯତେ ଜଂତୁଃ ପ୍ରାପ୍ତେ କର୍ମକ୍ଷଯେ ପୁନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, କର୍ମର ଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ସେଠାରେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଇଷ୍ଟବଂଧୁଜନୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନ ଵିଯୋଗଂ କଦାଚନ
ସେ କେବେ ମଧୁର ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ଚାତ୍ମନଃ ପ୍ରତିକୃତିଂ ଵରଵାହନସ୍ଥା ହୈମୀଂ ଵିଧାଯ ଧନଧାନ୍ଯସମାକୁଲାଂ ଚ
ଏବଂ ଯିଏ ନିଜ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସୁନାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଯାନରେ ବସାଇ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ତିଆରି କରେ—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦ ଆତ୍ମପ୍ରତିକୃତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ପଞ୍ଚାଶୀତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ନିଜ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏକଶଏ ପଚାସି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ହିରଣ୍ଯାଶ୍ଵଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାତ୍ପୁରୁଷଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ଫଲମଶ୍ନୁତେ
ସୁନା ଘୋଡ଼ା ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା—ଯାହାର କୃପାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଫଳ ପାଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ ଦିନମଥାସାଦ୍ଯ ପାତ୍ରଂ ଵାପି ଗୁଣାଧିକମ୍
ଶୁଭ ଦିନ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ପାତ୍ର ମିଳିଲେ—
ଖଲୀନାଲଂକୃତମୁଖଂ କାରଯେଦ୍ଧେମଵାଜିନମ୍
ଘୋଡ଼ାର ମୁହଁ ରେ ଲଗାମ ଲଗାଇ, ସୁନାରେ ଏକ ଘୋଡ଼ା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଵେଦିମଧ୍ଯେ ତୁ କୃଷ୍ଣାଜିନତିଲୋପରି
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣାମୃଗ ଚର୍ମ ଓ ତିଳ ଉପରେ, ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂପୂଜ୍ଯ କୁସୁମୈଃ ଶ୍ଵେତୈଶ୍ଚଣକାନ୍ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ପରେ, ଧଳା ଫୁଲ ଓ ଚଣା ଦେଇ ଏହାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇମମୁଚ୍ଚାରଯେନ୍ମଂତ୍ରଂ ପୁରାଣୋକ୍ତଂ ଯତଵ୍ରତଃ
ଏହା ପରେ, ନିୟମିତ ଉପବାସରେ ଥାଇ, ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—
ଵାଜିରୂପେଣ ମାମସ୍ମାତ୍ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ଘୋଡ଼ା ରୂପେ, ଏହି ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ତାପରେ, ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ଶିର ନମାଇ, ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।