ସା ତାନୁଵାଚ କିଂ ତନ୍ମେ ଵ୍ରତଂ ଦାନମଥାପି ଵା
ସେ ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, 'ମୁଁ କେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କିମ୍ବା ଦାନ କରିବି?'
ଆଧାରଭୂତା ଭୂତାନାଂ ବହ୍ଵପତ୍ଯା ପତିପ୍ରିଯା
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଧାର ଥିଲେ, ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମା, ଏବଂ ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ତାମୁଵାଚାଥ ଶୃଣୁଷ୍ଵ କଥଯାମି ତେ
ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ, 'ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ କଥା କହିବି।'
କୃତ୍ଵା ତାମ୍ରମଯୀଂ ସ୍ଥାଲୀଂ ପଲାନାଂ ପଞ୍ଚଭିଃ ଶତୈଃ
ପାଞ୍ଚ ଶତ ପଳ ତାମ୍ବାରେ ଏକ ହାଣ୍ଡି ତିଆରି କର।
ସର୍ଵଶକ୍ତିଵିହୀନସ୍ତୁ ମୃନ୍ମଯୀମପି କାରଯେତ୍
ଯଦି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସମର୍ଥ ହେଉ, ତେବେ ମାଟିରେ ମଧ୍ୟ ହାଣ୍ଡି ତିଆରି କରିପାରିବ।
ମୁଦ୍ଗତଂଦୁଲନିଷ୍ପନ୍ନସୁସ୍ଵିନ୍ନକ୍ଷିପ୍ରପୂରିତାମ୍
ମୁଗ ଓ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଭଲ ଭାବେ ସିଦ୍ଧ ଓ ନରମ ଭାତ ଭରିଦିଅ।
ଧୌତପାର୍ଶ୍ଵାଂ ଧୌତକର୍ଣାଂ ଚର୍ଚିତାଂ ଚନ୍ଦନେନ ଚ 4,170.
ହାଣ୍ଡିର ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଧାରକୁ ଭଲ ଭାବେ ଧୋଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଆଦିତ୍ଯେଽହନି ସଂକ୍ରାଂତୌ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯଷ୍ଟମୀଷୁ ଵା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଶି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦିନ, କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଵଲଜ୍ଜ୍ଵଲନପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥୈସ୍ତଂଡୁଲୈଃ ସଜଲୈରପି
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ପାଣିରେ ଭିଜା ଚାଉଳ ରଖି ଏହି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିଃ ସିଦ୍ଧିକାମାନାଂ ତ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଟିଃ ପୁଷ୍ଟିମିଚ୍ଛତାମ୍
ତୁମେ ସିଦ୍ଧି ଚାହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି, ତୁମେ ପୁଷ୍ଟି ଚାହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟି।
ଜ୍ଞାତିବଂଧୁସୁହୃଦ୍ଵର୍ଗେ ଵିପ୍ରେ ପ୍ରେଷ୍ଯଜନେ ତଥା
ଜ୍ଞାତି, ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ର ଓ ସୁହୃଦ୍ଦମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟରେ,
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ହଂଡିକା ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହାଣ୍ଡିକୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵସିଷ୍ଠଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସା ଚକାର ତଥୈଵ ତୁ
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଠିକ୍ ସେହିପରି କାମ କଲେ।
ସା ଚୈଷା ଦ୍ରୌପଦୀ ପାର୍ଥ ଭଵଦ୍ଭାର୍ଯାଽଭଵତ୍ପ୍ରିଯା
ଏହି ଡ୍ରୌପଦୀ, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ।
ଏଷା ସତୀ ଶଚୀ ସ୍ଵାହା ସାଵିତ୍ରୀ ଭୂରରୁଂଧତୀ
ସେ ସତୀ, ଶଚୀ, ସ୍ୱାହା, ସାବିତ୍ରୀ, ଭୂ ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀ।
ଅନଯା ଯା ଭୃତା ସ୍ଥାଲୀ ତଯା ସର୍ଵମିଦଂ ଜଗତ୍
ଏହି ଜଣେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଥାଳି ଧରାଯାଏ, ସେ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଛି।
ମୈତ୍ରେଯାତ୍ତଦୁପଶ୍ରୁତ୍ଯ ତତ୍ର ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ 4.170.
ମୈତ୍ରେୟଙ୍କଠାରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମନରେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଅନ୍ନଦାନପ୍ରସଂଗେନ ସ୍ଥାଲୀଦାନମିଦଂ ମଯା
ଅନ୍ନ ଦାନ ସମୟରେ, ମୁଁ ଏହି ଥାଳି ଦାନ ବିଷୟରେ କହିଛି।
ସ୍ଥାଲୀଂ ଵିଶାଲଵଦନାଂ ଚ ସତଂଡୁଲାଂ ଚ ଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ମଧୁରଶୁଲ୍ବମଯୀଂ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ମିଠା ମାଟିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ଚଉଳରେ ଭରିଥିବା, ପ୍ରଶସ୍ତ ମୁଖର ଥାଳି ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହା ପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ସ୍ଥାଲୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀ ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଥାଳି ଦାନ ବିଧି' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏହି ଏକଶତ ସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଦାସୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ନେହାଚ୍ଚ ଭଵତୋ ଯତ୍ରୋକ୍ତଂ କେନଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଦାସୀ ଦାନ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା: ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହରୁ, ଯେଉଁଠି କିଏ କହିଥାଏ,
ଚତୁର୍ଣାମାଶ୍ରମାଣାଂ ହି ଗୃହସ୍ଥଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଚ୍ଯତେ
ଚାରି ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରୁ ଗୃହସ୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୂର୍ଣେଂଦୁବିଂବଵଦନାଃ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାଃ
ଜେଉଁମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁହଁ ଓ ଉତ୍ତୋଳିତ ଏବଂ ଭରିଆ ଅଂଶ ପାଏ,
ଜାମଯୋ ଯତ୍ର ପୂଜ୍ଯଂତେ ରମନ୍ତେ ତତ୍ର ଦେଵତାଃ
ଯେଉଁଘରେ ଜାମାନେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି, ସେଠି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଜାମଯୋ ଯାନି ଗେହାନି ଶପଂତ୍ଯପ୍ରତିପୂଜିତାଃ
ଯେଉଁ ଘରକୁ ଜାମାନେ ଭଲଭାବେ ସମ୍ମାନ ନ ପାଇ, ଶାପ ଦିଅନ୍ତି,
ଅମୃତସ୍ଯେଵ କୁଣ୍ଡାନି ସୁଖାନାମିଵ ରାଶଯଃ
ସେଉଁଘର ଅମୃତ ପାତ୍ର ଭଳି, ସୁଖର ଢେର ଭଳି ଅଟୁଟ ରହେ।
ଶ୍ଯାମା ମଂଥରଗାମିନ୍ଯଃ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଧୀର ଚାଲି, ଭରିଆ ଅଂଶ ଥାନ୍ତି,
ଅହିରଣ୍ଯମଦାସୀକମଲ୍ପାନ୍ନାଜ୍ଯମଗୋରସମ୍
ଯେଉଁଘରେ ସୁନା ନାହିଁ, ଦାସୀ ନାହିଁ, ଅନ୍ନ ଘିଅ ଓ ଗାଈର ଦୁଧ କମ୍,
ଅଦଣ୍ଡପାଶିକଂ ଗ୍ରାମମଦାସୀକଂ ଚ ଯଦ୍ଗୃହମ୍
ଯେଉଁ ଗ୍ରାମରେ ଦଣ୍ଡ ବା ପାଶ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଘରେ ଦାସୀ ନାହିଁ,
ଵିଭଵାଭରଣା ଦାସ୍ଯୋ ଯଦ୍ଗୃହଂ ସମୁପାସତେ 4.171.
ଯେଉଁଘରକୁ ଧନ ଓ ଆଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦାସୀମାନେ ସେବା କରନ୍ତି,