ତୈର୍ଭୁକ୍ତୈରିଷ୍ଟସଂସିଦ୍ଧୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈ ରନୁମୋଦିତଃ 4.169.
ଏହି ଭୋଜନ ଓ ଦାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜଵରୋନ୍ମୁକ୍ତୈରଂବୁଭିଃ ପରିଷିଂଚିତଃ
ତାପରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ପାଣି ଛିଟିଲେ।
ପ୍ରହର୍ଷମତୁଲଂ ଲେଭେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍
ସେ ନିଜ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ସାଧୁଵାଦୋ ମହାଞ୍ଜାତଃ ପ୍ରଶଶଂସୁର୍ଧନେଶ୍ଵରମ୍
ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସା ହେଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଧନର ଠାକୁରଙ୍କୁ ଗୁଣଗାନ କଲେ।
ସହସ୍ରଭୋଜ୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କଥିତଂ ତେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହି ହଜାର ଭୋଜନର ମହିମା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଯଚ୍ଛଂତି ଯେଽନୁଦିଵସଂ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵାନାମନ୍ନଂ ଵିଶୁଦ୍ଧମନସୋ ଭୃଶମାଗତାନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ପ୍ରତିଦିନ ଆସିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦିଅନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଅନ୍ନଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂ ନାମୈକୋନସପ୍ତତ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ଅନ୍ନଦାନର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏକଶଠିଅଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ସ୍ଥାଲୀଦାନଵର୍ଣନମ୍ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉଵାଚ ଅନ୍ନଦାନପ୍ରସଂଗେନ ମମାପି ସ୍ମୃତିମାଗତମ୍
ସ୍ଥାଳୀ ଦାନର ବର୍ଣ୍ଣନା ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ: ଅନ୍ନଦାନ କଥା ଆସିଲାପରେ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଘଟଣା ମନେ ପଡ଼ିଲା।
ଅକ୍ଷଦ୍ଯୂତେନ ଭଗଵନ୍ଧନଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚ ନୋ ହୃତମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦ୍ୟୂତ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଆମର ଧନ ଓ ରାଜ୍ୟ ନିଅଯାଇଥିଲା।
ଵନଂ ପ୍ରସ୍ଥାପିତାଃ ସର୍ଵେ ଵଲ୍କଲାଜିନଵାସସଃ
ଆମେ ସମସ୍ତେ ବନକୁ ପଠାଯାଇଥିଲୁ, ଚାଲି ଚାମର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲୁ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵନଗତାନସ୍ମାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସଂଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଆମେ ବନକୁ ଯାଇଛୁ ବୋଲି ଜାଣି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଅସ୍ମାନ୍ସ୍ନେହାତ୍କ୍ଲିଶ୍ଯମାନା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ
ଆମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ କ୍ଷୁଦ୍ର ହେଉଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଖିଲେ—
ଜୀଵତୋ ଯସ୍ଯ ଜୀଵଂତି ଵିପ୍ରା ମିତ୍ରାଣି ବାଂଧଵାଃ
ଯାହାଙ୍କ ଜୀବନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବନ୍ଧୁ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ବଞ୍ଚିଥାନ୍ତି—
ଅଭ୍ଯାଗତଂ ସୁହୃଦ୍ଵର୍ଗଂ କୁଟୁଂବମପହାଯ ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ଆସିଥିବା ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ପରିବାରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ—
ଇତ୍ଯେଵମଵଧାର୍ଯାହଂ ତାନୃଷୀନ୍ପୁନରବ୍ରୁଵମ୍
ଏଭଳି ବୁଝିବା ପରେ, ମୁଁ ପୁନି ସେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲି।
ସମାଗତା ମତ୍ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ଜ୍ଞାନଵିଜ୍ଞାନପାରଗାଃ
ତମେ ସମସ୍ତେ ମୋ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଭଵଦ୍ଭିଃ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଭୃତ୍ଯୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିରେଵ ଚ 4.170.୧
ତମେ ସମସ୍ତେ ମୋ ସହ ତୁମର ଦାସମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଅଛ।
ମାମୁଵାଚାଥ ମୈତ୍ରେଯଃ ଶୃଣୁ କୌଂତେଯ ମଦ୍ଵଚଃ
ତାପରେ ମୈତ୍ରେୟ କହିଲେ, 'କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ମୋ କଥା ଶୁଣ।'
ଆସୀତ୍ତପୋଵନେ କାଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ
ଏକ ତପୋବନରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଥିଲେ, ସେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ।
ଶୌଚେନ ତୁଷ୍ଟା ମୁନଯଃ ପ୍ରଶ୍ରଯେଣ ଦମେନ ଚ
ମୁନିମାନେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କର ପବିତ୍ରତା, ବିନୟ ଓ ନିୟମବନ୍ଧନରେ ଖୁସି ହେଲେ।
ସା ତାନୁଵାଚ କିଂ ତନ୍ମେ ଵ୍ରତଂ ଦାନମଥାପି ଵା
ସେ ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, 'ମୁଁ କେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କିମ୍ବା ଦାନ କରିବି?'
ଆଧାରଭୂତା ଭୂତାନାଂ ବହ୍ଵପତ୍ଯା ପତିପ୍ରିଯା
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଧାର ଥିଲେ, ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମା, ଏବଂ ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ତାମୁଵାଚାଥ ଶୃଣୁଷ୍ଵ କଥଯାମି ତେ
ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ, 'ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ କଥା କହିବି।'
କୃତ୍ଵା ତାମ୍ରମଯୀଂ ସ୍ଥାଲୀଂ ପଲାନାଂ ପଞ୍ଚଭିଃ ଶତୈଃ
ପାଞ୍ଚ ଶତ ପଳ ତାମ୍ବାରେ ଏକ ହାଣ୍ଡି ତିଆରି କର।
ସର୍ଵଶକ୍ତିଵିହୀନସ୍ତୁ ମୃନ୍ମଯୀମପି କାରଯେତ୍
ଯଦି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସମର୍ଥ ହେଉ, ତେବେ ମାଟିରେ ମଧ୍ୟ ହାଣ୍ଡି ତିଆରି କରିପାରିବ।
ମୁଦ୍ଗତଂଦୁଲନିଷ୍ପନ୍ନସୁସ୍ଵିନ୍ନକ୍ଷିପ୍ରପୂରିତାମ୍
ମୁଗ ଓ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଭଲ ଭାବେ ସିଦ୍ଧ ଓ ନରମ ଭାତ ଭରିଦିଅ।
ଧୌତପାର୍ଶ୍ଵାଂ ଧୌତକର୍ଣାଂ ଚର୍ଚିତାଂ ଚନ୍ଦନେନ ଚ 4,170.
ହାଣ୍ଡିର ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଧାରକୁ ଭଲ ଭାବେ ଧୋଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ଆଦିତ୍ଯେଽହନି ସଂକ୍ରାଂତୌ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯଷ୍ଟମୀଷୁ ଵା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଶି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦିନ, କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଵଲଜ୍ଜ୍ଵଲନପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥୈସ୍ତଂଡୁଲୈଃ ସଜଲୈରପି
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ପାଣିରେ ଭିଜା ଚାଉଳ ରଖି ଏହି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିଃ ସିଦ୍ଧିକାମାନାଂ ତ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଟିଃ ପୁଷ୍ଟିମିଚ୍ଛତାମ୍
ତୁମେ ସିଦ୍ଧି ଚାହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି, ତୁମେ ପୁଷ୍ଟି ଚାହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଷ୍ଟି।