ଧର୍ମାଧର୍ମଭୃତାଂ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥାପିତାସି ଜଗଦ୍ଧିତେ
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମେ ସ୍ଥାପିତ।
ମାଂ ତୋଲଯଂତୀ ସଂସାରାଦୁଦ୍ଧରାତ୍ର ନମୋସ୍ତୁତେ
ମୋତେ ତୁଳି ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା ମା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସ ଏକୋଽଧିଷ୍ଠିତୋ ଦେଵି ତ୍ଵଯି ତସ୍ମାନ୍ନମୋ ନମଃ
ଏକମାତ୍ର ସେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମରେ ସ୍ଥିତ; ତେଣୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତ୍ଵଂ ହରେ ତାରଯସ୍ଵାସ୍ମାନସ୍ମାତ୍ସଂସାରସାଗରାତ୍
ହେ ହରି, ଆମକୁ ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ତାଂ ତୁଲାମାରୁହେଦ୍ବୁଧଃ
ପରମ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁଲାରେ ଚଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମରାଜମଥାଦାଯ ହେମସୂର୍ଯେଣ ସଂଯୁତମ୍
ତାପରେ ଧର୍ମର ତୁଲା, ସୁନା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ନେଇବା ଉଚିତ।
ଵାମେ ଯମଂ ତଥା ଗୃହ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ଚ ରଵିଂ ତଥା ସାମ୍ଯାଦଭ୍ଯଧିକଂ ଯାଵତ୍କାଂଚନଂ ଚାତିନିର୍ମଲମ୍
ବାମପାଖରେ ଯମ ଓ ଡାହାଣପାଖରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଧରି, ସମତୁଳ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଶୁଧ୍ଧ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ଟିକାମସ୍ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଭୂମିସଂସ୍ଥଂ ନରେଶ୍ଵର
ସମୃଦ୍ଧି ଆଶା କରୁଥିବା, ହେ ରାଜା, ଏହାକୁ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସାକ୍ଷିଭୂତେ ସନାତନେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସାକ୍ଷୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଯୋଦ୍ଧୃତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସହ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍
ତୁମେ ସ୍ଥିର ଓ ଚଳନଶୀଳ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ।
ତତୋଽଵତୀର୍ଯ ଗୁରଵେ ସର୍ଵମର୍ଦ୍ଧଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ତାପରେ ତୁଲାରୁ ଅବତରି, ସମସ୍ତ ସୁନା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତେଷାମନୁଜ୍ଞାଂ ଵା ତଥାନ୍ଯେଭ୍ଯୋଽପି ଦାପଯେତ୍
ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ, ସେପରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ନ ଚିରଂ ଧାରଯେଦ୍ଗେହେ ହେମସଂପ୍ରୋକ୍ଷିତଂ ବୁଧଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଘରେ ସୁନା ଝାଡ଼ି ରଖିଲେ, ଏହାକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରାତ୍ରିଂ ପରସ୍ଵୀକର ଣାଚ୍ଛ୍ରିଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍ ।। ଅନେନୈଵ ଵିଧାନେନ କେଚିଦ୍ରୌପ୍ଯମଯଂ ତଥା ତ
ଯଦି କେହି ରାତିରେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଥାଏ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀମତି ପାଇଁ ଅର୍ହ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଭାବରେ କିଛି ଲୋକ ଚାଁଦି ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କରନ୍ତି।
କର୍ପୂରେଣ ତଥେଚ୍ଛଂତି କେଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵାଃ
କିଛି ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ କର୍ପୂର ସହିତ ଏହାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
କୁଂକୁମେନ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଲଵଣେନ ଗୁଡେନ ଚ
କିଛି ଲୋକ କୁଙ୍କୁମ, ଲୁଣ ଓ ଗୁଡ଼ ସହିତ ଏହା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିଧିନାନେନ ଯୋ ଦଦ୍ଯା ଦ୍ଦାନମେତତ୍ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଦାନ କରେ, ସେ ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ କରିଥାଏ।
ଵିମାନଵରମାସ୍ଥାଯ ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋଽପି ଵା
ସେ ଯେଉଁଠି ନାରୀ ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଯାନ ଉପରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ନାନାଵୃକ୍ଷାକୁଲଂ ରମ୍ଯଂ ନାନାଗଂଧାଧିଵାସିତମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଭରିଥିବା, ନାନା ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧରେ ମନୋହର ଏକ ସ୍ଥାନ ରହିଛି।
ଶଯନାସନସଂକୀର୍ଣଂ ପତାକା ଭିରଲଂକୃତମ୍
ସେଠାରେ ଅନେକ ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ ରହିଛି, ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଛି।
ସର୍ଵର୍ତୁସୁଖଦଂ ରମ୍ଯଂ ସର୍ଵଦୁଃଖଵିଵର୍ଜିତମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ଏକ ମନୋହର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ମିତ୍ଵା ତତ୍ର ରାଜେଂଦ୍ର କଲ୍ପମେକଂ ନିରାମଯଃ
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋଗ ଭିନ୍ନ ହୋଇ ବାସ କରେ।
ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ଦେଵାନାଂ ଦେଵ ରାଜ ପୁରେ ତଥା
ଏହିପରି ଭାବରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କର ସହରରେ ରହେ।
ଧନଦସ୍ଯ ପୁରେ ସ୍ଥିତ୍ଵା କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ନରଃ
ଧନର ଦେବତାଙ୍କ ସହରରେ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ରହିଥାଏ।
ଯଜ୍ଵା ଦାନପତିର୍ଧୀମାଞ୍ଛତ୍ରୁପକ୍ଷକ୍ଷଯଂକରଃ
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଦାନଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ଶତ୍ରୁ ଓ ତାଙ୍କର ଦଳକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ହୁଏ।
ସୋଽପି ମୁଚ୍ଯେତ ପାପେନ ତ୍ରିଵିଧେନ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ମଧ୍ୟ ତିନି ପ୍ରକାରର ପାପରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ବ୍ରହ୍ମେଶକେଶଵପରୋଽସ୍ତି ନ ପୂଜନୀଯୋ ନୈଵାଶ୍ଵମେଧସଦୃଶଃ କ୍ରତୁରସ୍ତି କଶ୍ଚିତ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ସମାନ କୌଣସି ଯଜ୍ଞ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ତୁଲାପୁରୁଷଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ପଂଚସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଭାବେ ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ ତୁଳାପୁରୁଷ ଦାନ ବିଧିର ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଚାସ ଏବଂ ପଚାସ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଦାନଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଅନୁଗ୍ରହାଯ ଲୋକାନାଂ କଥଯସ୍ଵ ମମାପରମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଆପଣ ମୋତେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଦାନ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଆଉ ଏକ କଥା କହନ୍ତୁ।
ତ୍ଵତ୍ତୁଲ୍ଯୋ ଜାଯତେ ଯେନ ଆଯୁଷା ଯଶସା ଶ୍ରିଯା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା କେହି ଆପଣଙ୍କ ସମାନ ଆୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶ୍ରୀମତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରିବ।