ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ନିଵେଦ ଯେତ୍
ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଖରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦେଵୀଂ ଧରାଂ ବୁଧଃ
ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ଏହି ପ୍ରକାରେ ଦେବୀ ଧରାକୁ ଦାନ କରେ,
ଯଦି କର୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ନୋତି ପୁଣ୍ଯେହ୍ନି ବହୁଵିସ୍ତରମ୍
ଯଦି ସେ ଶୁଭ ଦିନରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କରିପାରିବେ ନାହିଁ,
ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ କିଂକିଣୀଜାଲ ମାଲିନା 4.165.
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଘଣ୍ଟି ଝାଲରି ଲଗା ଦିବ୍ୟ ରଥ ପାଇଥାଏ।
କ୍ଷୀଣପୁଣ୍ଯ ଇହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷୟ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଆସି ସେ ଧର୍ମିକ ରାଜା ହୁଏ।
ଶତକୋଟ୍ଯଧିପଃ ଶୂରଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ମହାବଲଃ
ସେ ଶତ କୋଟିର ଅଧିପତି, ପ୍ରବଳ ଓ ବିଶ୍ୱବିଜେତା ରାଜା ହୁଏ।
ଦ୍ଵୀପାଵିକର୍ଷଵିଷମାଂ ଵିଧିଵଦ୍ଵିଧାଯ ହୈମୀଂ ମହୀଂ ସୁରମହୀମିଵ ଵିନ୍ଧ୍ଯମଧ୍ଯାମ୍
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱୀପ ଓ ଅଞ୍ଚଳ ଦ୍ୱାରା ଅସମ ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଭୂମି ଅଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ପୃଥିଵୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ପଂଚଷଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ପୃଥିବୀ ଦାନର ନିୟମ ବିବରଣୀ' ନାମକ ଏହି ଏକଶଠିଏଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ହଲପଂକ୍ତିଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯେନ ଦତ୍ତେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସର୍ଵଦାନପ୍ରଦୋ ଭଵେତ୍
ହଳ ପଂକ୍ତି ଦାନର ନିୟମ ବିବରଣା। ରାଜନ୍, ଯେଉଁ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦାତା ହେବାଯାଏ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ସର୍ଵସୌଖ୍ଯପ୍ରଦାଯକମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ପଂକ୍ତିର୍ଦଶହଲା ପ୍ରୋକ୍ତା ହଲଂ ସ୍ଯାତ୍ତୁ ଚତୁର୍ଗଵମ୍
ଦଶଟି ହଳକୁ ଏକ ପଂକ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏକ ହଳ ଚାରିଟି ବଉଳ ଲମ୍ବା ହେବା ଉଚିତ।
ସୌଵର୍ଣପଟ୍ଟସଂନଦ୍ଧ ରତ୍ନଵଂତି ଶୁଭାନି ଚ
ସେହି ହଳଗୁଡିକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଟ୍ଟି ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେବା ଦରକାର।
ଵସ୍ତ୍ରକାଂଚନପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଚଂଦନୈର୍ଦିଗ୍ଧମସ୍ତକାନ୍
ବସ୍ତ୍ର, ସୁନା ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ମାଲିଶ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଯୋକ୍ତ୍ରାଣି ଯୁଗଲଗ୍ନାନି ସଵୃଷାଣି ଚ କାରଯେତ୍
ଯୁଗଳ ଯୋକ୍ତ୍ର ଲଗାଇ ଏବଂ ବଉଳଗୁଡିକୁ ଯୋଗାଇବା ଉଚିତ।
ଏଵଂଵିଧ ହଲୈଃ କୁର୍ଯାତ୍ତଂ ଯୁକ୍ତାଂ ହଲପଂକ୍ତିକାମ୍
ଏପରି ହଳ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ହଳ ପଂକ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ନିଵର୍ତନଶତଂ ଵାପି ତଦର୍ଦ୍ଧଂ ଵା ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ଶତଟି ଘୁଞ୍ଚିବା ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଚାଥ ଵୈଶାଖ୍ଯାମୁତ୍ତରେ ଵାଽଯନେ ତଥା
କାର୍ତ୍ତିକ ବା ବୈଶାଖ ମାସରେ, କିମ୍ବା ଉତ୍ତରାୟଣରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵେଦସଂପନ୍ନାନ୍ଵ୍ଯଂଗହୀନାନଲଂକୃତାନ୍ 4.166.
ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୋଷରହିତ ଏବଂ ଶୋଭିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିବା ଦରକାର।
ଦଶହସ୍ତପ୍ରମାଣେନ ମଂଡପଂ କାରଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଦଶହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏକ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଉଚିତ।
ତତ୍ର ଵ୍ଯାହୃତିଭିର୍ହୋମଂ କୁର୍ଯୁସ୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ, ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦମୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବେ।
ପାଲାଶ୍ଯଃ ସମିଧସ୍ତତ୍ର ସାଜ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣାସ୍ତିଲାସ୍ତଥା
ସେଠାରେ, ପାଳାଶ କାଠି, ଘିଅ ଓ କଳା ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସର୍ଵସମୀପେ ତୁ ସ୍ନାତଃ ଶୁକ୍ଲାଂବରଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିବା ଉଚିତ।
ତୂର୍ଯଶଂଖନିନାଦୈଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷୈଃ ସୁପୁଷ୍କଲୈଃ
ବାଦ୍ୟ, ଶଂଖ ଓ ପ୍ରଚୁର ବେଦ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ହଲେ ତିଷ୍ଠଂତି ସର୍ଵଦା
ଯେହେତୁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସଦା ହଳ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ଭୂମିଦାନସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହଂତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଭୂମି ଦାନର ଏକ ଷୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ କେହି ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତତଃ ପଂକ୍ତିଂ ପ୍ରେରଯେଯୁର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏହିପରି କୁହିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଙ୍କ୍ତିକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧଲେ ଲଗ୍ନୋ ଵିପ୍ରହସ୍ତେଷୁ ନିର୍ଵପେତ୍
ତାପରେ, ସେ ନିଜେ ହାଲର ଚାଷ ମାଝିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦାନଟି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ହାତରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଵିପ୍ରାଣାଂ ପ୍ରତିପାଦ୍ଯ ଚ 4.166.
ଏପରେ, ପରିକ୍ରମା କରି, ସେହି ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦାନମେତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଏହି ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯିଏ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥାଏ,
ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଂ ଵ୍ଯାଧଯସ୍ତଥା
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଅପସ୍ତ୍ୟ, ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।