ପିଠରୋଲୂଖଲସ୍ଥାଲୀଶୂର୍ପଦର୍ପଣପତ୍ରକୈଃ
ଡାଲି, ଉଲୁଖାଳ, ହାଣ୍ଡି, ଚାଲନି, ଆଇନା ଓ ପାତରେ,
ଗୃହାଟଵାଟକାଦର୍ଵୀଦୃଷଲ୍ଲୋଷ୍ଟକହସ୍ତକୈଃ
ଘର, ବାଗିଚା, ଜଳାଣି କାଠ, ମୁସଳ, ମାଟି ଗଠି, ହାତର ଉପକରଣ ଦେଇ,
କଂଡଣୀ ପେଷଣୀ ଚୁଲ୍ଲୀ ଉଦକୁମ୍ଭୀ ପ୍ରମାର୍ଜନୀ
କାଟିବା ପାଟ, ପିସିବା ପଥର, ଚୁଲ୍ହା, ପାଣି ଗାଗରି ଓ ପୋଖାଲା ଦେଇ,
ଇତ୍ଯେଵମାଦିଭିଃ ପୂର୍ଣାନ୍ଗୃହାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ
ଏପରି ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଘର ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ,
ଶୁଭେଽହ୍ନି ଵିପ୍ରକଥିତେ ଦାନକାଲଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ 4.168.
ଶୁଭ ଦିନରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଥିବା ସମୟରେ ଦାନ ଦେବାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
କୁଲଶୀଲସମାଯୁକ୍ତାନ୍ଗୃହସଂଖ୍ଯାନ୍ନିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଯେତେ ଘର ଅଛି, ସେତେ ଉତ୍ତମ ବଂଶ ଓ ଆଚରଣ ଥିବା ପରିବାରକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହସ୍ଥଧର୍ମନିରତାଞ୍ଛାଂତାନ୍ଦାଂତାଞ୍ଜିତେଂଦ୍ରିଯାନ୍
ଘରସ୍ଥ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶାନ୍ତ, ଦମୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ,
ସୁଗଂଧିସ୍ରଗ୍ଧରାନ୍କୃତ୍ଵା ଶାଂତିକର୍ମଣି ଯୋଜଯେତ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରହଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିକରଃ ସଦା
ଗ୍ରହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସଦା ସନ୍ତୋଷ ଓ ପୁଷ୍ଟି ଦେଇଥାଏ।
ଵାସ୍ତୁପୂଜା ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯା ଦିକ୍ଷୁ ଭୂତବଲିଂ କ୍ଷିପେତ୍
ବାସ୍ତୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଭୂତମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଵେଶଯିତ୍ଵା ଶଯ୍ଯାସୁ ସଭାର୍ଯାନୁପଵେଶଯେତ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ଘରକୁ ଆଣି, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଶୟ୍ୟାରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଯଦ୍ଯସ୍ଯ ଵିହିତଂ ପୂର୍ଵଂ ତତ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍
ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁଠି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଵ ଵିପ୍ର ପ୍ରସାଦେନ ମମାସ୍ତ୍ଵଭିମତଂ ଫଲମ୍
‘ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର କୃପାରେ ମୋର ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳୁ।’
ଗୃହୋପକରଣୈସ୍ତୁଲ୍ଯା ଦକ୍ଷିଣା ଭଵନଂ ଵିନା
ଯଦି ଘର ଦେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଘରର ମୂଲ୍ୟ ସମାନ ଘରସାମଗ୍ରୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପଦେଷ୍ଟାରମାପୃଚ୍ଛେତ୍ତନ୍ମୂଲତ୍ଵାନ୍ମହର୍ଷଯଃ 4.168.
ଉପଦେଶକଙ୍କୁ ପଚାରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ମହାମୁନିମାନେ ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ।
ଦଦ୍ଯାଦନେନ ଵିଧିନା ଗୃହମେକଂ ବହୂନପି
ଏହି ପ୍ରକାରରେ, ଜଣେ ହେଉ କି ଅନେକ ଘର ଦେବା ଉଚିତ ।
ଶୀତଵାତାତପହରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତୃଣକୁଟୀରକମ୍
ଯେଉଁ ଘାସର କୁଟିର ଶୀତ, ପବନ ଓ ଧୂପରୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଏହା ଦେଇବା ଉଚିତ ।
କିଂ ପୁନର୍ବହୁନୋକ୍ତେନ ସର୍ଵୋପସ୍କରଭୂଷିତାମ୍
ଯଦି ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଶୋଭିତ ଅଟାଳିକା ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ଅଧିକ କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ ।
ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଦାନାନି ଯମାଃ ସନିଯମାସ୍ତଥା
ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା ଦାନ, ଏବଂ ନିୟମ ଓ ସଂଯମ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ ।
ଯଃ କାରଯେତ୍ସୁଦୃଢହର୍ମ୍ଯଵତୀ ମହାର୍ହା ସତ୍ସେଵିତାଂ ଦ୍ଵିଜପୁରୀଂ ସୁଜନୋପଭୋଗ୍ଯାମ୍
ଯିଏ ଦୃଢ଼ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ମହଲ ତିଆରି କରାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ରହନ୍ତି, ଭଲ ଲୋକମାନେ ସେବା କରନ୍ତି ଓ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେ ଅତି ଉତ୍ତମ କାମ କରେ ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଗୃହଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟଷଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଘର ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏକ ଶତ ଷଠି ଅଠ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା ।
ଅନ୍ନଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନମ୍ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତମୃଷିଭିଃ ପୂର୍ଵଂ ତଦିହୈକମନାଃ ଶୃଣୁ
ଖାଦ୍ୟ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ପୂର୍ବରୁ ଋଷିମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେଥିରେ ଏବେ ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ ।
ଦଦସ୍ଵାନ୍ନଂ ଦଦସ୍ଵାନ୍ନଂ ଦଦସ୍ଵାନ୍ନଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଖାଦ୍ୟ ଦେଅ, ଖାଦ୍ୟ ଦେଅ, ଖାଦ୍ୟ ଦେଅ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ।
ରାମେଣ ଦଶରଥିନା ଵନସ୍ଥେନ ନିଜାନୁଜଃ
ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିବାବେଳେ, ଏହିପରି କହିଥିଲେ ।
ପୃଥିଵ୍ଯାମନ୍ନପୂର୍ଣାଯାଂ ଵଯମନ୍ନସ୍ଯ କାଂକ୍ଷିଣଃ
ଏହି ପୃଥିବୀ ଖାଦ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷୀ ।
ଯଦୁଚ୍ଯତେ କର୍ମବୀଜଂ ତସ୍ଯାଵଶ୍ଯଂ ଫଲଂ ନରୈଃ
ଯାହା କାର୍ମିକ ବୀଜ କୁହାଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ମଣିଷ ପାଇଥାଏ ।
ଯତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯଂ ତଦପ୍ରାପ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯଯା ପୌରୁଷେଣ ଵା
ଯାହା ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ମିଳିପାରେ କିମ୍ବା ମିଳିପାରେ ନାହିଁ, ସେସବୁ କଥା ଏଠି ଅଛି ।
ଭକ୍ଷୋପଯୋଗାଦନ୍ନସ୍ଯ ଦାନଂ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ ପରମ୍
ଖାଦ୍ୟ ଦାନ, ନିଜେ ଖାଇବାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉତ୍ତମ ।
ପ୍ରକାରାଂତରଭୋଜ୍ଯାନି ଦାନାନ୍ଯନ୍ଯାନି ଭାରତ
ହେ ଭାରତ, ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚାର୍ଥାତ୍ପରୋ ଲୋଭଃ ସନ୍ତୋଷଃ ପରମଂ ସୁଖମ୍
ବୁଦ୍ଧି ଧନଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଲୋଭ ତାହାର ବିପରୀତ, ସନ୍ତୋଷ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସୁଖ ।