ଦେଵକୀଜଠରେ ଜନ୍ମୋଦଯସିଂହ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମକୁ 'ସିଂହ' ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ହତ୍ଵାଗ୍ନିଵଂଶଜାନ୍ଭୂପାନ୍ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯାମି ଵୈ କଲିମ୍
ଅଗ୍ନିବଂଶର ରାଜାମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ମୁଁ କଳିଯୁଗକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି।
ପ୍ରେତକାର୍ଯାଣି ତେ କୃତ୍ଵା ଭୀଷ୍ମାନ୍ତିକମୁପାଯଯୁଃ
ଶବକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେମାନେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ରାଜଧର୍ମାନ୍ମୋକ୍ଷଧର୍ମାନ୍ଦାନଧର୍ମାନ୍ଵିଭାଗଶଃ
ରାଜଧର୍ମ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଦାନର କର୍ତ୍ତବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଦବ୍ଦରାଜ୍ଯଂ ହି କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ଛଅତିରିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଯୋଗନିଦ୍ରାଵଶୋ ହ୍ଯହମ୍
ମୁନିମାନେ, ସମସ୍ତେ ଯାଅ; ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଅଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମୁନଯୋ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ
ଏହା ଶୁଣି, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ମୁନିମାନେ
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଶତେ କାଲେଽତୀତେ ତେ ଶୌନକାଦଯଃ
ବାରଶୋ ବର୍ଷ ବିତିଲାପରେ, ଶୌନକ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ
ଉତ୍ଥାଯ ଦେଵଖାତେ ଚ ସ୍ନାନଧ୍ଯାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଦେବଖାତରୁ ଉଠି, ସେମାନେ ସ୍ନାନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵିନୀତାନ୍ଭଗଵନ୍ଭୂମୌ ତଦା ତାନ୍ନୃପତୀନ୍ଵଦ
ପ୍ରଭୁ, ସେ ସମୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ନମ୍ର ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।
ସୂତ ଉଵାଚ ସ୍ଵର୍ଗତେ ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯେ ରାଜାନୋ ବହୁଧାଽଭଵନ୍
ସୂତ କହିଲେ: ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପରେ, ବହୁତ ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପଶ୍ଚିମେ ସିଂଧୁନଦ୍ଯଂତେ ସେତୁବନ୍ଧେ ହି ଦକ୍ଷିଣେ 3.3.2.୧
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ସିନ୍ଧୁନଦୀ କୂଳରେ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱର ସେତୁବନ୍ଧରେ।
ଅଷ୍ଟାଦଶୈଵ ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ବଭୂଵିରେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଠରଟି ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଅନ୍ତର୍ଵେଦୀ ଵ୍ରଜଥ୍ଯୈଵାଜମେରଂ ମରୁଧନ୍ଵ ଚ
ତୁମେ ଅନ୍ତର୍ବେଦୀ, ବ୍ରଜ, ଅଜମେର ଓ ମରୁଧନ୍ବାକୁ ଯାଅ।
ଆଵଂତ୍ଯଂ ଚୋଡୁପଂ ଵଂଗଂ ଗୌଡଂ ମାଗଧମେଵ ଚ
ଏହା ସହ ଅବନ୍ତୀ, ଓଡ଼, ବଙ୍ଗ, ଗୌଡ଼ ଓ ମାଗଧକୁ ଯାଅ।
ନାନାଭାଷାଃ ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ବହୁଧର୍ମପ୍ରଵର୍ତକାଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାର ଲୋକ ରହୁଥିଲେ, ଏବଂ ବହୁ ଧର୍ମ ଚାଳିଥିଲା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମଵିନାଶଂ ଚ ବହୁଵୃଂଦୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ
ଧର୍ମର ନାଶ ଘଟିବାକୁ ଏବଂ ବହୁ ଦଳ ସହିତ ଏହା ଘଟୁଥିବା କଥା ଶୁଣିଲେ ।
ହିମପର୍ଵତମାର୍ଗେଣ ସିଂଧୁମାର୍ଗେଣ ଚାଗମନ୍
ସେମାନେ ହିମ ପର୍ବତ ରାସ୍ତା ଓ ସିନ୍ଧୁ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଆସିଲେ ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଯୋଷିତସ୍ତେଷାଂ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଯଯୁଃ
ସେମାନେ ସେଠାରେ ଥିବା ମହିଳାମାନେକୁ ନେଇ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ ।
ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯପୌତ୍ରଶ୍ଚ ପିତୃରାଜ୍ଯଂ ଗୃହୀତଵାନ୍
ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କର ନାତି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ନେଇଲେ ।
ବାହ୍ଲୀକାନ୍କାମରୂପାଂଶ୍ଚ ରୋମଜାନ୍ଖୁରଜା ଚ୍ଛଠାନ୍
ବାହ୍ଲିକ, କାମରୂପ, ରୋମ, ଖୁରଜା ଏବଂ ଛଠା ଲୋକମାନେ,
ସ୍ଥାପିତା ତେନ ମର୍ଯ୍ଯାଦା ମ୍ଲେଚ୍ଛାର୍ଯାଣାଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ 3.3.2.
ସେ ଲୋକେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ନେତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଦେଲେ ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛସ୍ଥାନଂ ପରଂ ସିନ୍ଧୋଃ କୃତଂ ତେନ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାନ ଆତ୍ମା ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ପରେ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ ।
ହୂଣଦେଶସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଵୈ ଗିରିସ୍ଥଂ ପୁରୁଷଂ ଶୁଭମ୍
ହୁଣ ଦେଶର ମଧ୍ୟରେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଥିବା ଏକ ଶୁଭ୍ର ମଣିଷ,
କୋ ଭଵାନିତି ତଂ ପ୍ରାହ ସ ହୋଵାଚ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
‘ଆପଣ କିଏ?’ ବୋଲି ପଚାରିଲେ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଧର୍ମସ୍ଯ ଵକ୍ତାରଂ ସତ୍ଯଵ୍ରତପରାଯଣମ୍
ମୁଁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଧର୍ମର ବକ୍ତା, ସତ୍ୟ ଓ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୋଵାଚ ମହାରାଜ ପ୍ରାପ୍ତେ ସତ୍ଯସ୍ଯ ସଂକ୍ଷଯେ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟର ଅବନତି ଆସିବା ସମୟରେ ମହାରାଜା କହିଲେ,
ଈଶାମସୀ ଚ ଦସ୍ଯୂନାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ଭଯଂକରୀ
ଦସ୍ୟୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଶାସକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛେଷୁ ସ୍ଥାପିତୋ ଧର୍ମୋ ମଯା ତଚ୍ଛୃଣୁ ଭୂପତେ
ମୁଁ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ କରିଛି; ଏହି କଥା ଶୁଣ, ରାଜା ।
ନୈଗମଂ ଜପମାସ୍ଥାଯ ଜପେତ ନିର୍ମଲଂ ପରମ୍
ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଯେମିତି ଜପ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଶୁଦ୍ଧ ଉତ୍ତମ ଜପ କରିବା ଉଚିତ ।