ନ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଯେ ଵିଧ୍ଵଂସୋ ନ ଵୈରିଜନିତଂ ଭଯମ୍
ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ କେବେ ଧ୍ୱଂସ ହୁଏନାହିଁ, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଭୟ ହୁଏନାହିଁ।
ତସ୍ଯୈଵଂ କୁର୍ଵତୋ ରାଜ୍ଯଂ ପୂର୍ଵକର୍ମାର୍ଜିତାଶୁଭାତ୍
ଏପରି ଚାଳିଥିବା ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ, ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଅଶୁଭ ଆସେ।
ନ ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରିଯକୃତ୍କଶ୍ଚିନ୍ନ ମଂତ୍ରୀ ମଧୁରାକ୍ଷରଃ
ନା କୌଣସି ପୁଅ ଆଛି ଯେ ମୋତେ ସ୍ନେହରେ କାମ କରେ, ନା କୌଣସି ପରାମର୍ଶଦାତା ଅଛନ୍ତି ଯାହାଙ୍କର କଥା ମିଠା।
ନ ଭୋଜ୍ଯସମଯେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଭୋଜନଂ ସାର୍ଵକାମିକମ୍
ଖାଇବା ସମୟ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏମିତି କୌଣସି ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ନ ଧନଂ ଜନସଂବନ୍ଧକାରକୋ ରତ୍ନସଂଚଯଃ
କୌଣସି ଧନ ନାହିଁ ଯାହା ଲୋକମାନେ ମିଶିବାକୁ କାରଣ ହୁଏ, କିମ୍ବା ମଣିମାଳା ରାଶି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ଅଥୈକସ୍ମିନ୍ଦିନେ ଵିପ୍ରଃ ପିପ୍ପଲାଦୋଽତିଵିଶ୍ରୁତଃ
ତାପରେ ଗୋଟିଏ ଦିନ, ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୁନି ପିପ୍ପଳାଦ ଆସିଲେ।
ତମାଗତଂ ମୁନିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜପତ୍ନୀ ଶୁଭାଵତୀ
ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ରାଜପତ୍ନୀ ଶୁଭାବତୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତଃ କଥାଂତେ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍ତମୁଵାଚ ଶୁଭାଵତୀ 4.167.
ତାପରେ କଥା ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଶୁଭାବତୀ କାହାକୁ ଗୋଟିଏ କଥା କହିଲେ।
କସ୍ମାନ୍ନ ଭୃତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରା ଵା ମଂତ୍ରିମିତ୍ରାଦିକଂ ଦ୍ଵିଜ
ହେ ଦ୍ୱିଜ, କାହିଁକି ଏଠାରେ କୌଣସି ଦାସ, ପୁଅ, ପରାମର୍ଶଦାତା, ବନ୍ଧୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନାହାନ୍ତି?
କର୍ମଭୂମିରିଯଂ ରାଜ୍ଞି ନାତଃ ଶୋଚିତୁମର୍ହସି
ହେ ରାଜା, ଏହି ଜଗତ କର୍ମର ମାଟି, ତେଣୁ ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ତତ୍କୁର୍ଵଂତି ରାଜାନୋ ନ ଦାଯାଦା ନ ଶତ୍ରଵଃ
ସେ କାମ କେବେ ରାଜାମାନେ, ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭଵଦ୍ଭିଯର୍ଦ୍ଦତ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତଦ୍ରାଜ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏହିପରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଯାହା ତୁମେ ପାଇଛ, ତାହା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦୟାକରି ଦେଇଛନ୍ତି।
ଯେନ ମେ ବହଵଃ ପୁତ୍ରା ଧନଂ ଭୃତ୍ଯା ଭଵଂତି ଵୈ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅନେକ ପୁଅ, ଧନ ଓ ଦାସ ମିଳିଛି।
ମଂତ୍ରୋ ଵା ସିଦ୍ଧଯୋଗୋ ଵା ଵ୍ରତଂ ଦାନମୁପୋଷିତମ୍
ମନ୍ତ୍ର, ସିଦ୍ଧ ଯୋଗ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଦାନ ଯେଉଁଥିରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି—
ତତଃ ସ କଥଯାମାସ ପିପ୍ପଲାଦୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପିପ୍ପଳାଦ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା କୁରୁଶାର୍ଦୂଲ ନାରୀ ଵାପ୍ଯଥ ଵା ପୁମାନ୍
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯେଉଁହେଉନ୍ତି—
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଦଦୌ ରାଜାଽଽପାକାଖ୍ଯଂ ଦାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଅପାକ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେଲେ।
ଦତ୍ତେନ ଯେନ କାମାନାଂ ପୁମାନ୍ଭଵତି ଭାଜନମ୍ ।। 4.167.
ଏହି ଦାନ ଦେଇ, ଲୋକ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ଗ୍ରହତାରାବଲଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଭାର୍ଗଵଂ ପୂଜଯେଚ୍ଛୁଭମ୍
ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଶୁଭ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାତ୍ତଥୈଵ ସମ୍ମାନଂ ଯଥା ତୁଷ୍ଟୋଽଭିଜାଯତେ
ସେହିପରି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଯେପରି ତାହାରେ ସନ୍ତୋଷ ହୁଏ।
ମଣିକାଦୀନି ଶୁଭ୍ରାଣି ସ୍ଥାଲ୍ଯଶ୍ଚ ସୁମନୋହରାଃ
ମଣି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚମକୁଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ, ସହିତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭାଜା-ବାଟିଲା ଓ ପାତ୍ରପାନ୍, ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯାଏ।
ଶରାଵାଦୀନି ପାତ୍ରାଣି ଭାଂଡମୁଚ୍ଚାଵଚଂ ବହୁ
ପ୍ଲେଟ୍, ଥାଳି ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଛୋଟ-ବଡ଼ ପାତ୍ରପାନ୍ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଭାଣ୍ଡା ରହିଛି।
ଭାର୍ଗଵୋଽପି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ନାନା ଭାଂଡାନ୍ଵିତଂ ଶୁଭମ୍
ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶୁଭ ଜିନିଷ ଆଣିଥିଲେ।
ସହସ୍ରମେକଂ ଭାଂଡାନାଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ହଜାରଟି ଭାଣ୍ଡା ଅଲଗା କରି ରଖିଥିଲେ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୀତମଙ୍ଗଲନିସ୍ଵନୈଃ
ରାତିରେ ଗୀତ ଓ ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନି ସହିତ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସମାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିରର୍ଚଯେତ୍
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲାଲ୍ କପଡ଼ାରେ ଢାକି ଫୁଲମାଳା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ପ୍ରଯତ୍ନେନ କୃତ୍ଵା ଚାରୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍ 4.167.
ସାବଧାନ ଭାବେ ପୂଜା କରି ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଦରକାର।
ନାର୍ଯଶ୍ଚାଵିଧଵାସ୍ତତ୍ର ସମାନୀଯ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଚ
ସେଠାରେ ବିଧବା ନୁହେଁ ଏମିତି ମହିଳାମାନେକୁ ଆଣି ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆପାକବ୍ରହ୍ମରୂପୋସି ଭାଂଡାନୀମାନି ଜଂତଵଃ
ତୁମେ ଆପାକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରୂପ, ଏହି ଭାଣ୍ଡାଗୁଡ଼ିକ ଜୀବମାନଙ୍କ ଭଳି।
ଭାଂଡରୂପାଣି ଯାନ୍ଯତ୍ର କଲ୍ପିତାନି ମଯା କିଲ
ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଣ୍ଡା ତିଆରି କରିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଠି ଏହି ରୂପରେ ଅଛି।