ଏଵଂଵିଧାଂ ପ୍ରପାଂ କୃତ୍ଵା ଶୁଭେଽହ୍ନି ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ଏପରି ଜଳ ଶାଳା ତିଆରି କରି, ଶୁଭ ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଶ୍ଚୋତ୍ସର୍ଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ମଂତ୍ରେଣାନେନ ମାନଵଃ
ତାପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ମଣିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅସ୍ଯାଃ ପ୍ରଦାନାତ୍ପିତରସ୍ତୃପ୍ଯଂତୁ ଚ ପିତାମହାଃ 4.172.
ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ପିତାମାନେ ଓ ପିତାମହମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ତ୍ରିପକ୍ଷଂ ଵା ମହାରାଜ ଜୀଵାନାଂ ଜୀଵନଂ ପରମ୍
ମହାରାଜ, ତିନି ପକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜୀବନ ଦାୟକ।
ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦପ୍ରତିହତଂ ମୁଖଂ ଚାନଵଲୋକଯନ୍
ସେ ଅଟକା ନଥିବା ଭାବରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଦାନଗ୍ରାହୀର ମୁହଁକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଗ୍ରୀଷ୍ମୋଷ୍ମଶୋଷନାଶନମ୍
ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମରେ ଯେଉଁଠି ଗ୍ରୀଷ୍ମର ତାପ ଓ ପାଣିର ଅଭାବ ଦୂର କରେ,
ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦାନେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଯେପରି ଉପଲବ୍ଧି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାନର ଫଳ ଯେପରି ମିଳେ,
ପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରପ୍ରତୀକାଶଂ ଵିମାନଂ ସୋଧିରୁହ୍ଯ ଚ
ସେ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି,
ଵିଂଶତ୍କୋଟ୍ଯୋ ହି ଵର୍ଷାଣାଂ ଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵସେଵିତଃ
ଯକ୍ଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବା କରିଥିବା, ସେ ବିଶ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ପରଂ ପଦଂ ଯାତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ୧୭୪ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଧର୍ମଘଟକଃ କର୍ପଟାଵେଷ୍ଟିତାନନଃ
ତାପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହାକୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ପ୍ରତିଦିନ, ଧର୍ମଘଟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ମୁହଁକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡି ଦେଇ।
ତସ୍ଯୈଵୋଦ୍ଯାପନଂ କାର୍ଯଂ ମାସିମାସି ନରୋତ୍ତମ
ଏହାର ପୁନଃ ସଂସ୍କାର ପ୍ରତି ମାସରେ କରିବା ଦରକାର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶଂକରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କୁରୁନନ୍ଦନ 4.172.
ଶଙ୍କର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ହେ କୁରୁବଂଶୀ,
ଏଷ ଧର୍ମଘଟୋ ଦତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାତ୍ମକଃ
ଏହି ଧର୍ମଘଟ ଦିଆଯାଉଛି, ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବର ଅଂଶ ଅଛି।
(ଇତି ଧର୍ମଘଟଦାନମଂତ୍ରଃ) ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଧର୍ମକୁଂଭଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଏହି ଭାବରେ ଯେଉଁଠି ଧର୍ମକୁଂଭ ଦାନ କରେ, ତାହା ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥରୂପୀ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ଜନାର୍ଦନଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ରୂପରେ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦନ ମୋପାଇଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯଃ କରୋତି ତରୋର୍ମୂଲେ ସେକଂ ମାସଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଯେଉଁଠି ଚାରି ମାସ ଧରି ଗଛର ମୂଳକୁ ପାଣି ଦେଇଥାଏ,
ସୁସ୍ଵାଦୁଶୀତସଲିଲା କ୍ଲମନାଶିନୀ ଚ ପ୍ରାଂତେ ପୁରସ୍ଯ ପଥି ପାଂଥସମାଜଭୂମୌ
ସହରର ଧାରରେ, ରାସ୍ତା ପାଖରେ, ଯେଉଁଠି ଯାତ୍ରୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ଠଣ୍ଡା ଓ ମିଠା ପାଣି ଦେଇ, କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରାଯାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ପ୍ରପାଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ପ୍ରପାଦାନ ନିର୍ମାଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ବର୍ଣ୍ନନା' ନାମକ ଏକ ଶତ ଏବଂ ସତରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକାଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉଵାଚ ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକା କଥଂ ଦେଯା ଶିଶିରେ ଶୀତଭୀରୁଭିଃ
ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକା ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ବର୍ଣ୍ନନା। ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ: ଶୀତ ଦିନରେ ଠଣ୍ଡାକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ କିପରି ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକା ଦେବେ?
ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକାମହଂ ପାର୍ଥ କଥଯାମି ନିବୋଧ ତାମ୍। ଯଥା ଯେନ ଵିଧାନେନ ସର୍ଵସତ୍ଵସୁଖପ୍ରଦାମ୍
ପାର୍ଥ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକା ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ। କେମିତି ଏହା ଏବଂ କେଉଁ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ଆଦୌ ମାର୍ଗଶିରେ ମାସି ଶୋଭନେ ଦିଵସେ ଶୁଭାମ୍
ପ୍ରଥମେ, ମାର୍ଗଶୀର ମାସର ଏକ ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ,
ଦେଵାଂଗଣେ ପଥେ ଗେହେ ଵିସ୍ତୀର୍ଣେ ଚତ୍ଵରେଥ ଵା
ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାର, ରାସ୍ତାରେ, ଘରରେ, କିମ୍ବା ଏକ ବଡ଼ ଚକରେ,
ତତଃ ପ୍ରଜ୍ଵାଲଯେଦଗ୍ନିଂ ହୁତ୍ଵା ଵ୍ଯାହୃତିଭିଃ କ୍ରମାତ୍
ତାପରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱାଳାଇ, ବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ରରେ କ୍ରମରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦି କଶ୍ଚିତ୍କ୍ଷୁଧାର୍ଥୀ ସ୍ଯାଦ୍ଭୋଜ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ଯଦି କେହି ଭୋକା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଃ କରୋତି କଥାଃ ପାର୍ଥ ନ ତାଃ ଶକ୍ଯା ମଯୋଦିତୁମ୍
ପାର୍ଥ, ଯେଉଁ କଥାମାନେ କହାଯାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିପାରିବି ନାହିଁ।
ଵଦେଲ୍ଲୋକଃ ସୁଖାସୀନୋ ନ କେନାପି ନିଵାର୍ଯତେ
ଲୋକମାନେ ସୁଖରେ ବସି, ଇଚ୍ଛାମତ କଥା କହିପାରନ୍ତି; କେହି ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇନାହାନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ରାଜ ନ୍କଥ୍ଯମାନଂ ନିବୋଧ ମେ
ରାଜା, ଏହାର ଶୁଭ ଫଳ କଣ ହେଉଛି, ମୋଠୁ ଶୁଣ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷଶତାନି ଚ 4.173.
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ଷଷ୍ଟି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଇହ ଲୋକେଵତୀର୍ଣଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଵେଦୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଚାରି ବେଦ ଜଣା ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ ମିଳେ।
ଚୈତ୍ଯେ ସୁରାଂଗଣସଭାଵସଥେ ସୁଭଵ୍ଯାଂ ଯେଽଗ୍ନୀଷ୍ଟିକାଂ ପ୍ରଚୁରକାଷ୍ଠଵତୀଂ ପ୍ରଦଦ୍ଯୁଃ
ଚୈତ୍ୟ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାର, ସଭା କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଘରରେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନୀଷ୍ଟିକା ଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ବହୁ କାଠ ଦେଇଥାନ୍ତି—