ପାର୍ଷତସ୍ଯୈଵ ସୂତଶ୍ଚ ହତଶେଷୋ ଭଯାତୁରଃ
ପାର୍ଷତଙ୍କର ସାରଥି, ଯିଏ କି ମାତ୍ର ଜୀବିତ ରହିଥିଲେ ଏବଂ ଭୟରେ ଅତି ଆତୁର ହୋଇଥିଲେ।
ଆଗସ୍କୃତଂ ଶିଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭୀମାଦ୍ଯାଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଚ୍ଛିତାଃ
ଶିବଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ଜାଣି, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରାଣି ତେଷାଂ ତୁ ଶିଵଦେହେ ସମାଵିଶନ୍
ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଶିବଙ୍କ ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଗଲା।
ତାଞ୍ଛଶାପ ତଦା ରୁଦ୍ରୋ ଯୂଯଂ କୃଷ୍ଣପ୍ରପୂଜକାଃ
ତାପରେ ରୁଦ୍ର ଶାପ ଦେଲେ—'ତୁମେ ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜାରୀ ହେବେ।'
ପୁନର୍ଜନ୍ମ କଲୌ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୋକ୍ଷ୍ଯତେ ଚାପରାଧକମ୍
କଳିଯୁଗରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ତୁମ ଅପରାଧର ଫଳ ଭୋଗିବ।
ହରିଂ ଶରଣମାଜଗ୍ମୁରପରାଧନିଵୃତ୍ତଯେ
ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ମନସା ରୁଦ୍ରଂ ତଦା ପ୍ରାଦୁରଭୂଚ୍ଛିଵଃ
ସେମାନେ ମନରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ତାପରେ ଶିବ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଯାନ୍ଯେଵ ତ୍ଵଦଂଗେ କ୍ଷପିତାନି ଵୈ 3.3.1.
ତୁମ ଦେହରେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା—
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶିଵଃ ପ୍ରାହ କୃଷ୍ଣଦେଵ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶିବ କହିଲେ—'ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।'
ତଦ୍ଵଶେନ ମଯା ସ୍ଵାମିନ୍ଦତ୍ତଃ ଶାପୋ ଭଯଂକରଃ
ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ, ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସେ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଇଥିଲି।
ଵତ୍ସରାଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ଗମିଷ୍ଯତି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବତ୍ସରାଜଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଭୀମୋ ଦୁର୍ଵଚନାଦ୍ଦୁଷ୍ଟୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛଯୋନୌ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭୀମ, ଖରା କଥାରେ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ମ୍ଲେଛ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଅର୍ଜୁନାଂଶଶ୍ଚ ମଦ୍ଭକ୍ତୋ ଜନିଷ୍ଯତି ମହାମତିଃ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅଂଶ, ଯିଏ ମୋର ଭକ୍ତ ଏବଂ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
କାନ୍ଯକୁବ୍ଜେ ହି ନକୁଲୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହାବଲଃ
କାନ୍ୟକୁବ୍ଜରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନକୁଳ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ସହଦେଵସ୍ତୁ ଵଲଵାଞ୍ଜନିଷ୍ଯତି ମହାମତିଃ
ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଂଶ ଏଵାସୌ ଜନିଷ୍ଯତ୍ଯଜମେରକେ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ ଅଜମେରରେ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଵେଲା ନାମ୍ନା ଚ ଵିଖ୍ଯାତା ତାରକଃ କର୍ଣ ଏଵ ହି
ବେଳା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାରକ କର୍ଣ୍ଣ ହେବେ।
କୌରଵାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମାଯାଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦାଃ 3.3.1.
କୌରବମାନେ ମାୟା ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବେ।
ମଯା ଶକ୍ତ୍ଯଵତାରେଣ ରକ୍ଷଣୀଯା ହି ପାଂଡଵାଃ
ମୋର ଶକ୍ତିର ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେବା ଦରକାର।
ମହାଵତୀ ପୁରୀ ରମ୍ଯା ମାଯାଦେଵୀଵିନିର୍ମିତା
ମାୟାଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ବଡ଼ ଓ ସୁନ୍ଦର ସହର ଅଛି।
ଦେଵକୀଜଠରେ ଜନ୍ମୋଦଯସିଂହ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମକୁ 'ସିଂହ' ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ହତ୍ଵାଗ୍ନିଵଂଶଜାନ୍ଭୂପାନ୍ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯାମି ଵୈ କଲିମ୍
ଅଗ୍ନିବଂଶର ରାଜାମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ମୁଁ କଳିଯୁଗକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି।
ପ୍ରେତକାର୍ଯାଣି ତେ କୃତ୍ଵା ଭୀଷ୍ମାନ୍ତିକମୁପାଯଯୁଃ
ଶବକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେମାନେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ରାଜଧର୍ମାନ୍ମୋକ୍ଷଧର୍ମାନ୍ଦାନଧର୍ମାନ୍ଵିଭାଗଶଃ
ରାଜଧର୍ମ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଦାନର କର୍ତ୍ତବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା।
ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଦବ୍ଦରାଜ୍ଯଂ ହି କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ଛଅତିରିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଯୋଗନିଦ୍ରାଵଶୋ ହ୍ଯହମ୍
ମୁନିମାନେ, ସମସ୍ତେ ଯାଅ; ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଅଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମୁନଯୋ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ
ଏହା ଶୁଣି, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ମୁନିମାନେ
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଶତେ କାଲେଽତୀତେ ତେ ଶୌନକାଦଯଃ
ବାରଶୋ ବର୍ଷ ବିତିଲାପରେ, ଶୌନକ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ
ଉତ୍ଥାଯ ଦେଵଖାତେ ଚ ସ୍ନାନଧ୍ଯାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଦେବଖାତରୁ ଉଠି, ସେମାନେ ସ୍ନାନ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଵିନୀତାନ୍ଭଗଵନ୍ଭୂମୌ ତଦା ତାନ୍ନୃପତୀନ୍ଵଦ
ପ୍ରଭୁ, ସେ ସମୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ନମ୍ର ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।