ଶଯନସ୍ଥସ୍ଯ ଭଵତି ଯଦନ୍ଯଦୁପକାରକମ୍
ଶୟନରେ ଥିବା ଜଣେ ପାଇଁ ଯେଉଁଯାଏଁ ଉପକାରୀ ଜିନିଷ ଅଛି,
ଶଯ୍ଯାମେଵଂଵିଧାଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯୋପଦାପଯେତ୍
ଏପରି ଶୟ୍ୟା ତିଆରି କରି, ଏହାକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଦେଵେଶ ଶଯ୍ଯାଦାନଂ କୃତଂ ମଯା
ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଶୟ୍ୟା ଦାନ କରିଛି।
ଯଥା ନ କୃଷ୍ଣ ଶଯନଂ ଶୂନ୍ଯଂ ସାଗରଜାତଯା
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଯେପରି ଶାଗର ଜନ୍ମା ଶୟନ କେବେ ଖାଲି ହୁଏନାହିଁ,
ଦତ୍ତ୍ଵୈଵଂ ତଲ୍ପମମଲଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଏପରି ନିର୍ମଳ ଶୟ୍ୟା ଦେଇ, ପ୍ରଣାମ କରି ଦାନଗ୍ରାହୀକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦାତି ଯଦି ଧର୍ମାର୍ଥଂ ମାନଵୋ ବାଂଧଵେ ମୃତେ
ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମ ନିମିତ୍ତରେ ମୃତ ବାନ୍ଧବକୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ,
ତେନୋପଭୁକ୍ତଂ ଯଦ୍ଵସ୍ତୁ କିଂଚିତ୍ପୂର୍ଵଂ ଗୃହେ ସତା
ଘରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ଯେଉଁଯେଉଁ ଜିନିଷ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ, ସେ ସବୁକୁ ଆଗରୁ ଯେପରି ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ,
ଯଦିଷ୍ଟଂ ଚ ତଥାସ୍ଯାସୀତ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ଏବଂ ସେ ଯାହା ଆଶା କରିଥିଲେ, ସେ ସବୁକୁ ଠିକ୍ ସେହିପରି ଯଥାଯଥା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଦାତଵ୍ଯୋ ମୃତଶଯ୍ଯା ଯଥୋଦିତା
ଯଥାନିୟମ ମୃତଶଯ୍ୟା ପାଇଁ ପୂଜା କରି, ସେ ସବୁ ଦେଇଦିଅ।
ସୁଖଂ ଵସତ୍ଯସୌ ଜଂତୁଃ ଶଯ୍ଯାଦାନପ୍ରଭାଵତଃ 4.184.
ଏପରି ଶଯ୍ୟା ଦାନର ଫଳରେ ସେ ପ୍ରାଣୀ ସୁଖରେ ବାସ କରେ।
ନ ଧର୍ମେଣ ନ ଶୀତେନ ବାଧ୍ଯତେ ସ ନରଃ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଲୋକ କେବେ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଶୀତରେ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରେନାହିଁ।
ଵିମାନଵରମାରୂଢଃ ସେଵ୍ଯମାନୋପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିମାନରେ ବସି, ଅନେକ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ମିଳେ।
ଶଯ୍ଯାପ୍ରଦାନମମଲଂ ତଵ ପାଂଡୁପୁତ୍ରସଂକୀର୍ତିତଂ ସକଲସୌଖ୍ଯାନିଧାନମେତତ୍
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଏହି ପବିତ୍ର ଶଯ୍ୟା ଦାନ ସମସ୍ତ ସୁଖର ଭଣ୍ଡାର।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଶଯ୍ଯାଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ଚତୁରଶୀତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଶଯ୍ୟା ଦାନ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚଉରାଶିଏଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଆତ୍ମପ୍ରତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ତତ୍ତେଽହଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦାନଂ ମାନଵିଵର୍ଧନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜକୁ ଦାନ କରିବା ବିଧି ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହିବି, ଯାହା ମାନବ ମହିମା ବଢ଼ାଏ।
ଦାନକାଲଃ ସଦା ତସ୍ଯ ମୁନିଭିଃ ପରିକୀର୍ତିତଃ
ଦାନ ପାଇଁ ସମୟ ସଦା ବୃଦ୍ଧମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି।
ଲୋହଜାଂ ପ୍ରକୃତିଂ ଭଵ୍ଯାଂ କାରଯିତ୍ଵାତ୍ମନୋ ନୃପ
ହେ ରାଜା, ତୁମ ଦେହର ଏକ ଉତ୍ତମ ଧାତୁର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରାଅ।
ଅଭୀଷ୍ଟଲୋକସହିତାଂ ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍
ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏହାକୁ ସଜାଅ।
କୁଂକୁମେନାନୁଲିପ୍ତାଂଗୀଂ କର୍ପୂରାଗୁରୁଵାସିତାମ୍
କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା ଅଙ୍ଗ ଓ କର୍ପୂର ଓ ଅଗୁରୁର ସୁଗନ୍ଧ ଲାଗିଥିବା ହେଉ।
ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ କିଂଚିତ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ଯାହା କି ସବୁଠାରୁ ଆଦର୍ଶ, ସେ ସବୁ ଜିନିଷ ପାଖରେ ରଖ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ସ୍ଵଯଂ ସଂଚିଂତ୍ଯ ଚେତସି
ମନରେ ଭାବିବା ପରେ, ସେ ସବୁ ଜିନିଷ ପାଖରେ ରଖିଦିଅ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଲୋକପାଲାନ୍ଗୃହାନ୍ଦେଵୀଂ ଵିନାଯକମ୍
ଲୋକପାଳ, ଗୃହଦେବୀ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ଇମମୁଚ୍ଚାରଯେନ୍ମଂତ୍ରଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ପୁରତୋ ବୁଧଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତା ତଵ ଵିପ୍ର ନିଵେଦିତା 4.185.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଦାନ ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ତସ୍ମାଦାତ୍ମପ୍ରଦାନେନ ମମାତ୍ମା ସୁପ୍ରସୀଦତୁ
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଦାନ କରି, ମୋ ଆତ୍ମା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚାପି ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍କୋଦାଦିତି ଚ କୀର୍ତଯନ୍
ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ, 'କୋଦା' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି।
ଵିଧିନାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦାନମେତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ହେ ରାଜା, ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଯିଏ ଏହି ଦାନ କରେ—
ସାଗ୍ରଂ ଵର୍ଷଶତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ସୁରୈର୍ଵୃତଃ
ସେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ବାସ କରେ।
ଯତ୍ରୈଵୋତ୍ପଦ୍ଯତେ ଜଂତୁଃ ପ୍ରାପ୍ତେ କର୍ମକ୍ଷଯେ ପୁନଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, କର୍ମର ଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ସେଠାରେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଇଷ୍ଟବଂଧୁଜନୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ନ ଵିଯୋଗଂ କଦାଚନ
ସେ କେବେ ମଧୁର ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଏ ନାହିଁ।