ଜ୍ଞାତିବଂଧୁସୁହୃଦ୍ଵର୍ଗେ ଵିପ୍ରେ ପ୍ରେଷ୍ଯଜନେ ତଥା
ଜ୍ଞାତି, ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ର ଓ ସୁହୃଦ୍ଦମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟରେ,
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ହଂଡିକା ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହାଣ୍ଡିକୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵସିଷ୍ଠଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସା ଚକାର ତଥୈଵ ତୁ
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଠିକ୍ ସେହିପରି କାମ କଲେ।
ସା ଚୈଷା ଦ୍ରୌପଦୀ ପାର୍ଥ ଭଵଦ୍ଭାର୍ଯାଽଭଵତ୍ପ୍ରିଯା
ଏହି ଡ୍ରୌପଦୀ, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ।
ଏଷା ସତୀ ଶଚୀ ସ୍ଵାହା ସାଵିତ୍ରୀ ଭୂରରୁଂଧତୀ
ସେ ସତୀ, ଶଚୀ, ସ୍ୱାହା, ସାବିତ୍ରୀ, ଭୂ ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀ।
ଅନଯା ଯା ଭୃତା ସ୍ଥାଲୀ ତଯା ସର୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍
ଏହି ଜଣେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଥାଳି ଧରାଯାଏ, ସେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଛି।
ମୈତ୍ରେଯାତ୍ତଦୁପଶ୍ରୁତ୍ଯ ତତ୍ର ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ 4.170.
ମୈତ୍ରେୟଙ୍କଠାରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମନରେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅନ୍ନଦାନପ୍ରସଂଗେନ ସ୍ଥାଲୀଦାନମିଦଂ ମଯା
ଅନ୍ନ ଦାନ ସମୟରେ, ମୁଁ ଏହି ଥାଳି ଦାନ ବିଷୟରେ କହିଛି।
ସ୍ଥାଲୀଂ ଵିଶାଲଵଦନାଂ ଚ ସତଂଡୁଲାଂ ଚ ଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ମଧୁରଶୁଲ୍ବମଯୀଂ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ମିଠା ମାଟିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ଚଉଳରେ ଭରିଥିବା, ପ୍ରଶସ୍ତ ମୁଖର ଥାଳି ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହା ପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ସ୍ଥାଲୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀ ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଥାଳି ଦାନ ବିଧି' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏହି ଏକଶତ ସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଦାସୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନେହାଚ୍ଚ ଭଵତୋ ଯତ୍ରୋକ୍ତଂ କେନଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଦାସୀ ଦାନ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା: ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହରୁ, ଯେଉଁଠି କିଏ କହିଥାଏ,
ଚତୁର୍ଣାମାଶ୍ରମାଣାଂ ହି ଗୃହସ୍ଥଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଚ୍ଯତେ
ଚାରି ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରୁ ଗୃହସ୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୂର୍ଣେଂଦୁବିଂବଵଦନାଃ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାଃ
ଜେଉଁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁହଁ ଓ ଉତ୍ତୋଳିତ ଏବଂ ଭରିଆ ଅଂଶ ପାଏ,
ଜାମଯୋ ଯତ୍ର ପୂଜ୍ଯଂତେ ରମନ୍ତେ ତତ୍ର ଦେଵତାଃ
ଯେଉଁଘରେ ଜାମାନେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି, ସେଠି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଜାମଯୋ ଯାନି ଗେହାନି ଶପଂତ୍ଯପ୍ରତିପୂଜିତାଃ
ଯେଉଁ ଘରକୁ ଜାମାନେ ଭଲଭାବେ ସମ୍ମାନ ନ ପାଇ, ଶାପ ଦିଅନ୍ତି,
ଅମୃତସ୍ଯେଵ କୁଣ୍ଡାନି ସୁଖାନାମିଵ ରାଶଯଃ
ସେଉଁଘର ଅମୃତ ପାତ୍ର ଭଳି, ସୁଖର ଢେର ଭଳି ଅଟୁଟ ରହେ।
ଶ୍ଯାମା ମଂଥରଗାମିନ୍ଯଃ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଧୀର ଚାଲି, ଭରିଆ ଅଂଶ ଥାନ୍ତି,
ଅହିରଣ୍ଯମଦାସୀକମଲ୍ପାନ୍ନାଜ୍ଯମଗୋରସମ୍
ଯେଉଁଘରେ ସୁନା ନାହିଁ, ଦାସୀ ନାହିଁ, ଅନ୍ନ ଘିଅ ଓ ଗାଈର ଦୁଧ କମ୍,
ଅଦଣ୍ଡପାଶିକଂ ଗ୍ରାମମଦାସୀକଂ ଚ ଯଦ୍ଗୃହମ୍
ଯେଉଁ ଗ୍ରାମରେ ଦଣ୍ଡ ବା ପାଶ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଘରେ ଦାସୀ ନାହିଁ,
ଵିଭଵାଭରଣା ଦାସ୍ଯୋ ଯଦ୍ଗୃହଂ ସମୁପାସତେ 4.171.
ଯେଉଁଘରକୁ ଧନ ଓ ଆଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦାସୀମାନେ ସେବା କରନ୍ତି,
ନ ଯତ୍ରାସ୍ତି ଗୃହେ ଶୌଚଂ ନ ସୁଖଂ ଵ୍ଯଵହାରଜମ୍
ଯେଉଁଘରରେ ପରିଚ୍ଛନ୍ନତା ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଦୈନିକ ବ୍ୟବହାରରୁ ଆସୁଥିବା ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ।
ଯତ୍ର କର୍ମକରୀ ନାସ୍ତି ସର୍ଵକର୍ମକରୀ ସଦା
ଯେଉଁଘରରେ ସମସ୍ତ କାମ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି କର୍ମଚାରୀ ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ନାହିଁ,
ଯଦେକା କୁରୁତେ ଦାସୀ ଗୃହସ୍ଥେନ ଭୃତା ହି ସା
ଏକ ଦାସୀ ଯେଉଁ କାମ କରେ, ସେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ହୁଏ।
ବୁଦ୍ଧିର୍ଧର୍ମାକୁଲା ଯସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଚେତଃ କିମାକୁଲମ୍
ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଅସ୍ଥିର, ତାଙ୍କ ମନରେ ଆଉ କଣ ଅସ୍ଥିରତା ରହିପାରିବ?
ଭୃତ୍ଯାଃ ସଦୋଦ୍ଯମପରାସ୍ତ୍ରିଵର୍ଗସ୍ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯତେ
ଯେଉଁଘରରେ ଭୃତ୍ୟମାନେ ସଦା ଉଦ୍ୟମୀ, ସେଠାରେ ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ — ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ — ଦେଖାଯାଏ।
ଦାନକାଲଂ ପ୍ରଶଂସଂତି ସଂତଃ ପର୍ଵଣି ଵା ପୁନଃ
ସଜ୍ଜନମାନେ ଦାନ ଦେବା ସମୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ବିଶେଷ କରି ପର୍ବ ଦିନରେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ମଂତ୍ରେଣାନେନ କୌରଵ
ହେ କୌରବ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
କର୍ମୋପଯୋଜ୍ଯା ଭୋଜ୍ଯା ଵା ଯଥେଷ୍ଟଂ ଭଦ୍ରମସ୍ତୁ ତେ
ସେ କାମରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉ କିମ୍ବା ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଦିଅ; ତୁମର ଭଲ ହେଉ।
ଅନୁଵ୍ରଜ୍ଯ ଗୃହଦ୍ଵାରଂ ଯାଵତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିସର୍ଜଯେତ୍ 4.171.
ଘରର ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଥି ଦେଇ ନେଇଯିବା ପରେ, ପରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ମଖେ ଚାପି ମହାରାଜ ପ୍ରସିଦ୍ଧେ ଵା ପ୍ରତିଶ୍ରଯେ
ହେ ମହାରାଜ, ବଳି କିମ୍ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳରେ,