ମଣିକାଦୀନି ଶୁଭ୍ରାଣି ସ୍ଥାଲ୍ଯଶ୍ଚ ସୁମନୋହରାଃ
ମଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚମକୁଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ, ସହିତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭାଜା-ବାଟିଲା ଓ ପାତ୍ରପାନ୍, ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯାଏ।
ଶରାଵାଦୀନି ପାତ୍ରାଣି ଭାଂଡମୁଚ୍ଚାଵଚଂ ବହୁ
ପ୍ଲେଟ୍, ଥାଳି ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଛୋଟ-ବଡ଼ ପାତ୍ରପାନ୍ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଭାଣ୍ଡା ରହିଛି।
ଭାର୍ଗଵୋଽପି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ନାନା ଭାଂଡାନ୍ଵିତଂ ଶୁଭମ୍
ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶୁଭ ଜିନିଷ ଆଣିଥିଲେ।
ସହସ୍ରମେକଂ ଭାଂଡାନାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ହଜାରଟି ଭାଣ୍ଡା ଅଲଗା କରି ରଖିଥିଲେ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୀତମଙ୍ଗଲନିସ୍ଵନୈଃ
ରାତିରେ ଗୀତ ଓ ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନି ସହିତ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସମାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିରର୍ଚଯେତ୍
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲାଲ୍ କପଡ଼ାରେ ଢାକି ଫୁଲମାଳା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନେନ କୃତ୍ଵା ଚାରୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍ 4.167.
ସାବଧାନ ଭାବେ ପୂଜା କରି ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଦରକାର।
ନାର୍ଯଶ୍ଚାଵିଧଵାସ୍ତତ୍ର ସମାନୀଯ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ
ସେଠାରେ ବିଧବା ନୁହେଁ ଏମିତି ମହିଳାମାନେକୁ ଆଣି ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆପାକବ୍ରହ୍ମରୂପୋସି ଭାଂଡାନୀମାନି ଜଂତଵଃ
ତୁମେ ଆପାକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରୂପ, ଏହି ଭାଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକ ଜୀବମାନଙ୍କ ଭଳି।
ଭାଂଡରୂପାଣି ଯାନ୍ଯତ୍ର କଲ୍ପିତାନି ମଯା କିଲ
ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଣ୍ଡା ତିଆରି କରିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଠି ଏହି ରୂପରେ ଅଛି।
ଇତି ଦାନମଂତ୍ରଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଚୈଵ ଗୃହ୍ଣାତୁ ନ ନିଵାର୍ଯାସ୍ତୁ କାଶ୍ଚନ
ଏହା ଦାନ ମନ୍ତ୍ର: ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନେଉନ୍ତୁ; କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ରୋକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦାନମେତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ଏହି ଦାନ କରେ,
ନାରୀ ଚ ଦତ୍ତ୍ଵା ସୌଭାଗ୍ଯମତୁଲଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ଏବଂ ଯେଉଁ ମହିଳା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ସୌଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଅଵିଯୋଗଂ ସଦା ଭର୍ତ୍ରା ରୂପଂ ଚାନୁତ୍ତମଂ ଲଭେତ୍ ଭିଦ୍ଯତେ ବହୁଭିର୍ଭେଦୈର୍ଭୂମିରେଷା ନରେଶ୍ଵର
ସେ ସଦା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଏକତା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଲାଭ କରନ୍ତି; ରାଜା, ଏହି ପୃଥିବୀ ଅନେକ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ।
ନିଷ୍ପାଦ୍ଯ ଭାଂଡନିଚଯୋଚ୍ଚତରଂ ପ୍ରଯତ୍ନାଦାପାକଦାନମିହ ଯା କୁରୁତେ ଵରସ୍ତ୍ରୀ
ଯିଏ ମହିଳା ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଏଠି ବହୁତ ଭାଣ୍ଡା ଦାନ କରନ୍ତି,
ଗୃହଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଗୃହଦାନସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଵିଧିଂ ଵଦ ଵିଦାଂଵର
ଘର ଦାନର ବିଧି ବିବରଣା: ଘର ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ବିଧି ବିଷୟରେ କହ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାନୃତାଦଧିକଂ ପାପଂ ନ ପୂଜ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାତ୍ପରଃ
ଅସତ୍ୟରୁ ବଡ଼ ପାପ କିଛି ନାହିଁ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଠାରୁ ବଡ଼ ପୂଜ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ଧନଧାନ୍ଯସମାଯୁକ୍ତଂ କଲତ୍ରାପତ୍ଯସଂକୁଲମ୍
ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସନ୍ତାନରେ ଘିରିଥିବା ଏକ ଘର।
ଗୋଗଜାଶ୍ଵଗଣାକୀର୍ଣଂ ଗୃହଂ ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ଘରରେ ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଚାକରମାନେ ରହନ୍ତି, ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ମିଳେ।
ଏଵଂ ଗୃହସ୍ଥମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵର୍ତଯଂତୀତରାଶ୍ରମାଃ
ଏଭଳି ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନକୁ ଆଧାର କରି, ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକ ଚାଲିଥାଏ।
ପ୍ରାପ୍ତକାମୈର୍ନରୈଃ ପାର୍ଥ ସଦା ସେଵ୍ଯୋ ଗୃହାଶ୍ରମଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମର ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ନ ଲୋକ ପଂକ୍ତିର୍ନ ଯଶଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ତ୍ରିଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୃଥିବୀର ମହତ୍ତ୍ୱ କିମ୍ବା ଖ୍ୟାତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରସାର୍ଯ ପାଦୌ ଯଦ୍ରାତ୍ରୌ ସ୍ଵଗୃହେ ସ୍ଵପତାଂ ସୁଖମ୍
ନିଜ ଘରରେ ରାତିରେ ପାଦ ଛଡ଼ାଇ ସୁଏବାର ଆନନ୍ଦ—
ଅପି ଶାକଂ ପଚାନସ୍ଯ ସ୍ଵଗୃହେ ପରମଂ ସୁଖମ୍
ଯେଉଁଠି କେବଳ ଶାକ ରନ୍ଧି ଖାଏ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୁଖ ମିଳେ।
ଭଵନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦେଯଂ ଭଵ୍ଯଭୂତିମଭୀପ୍ସତା 4.168.
ଯିଏ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀ ଚାହେଁ, ସେ ଏକ ଘର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶୁଭଂ କମଠପୃଷ୍ଠାଭଂ ଭାଭାସିତଦିଗଂତରମ୍
କମଳା ଛାତି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଦିଗ୍ବଲୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଘର ଶୁଭ ହୁଏ।
ଦଦ୍ଯାଦନଂତଫଲଦଂ ଶୈଵଵୈଷ୍ଣଵଯୋଗିନାମ୍
ଯେଉଁ ଘର ଅନେକ ଫଳ ଦେଉଛି, ତାହା ଶିବଭକ୍ତ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୀନାନାଥଜଲାର୍ଥାଯ କୃତଂ କିଂ ନ କୃତଂ ଭଵେତ୍
ଗରିବ, ଅସହାୟ ଓ ପାଣି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଇଥିବା କାମ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ।
କୁଢ୍ଯସ୍ତଂଭଗଵାକ୍ଷାଢଯାନ୍ଵିଚିତ୍ରାନ୍ବହୁଭୂମିକାନ୍
ଦେଉଳ, ସ୍ତମ୍ଭ, ଜନେଲା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିବା, ଅନେକ ତଳା ଥିବା ଘର—
ସୁଧାଧଵଲିତାନ୍ରମ୍ଯାନ୍ଵିସ୍ତୀର୍ଣାଂଗଣଵାଟିକାନ୍
ଚୁନାରେ ଧୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନ୍ଦର, ବିସ୍ତୃତ ଆଙ୍ଗଣ ଓ ବାଗିଚା ଥିବା ଘର—