ଅନେନ ଵିଧିନା ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ଯାନ୍ନରୋତ୍ତମ
ଏହି ପ୍ରକାର ଦାନ କରିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଆସୀଦାଦିଯୁଗେ ରାଜା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ନାମ ଭାରତ
ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ, ଭାରତବଂଶୀ, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ତତଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତନଯଂ ରାଜା ରାଜ୍ଯେ ଵନଂ ଯଯୌ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଇ, ନିଜେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ଵନଂ ଘୋରଂ ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଚଚାର ହ
ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କଲେ।
କାଲେନ ମହତା ରାଜା ଦିଷ୍ଟାଂତମଗମତ୍ପୁରା
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ ରାଜା ନିଜ ଭାଗ୍ୟର ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅତୀତ୍ଯ ଶକ୍ରଲୋକାଦୀନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକମିତୋ ଗତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଟିକି, ସେ ଏଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ କନକଚିତ୍ରାଂଗଂ ରତ୍ନାଲଂକୃତଵିଗ୍ରହମ୍ 4.177.
ସେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସୁନାର ଚିହ୍ନ ଓ ମଣିମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଆସ୍ତେ ଚାନୁଦିନଂ ସୋଽଥ ଦିଵ୍ଯଭୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେଠାରେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦିବ୍ୟ ସୁଖରୁ ବଞ୍ଚିତ ଥିଲେ।
ବୁଭୁକ୍ଷଯା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଥାତ୍ଯଂତପିପାସଯା
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଭୋକ ଓ ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ ହେଉଥିଲେ।
ଭଗଵନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋଽଯଂ ସର୍ଵଦୋଷଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ।'
କେନ କର୍ମ ଵିପାକେନ କ୍ଷୁଧା ମେ ନାପସର୍ପତି
'ମୋର ଏହି ଭୋକ କେଉଁ କର୍ମର ଫଳରେ ଯାଉନାହିଁ?'
ନୈଵ ଦତ୍ତଂ ତୁ ବହୁଲମାତ୍ମଵାଦରତେନ ଵୈ
'ମୁଁ ବେଶି ଦାନ କରିନଥିଲି, କାରଣ ମୋ ମନ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଉପରେ ଲାଗିଥିଲା।'
ଦାନଂ ବଂଧାତ୍ମକଂ ମତ୍ଵା ତସ୍ମାଦ୍ଦତ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ନ ହି
'ଦାନ କଲେ ବନ୍ଧନ ହୁଏ ବୋଲି ଭାବି, ତୁମେ ଦାନ କରିନଥିଲ।'
ଉପଦେଶପ୍ରଦାନେନ ପ୍ରସାଦଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
'ଉପଦେଶ ଦେଇ ମୋତେ କୃପା କରିବା ଉଚିତ।'
ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯାନାଂ ତେନ ତୃପ୍ତିମଵାପ୍ସ୍ଯସି
'ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉ, ତେଣୁ ତୁମେ ତୃପ୍ତି ପାଇବ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସମ୍ଯଗାଗତ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯଲୋକଂ ମହୀପତିଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ରାଜା ଠିକ୍ ଭାବେ ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକକୁ ଆସିଲେ।
ସ ଜଗାମ ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲେଭେ ତୃପ୍ତିଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତୀମ୍ 4.177.
ସେ ପୁଣିଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତୃପ୍ତି ଲାଗିଲା।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ ତେନ ଦତ୍ତଂ ଚରାଚରମ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଦାନରେ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଦିଆଯାଏ।
ତାରଯେତ୍କୁଲଜାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ଦାନଟିକୁ ଯେଉଁଠି ଉପଯୋଗୀ ପରିବାରକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେଠି ସେମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଆଗାମୀ ପିଢିମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପୁନର୍ମାନୁଷ୍ଯମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଧାର୍ମିକୋ ଜାଯତେ କୁଲେ
ପୁନି ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଧର୍ମିକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋ ଵାପି ଦାନସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ,
ସୋଽପି ସଦ୍ଗତିମାପ୍ନୋତି କିଂ ପୁନର୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—ତେବେ ଯିଏ ଏହି ଦାନ ଦେଉଛି, ସେତେ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡଖଂଡଯୁଗଲଂ ସକୁଲାଚଲଂ ଚ ଦିଗ୍ଭାଗସାଗରସରୋଵରସିଦ୍ଧଜୁଷ୍ଟମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦୁଇଟି ଖଣ୍ଡ, ସହିତ ତାହାର ପାହାଡ଼, ଦିଗ, ସମୁଦ୍ର, ସରୋବର ଓ ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀ ଥିବା ସମସ୍ତ ଅଂଶ—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିସଂଵାଦେ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନର ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକଶତ ସପ୍ତସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ରମମାଣସ୍ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ବହୁଵର୍ଷଗଣାନ୍ସ୍ଥିତଃ
ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଅନେକ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ କାଟିଲେ।
ତତଃ ସୁରଗଣାଃ ସର୍ଵେ ପରଂ ତ୍ରାସମୁପାଗତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଲେ।
ଵୈଶ୍ଵାନରମୁଖା ଦେଵା ମହାଦେଵଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ମହାଦେବ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ମଯି ପ୍ରସନ୍ନେ ଵିବୁଧା ଦୁର୍ଲଭଂ ହି ନ କିଂଚନ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛି, ଦେବମାନେ, କୌଣସି ଜିନିଷ ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।
ମୋଘୋ ଭଵତୁ ଦେଵେଶ ଭୀତାଃ ସ୍ମ ତନଯସ୍ଯ ତେ
ଦେବମାନେ କହିଲେ: ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମର ପୁଅଙ୍କୁ ନେଇ ଭୟଭୀତ, ତେଣୁ ଏହା ଫଳହୀନ ହେଉ।
ଅନପତ୍ଯଶ୍ଚ ଦେଵେଶ ଭଵ ଭୂତପତେ ସଦା
ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ତୁମେ ସଦା ସନ୍ତାନହୀନ ରୁହ।