ଦେଵାସୁରମନୁଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୋରଗରାକ୍ଷସୈଃ ଵିମାନଶତକୋଟୀଭିର୍ଭୂଷିତଂ ଚାପ୍ସରୋଵରୈଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଦେବତା, ଅସୁର, ମାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଶୋଭା ଦେଇଛନ୍ତି, ଦଶକୋଟି ବିମାନ ଓ ଅପ୍ସରା ସରୋବର ରହିଛି।
ଦିଗ୍ଗଜାଷ୍ଟକସଂଯୁକ୍ତଂ ମଧ୍ଯସ୍ଥିତଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ଏହା ଅଷ୍ଟ ଦିଗଗଜ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଓ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ବସିଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯାଂଗେ କଲ୍ପଯେଦ୍ରାଜନ୍ଭୁଵନାନି ଚତୁର୍ଦଶ
ହେ ରାଜା, ସେ ଆକୃତିରେ ଚଉଦ ଭୁବନକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଂଶତ୍ପଲାଦୂର୍ଧ୍ଵମାସହସ୍ରାଚ୍ଚ ଭକ୍ତିତଃ
କୋଉଁସି ଏକ ବିଶ୍ ପଳା ଉପରେ ଏବଂ ହଜାର ମାସ ଧରି ଭକ୍ତି ସହ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଶିଲ୍ପିନା ଵିହିତଂ ଯସ୍ମାଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍
ଯେହେତୁ ଶିଳ୍ପୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ,
ଅନ୍ଯେଷ୍ଵପି ତୁ କାଲେଷୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵିତ୍ତସମନ୍ଵିତଃ
ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଧନ ସହିତ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
ତିଲଦ୍ରୋଣୋପରିଗତଂ କଂକୁମକ୍ଷୋଦଚର୍ଚିତମ୍ 4.177.
ତିଳ ଦ୍ରୋଣ ଉପରେ ରଖି, କୁମ୍କୁମ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିତ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଦିକ୍ଷୁ ଚ ସର୍ଵାସୁ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭାଂଶ୍ଚ ଵିନ୍ଯସେତ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳ କୁମ୍ଭ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହେ ଵା ମଂଡପେ ଵାପି ସ୍ଥାପଯେତ୍ତଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାକୁ ଘର କିମ୍ବା ମଣ୍ଡପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଯୁକ୍ତଂ କାରଯେତ୍ତତ୍ର ପଯସ୍ଵିନ୍ଯା ତଥୈଵ ଚ
ସେଠାରେ ଏହାକୁ ଦୁଧ ଭରା ପାତ୍ର ସହ ଏକତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁଶ୍ଚାରଣିକାସ୍ତତ୍ର ହୋମଂ କୁର୍ଯୁର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ଚାରି ଜଣ ଅଧିକାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଚରେଯୁର୍ଦ୍ଵିଜାସ୍ତତ୍ର ଉପାଧ୍ଯାଯସମନ୍ଵିତାଃ
ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପାଧ୍ୟାୟ ସହ ଅଗ୍ରସର ହେବା ଉଚିତ।
ଇତରେଷାଂ ତୁ ପଞ୍ଚୈଵ କୁର୍ଯୁର୍ଯଜ୍ଞମତଂଦ୍ରିତାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ପାଞ୍ଚଜଣ ଯଜ୍ଞରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାନାଂ ଚ ତନ୍ନାମ୍ନା ଜୁହୁଯାତ୍ତିଲାନ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ତିଳ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ରୁଦ୍ରଜାପସ୍ତୁ କର୍ତଵ୍ଯସ୍ତସ୍ଯୈଵାନଂତରଂ ଦ୍ଵିଜୈଃ
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରୁଦ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୃହୀତକୁସୁମାଂଜଲିଃ
ଫୁଲ ଧରିଥିବା ହାତ ଯୋଗୁଁ ଭକ୍ତି ସହ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵାଙ୍ମଯାଂତ ନିମଗ୍ନାଯ ବ୍ରହ୍ମାଂଡ ଶୁଭକୃଦ୍ଭଵ 4.177.
ଯିଏ ବାଣୀର ଶେଷରେ ଲୀନ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ତୁମେ ଶୁଭ ଦାତା ହେଉ।
ତାନି ସର୍ଵାଣି ମେ ତୁଷ୍ଟିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତ୍ଵତୁଲାଂ ସଦା
ଏସବୁ ସଦା ମୋତେ ଅତୁଳନୀୟ ସନ୍ତୋଷ ଦିଅନ୍ତୁ।
ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ତଥା ନାଗା ଋଷଯୋ ମରୁତସ୍ତଥା
ନକ୍ଷତ୍ର, ନାଗ, ଋଷି ଓ ମରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ—
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍
ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ଯାନ୍ନରୋତ୍ତମ
ଏହି ପ୍ରକାର ଦାନ କରିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଆସୀଦାଦିଯୁଗେ ରାଜା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ନାମ ଭାରତ
ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ, ଭାରତବଂଶୀ, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ତତଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତନଯଂ ରାଜା ରାଜ୍ଯେ ଵନଂ ଯଯୌ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଇ, ନିଜେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ଵନଂ ଘୋରଂ ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଚଚାର ହ
ଭୟଙ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କଲେ।
କାଲେନ ମହତା ରାଜା ଦିଷ୍ଟାଂତମଗମତ୍ପୁରା
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ ରାଜା ନିଜ ଭାଗ୍ୟର ଶେଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅତୀତ୍ଯ ଶକ୍ରଲୋକାଦୀନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକମିତୋ ଗତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଟିକି, ସେ ଏଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ କନକଚିତ୍ରାଂଗଂ ରତ୍ନାଲଂକୃତଵିଗ୍ରହମ୍ 4.177.
ସେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସୁନାର ଚିହ୍ନ ଓ ମଣିମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଆସ୍ତେ ଚାନୁଦିନଂ ସୋଽଥ ଦିଵ୍ଯଭୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେଠାରେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବସିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦିବ୍ୟ ସୁଖରୁ ବଞ୍ଚିତ ଥିଲେ।
ବୁଭୁକ୍ଷଯା ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଥାତ୍ଯଂତପିପାସଯା
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଭୋକ ଓ ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ ହେଉଥିଲେ।
ଭଗଵନ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋଽଯଂ ସର୍ଵଦୋଷଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ।'