( ଓଁ ଅନଂତାଯ ନମଃ) ଏହ୍ଯେହି ଵିଶ୍ଵାଧିପତେ ମୁନୀଂଦ୍ର ଲୋକେଶ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପିତୃଦେଵତାଭିଃ
(ଓଁ ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର) ଆସ, ଆସ, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମୁନିମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଲୋକର ଶାସକ, ପିତୃଦେବତାମାନେ ସହିତ।
( ଓଁ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ) ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାନି ଭୂତାନି ସ୍ଥାଵରାଣି ଚରାଣି ଚ
(ଓଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର) ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁମାନେ ଜୀବ ଅଛନ୍ତି, ଚଳାନ୍ତି ଓ ଅଚଳାନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷ ରାକ୍ଷସପନ୍ନଗାଃ
ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ,
ସର୍ଵେ ମମାଧ୍ଵରେ ରକ୍ଷାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତୁ ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଆ, ମୋ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।
କୁଂଡଲାନି ଚ ହୈମାନି ସୂତ୍ରାଣି କଟକାନି ଚ
ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ, ସୂତା ଏବଂ କଙ୍କଣ ଦେଇଯିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭୂଷଣା ଚ୍ଛାଦନାଦିକମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭୂଷଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଦୁଇଗୁଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣଵାଦିସ୍ଵନାମ୍ନା ଚ ସ୍ଵାହାଂତୋ ହୋମ ଉଚ୍ଯତେ
‘ଓଁ’ ଓ ଅନ୍ୟ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ‘ସ୍ୱାହା’ ରେ ଶେଷ କରି ହୋମ କରାଯାଏ।
ତତୋ ମଂଗଲଶବ୍ଦେନ ସ୍ଥାପିତୋ ଵେଦମଂଗଲୈଃ
ତାପରେ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଓ ବେଦମୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହିତ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନା କରାଯାଏ।
ଶୁକ୍ଲମାଲ୍ଯାଂବରୋ ଭୂତ୍ଵା ତାଂ ତୁଲାମଭିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଧଳା ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସେ ତୁଲାକୁ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।
ସାକ୍ଷିଭୂତା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରି ନିର୍ମିତା ଵିଶ୍ଵଯୋନିନା
ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ ଓ ବିଶ୍ୱର ଧାରଣକାରୀ, ବିଶ୍ୱର ମୂଳକାରଣ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ତୁମେ।
ଧର୍ମାଧର୍ମଭୃତାଂ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥାପିତାସି ଜଗଦ୍ଧିତେ
ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମେ ସ୍ଥାପିତ।
ମାଂ ତୋଲଯଂତୀ ସଂସାରାଦୁଦ୍ଧରାତ୍ର ନମୋସ୍ତୁତେ
ମୋତେ ତୁଳି ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା ମା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସ ଏକୋଽଧିଷ୍ଠିତୋ ଦେଵି ତ୍ଵଯି ତସ୍ମାନ୍ନମୋ ନମଃ
ଏକମାତ୍ର ସେ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମରେ ସ୍ଥିତ; ତେଣୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତ୍ଵଂ ହରେ ତାରଯସ୍ଵାସ୍ମାନସ୍ମାତ୍ସଂସାରସାଗରାତ୍
ହେ ହରି, ଆମକୁ ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ତାଂ ତୁଲାମାରୁହେଦ୍ବୁଧଃ
ପରମ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁଲାରେ ଚଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମରାଜମଥାଦାଯ ହେମସୂର୍ଯେଣ ସଂଯୁତମ୍
ତାପରେ ଧର୍ମର ତୁଲା, ସୁନା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ନେଇବା ଉଚିତ।
ଵାମେ ଯମଂ ତଥା ଗୃହ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ଚ ରଵିଂ ତଥା ସାମ୍ଯାଦଭ୍ଯଧିକଂ ଯାଵତ୍କାଂଚନଂ ଚାତିନିର୍ମଲମ୍
ବାମପାଖରେ ଯମ ଓ ଡାହାଣପାଖରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଧରି, ସମତୁଳ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଶୁଧ୍ଧ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ଟିକାମସ୍ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଭୂମିସଂସ୍ଥଂ ନରେଶ୍ଵର
ସମୃଦ୍ଧି ଆଶା କରୁଥିବା, ହେ ରାଜା, ଏହାକୁ ଭୂମିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସାକ୍ଷିଭୂତେ ସନାତନେ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସାକ୍ଷୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଯୋଦ୍ଧୃତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସହ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍
ତୁମେ ସ୍ଥିର ଓ ଚଳନଶୀଳ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ।
ତତୋଽଵତୀର୍ଯ ଗୁରଵେ ସର୍ଵମର୍ଦ୍ଧଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ତାପରେ ତୁଲାରୁ ଅବତରି, ସମସ୍ତ ସୁନା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ତେଷାମନୁଜ୍ଞାଂ ଵା ତଥାନ୍ଯେଭ୍ଯୋଽପି ଦାପଯେତ୍
ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ, ସେପରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ନ ଚିରଂ ଧାରଯେଦ୍ଗେହେ ହେମସଂପ୍ରୋକ୍ଷିତଂ ବୁଧଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଘରେ ସୁନା ଝାଡ଼ି ରଖିଲେ, ଏହାକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରାତ୍ରିଂ ପରସ୍ଵୀକର ଣାଚ୍ଛ୍ରିଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍ ।। ଅନେନୈଵ ଵିଧାନେନ କେଚିଦ୍ରୌପ୍ଯମଯଂ ତଥା ତ
ଯଦି କେହି ରାତିରେ ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇଥାଏ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀମତି ପାଇଁ ଅର୍ହ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଭାବରେ କିଛି ଲୋକ ଚାଁଦି ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କରନ୍ତି।
କର୍ପୂରେଣ ତଥେଚ୍ଛଂତି କେଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵାଃ
କିଛି ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ କର୍ପୂର ସହିତ ଏହାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
କୁଂକୁମେନ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଲଵଣେନ ଗୁଡେନ ଚ
କିଛି ଲୋକ କୁଙ୍କୁମ, ଲୁଣ ଓ ଗୁଡ଼ ସହିତ ଏହା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିଧିନାନେନ ଯୋ ଦଦ୍ଯା ଦ୍ଦାନମେତତ୍ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଦାନ କରେ, ସେ ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ କରିଥାଏ।
ଵିମାନଵରମାସ୍ଥାଯ ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋଽପି ଵା
ସେ ଯେଉଁଠି ନାରୀ ହେଉନ୍ତୁ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ, ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଯାନ ଉପରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ନାନାଵୃକ୍ଷାକୁଲଂ ରମ୍ଯଂ ନାନାଗଂଧାଧିଵାସିତମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଭରିଥିବା, ନାନା ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧରେ ମନୋହର ଏକ ସ୍ଥାନ ରହିଛି।
ଶଯନାସନସଂକୀର୍ଣଂ ପତାକା ଭିରଲଂକୃତମ୍
ସେଠାରେ ଅନେକ ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ ରହିଛି, ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଛି।