ଯଥା ଗୌର୍ଭରତେ ଵତ୍ସ କ୍ଷୀରେଣ କ୍ଷୀରମୁତ୍ସୃଜେତ୍ 4.164.
ଯେପରି ଗାଈ ନିଜ ବଛା ପାଇଁ ଦୁଧ ଛାଡେ—
ଯଥା ବୀଜାନି ରୋହଂତି ଜଲସିକ୍ତାନି ଭୂତଲେ
ଯେପରି ଚାଷ ଦେଇଥିବା ମାଟିରେ ବିଆଁ ଚାଲି ଆସେ—
ଯଥୋଦଯନ୍ସହସ୍ରାଂଶୁସ୍ତମଃ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯପୋହତି
ଯେପରି ହଜାର ରଶ୍ମି ଥିବା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ—
ପର ଦତ୍ତାଂ ତୁ ଯୋ ଭୂମିମୁପହିଂସେତ୍କଦାଚନ
ଯିଏ କେବେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଦାନ ଦିଆ ଜମିକୁ କ୍ଷତି କରେ—
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ଯୋ ହରେତ ଵସୁଂଧରାମ୍
ଯିଏ ନିଜେ ଦିଆ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେ ଦିଆ ଜମିକୁ ଦଖଲ କରେ—
ରୁଦତାଂ ଵୃତ୍ତିନାଶେନ ଯେ ପତଂତ୍ଯଶ୍ରୁବିଂଦଵଃ
ଯେମାନେ ଜୀବିକା ହରାଇ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁ ବିନ୍ଦୁ ଝରେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହୃତେ କ୍ଷେତ୍ରେ ହର୍ତୁସ୍ତ୍ରିପୁରୁଷଂ କୁଲମ୍ ଅଧୋମୁଖଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କୁଂଭୀପାକେ ସ ପଚ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜମି ନେଲେ, ଚୋରଙ୍କ ଘରାଣା ତିନି ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତି ଲୋକ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ରନ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ କୁଂଭୀପାକାଦ୍ଵିନିଃସୃତଃ
ଦେବତାଙ୍କର ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରୁ ଛୁଟିଯାଏ।
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ଯତ୍ନାଦ୍ରକ୍ଷେଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ନିଜେ ଦିଆ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେ ଦିଆ ଜମିକୁ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସତର୍କତାର ସହିତ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ତୋଯହୀନେଷ୍ଵରଣ୍ଯେଷୁ ଶୁଷ୍କକୋଟରଵାସିନଃ
ଯେଉଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ପାଣି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଶୁଷ୍କ ଗହ୍ବରରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ—
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମହୀଂ ରାଜନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା 4.164.
ଏପରିଭାବରେ ରାଜା, ମନରେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଭୂମି ଦାନ କଲେ।
ଭୂମିଦାନାତ୍ପରଂ ନାସ୍ତି ସୁଖଂ ଵାମୁଷ୍ମିକଂ ମହତ୍
ଭୂମି ଦାନ ଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ, ପରଲୋକରେ ଏହାଠାରୁ ଉପରି ସୁଖ କିଛି ମିଳେନାହିଁ।
ଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ଦ୍ଵିଜଵରାଯ ମହୀଂ ସୁକୃଷ୍ଟାଂ ତେ ଯାଂତି ଶକ୍ରସଦନଂ ସୁଵିଶୁଦ୍ଧଦେହାଃ
ଯେମାନେ ଭଲ ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଜମିକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଦେହ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଭୂମିଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯୁ ତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଭୂମି ଦାନର ମହିମା' ନାମକ ଏକ ଶତ ଚାରିଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ପୃଥିଵୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ତେ ହ୍ଯୁପାର୍ଜଯିତୁଂ ଶକ୍ତା ଦାତୁଂ ପାଲଯିତୁଂ ଯଥା
ଭୂମି ଦାନ କେମିତି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ସେଥିପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଅର୍ଜନ, ଦାନ ଓ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ, ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରକାର କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂମିଦାନସମଂ କିଂଚିଦନ୍ଯତ୍କଥଯ ଯାଦଵ
ହେ ଯାଦବ, ଭୂମି ଦାନ ସମାନ କିଛି ଅଛି କି ନାହିଁ, ମୋତେ କୁହ।
ମହୀଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଵିପ୍ରାଣାଂ ତତ୍ତୁଲ୍ଯା ସା ନିଗଦ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୂମି ଦିଅ, ଏହି ଦାନକୁ ସମାନ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଭୂତ୍ଵା ମହାଦାନଂ ନରୋତ୍ତମ
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମହାଦାନ ବିଷୟରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣ।
ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯୋପରାଗେ ଚ ଜନ୍ମର୍କ୍ଷେ ଵିଷୁଵେ ତଥା
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରରେ ଓ ବିଷୁବ ଦିନରେ,
ଅନ୍ଯେଷ୍ଵପି ଚ କାଲେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତେ ଧନସଂଚଯେ
ଏହାଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ ଭଲ ହୋଇଥାଏ,
ହେମ୍ନଃ ପଲଶତେନୋକ୍ତା ତଦର୍ଧେନାପି ଶକ୍ତିତଃ
ଏହି ଦାନ ପାଇଁ ଶତ ତୋଳା ସୁନା ଦେବା ନିୟମ, କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ।
କାରଯେତ୍ପୃଥିଵୀଂ ହୈମୀଂ ଜଂବୁଦ୍ଵୀପାନୁକାରିଣୀମ୍
ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଭଳି ଦେଖାଯିବା ସୁନାର ଭୂମି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଲୋକପାଲାଷ୍ଟକୋପେତାଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଶ୍ଵେଶସଂଯୁତାମ୍
ଏହି ଭୂମିରେ ଆଠ ଦିଗପାଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵସସ୍ଯଵିଚିତ୍ରାଂଗୀଂ ସର୍ଵଗଂଧାଧିଵାସିତାମ୍ 4.165.
ସମସ୍ତ ପରିପକ୍ୱ ଫସଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉ।
ଦଶଦ୍ଵାଦଶହସ୍ତଂ ଚ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ର ସତୋରଣମ୍
ଦଶ କିମ୍ବା ବାରହ ହସ୍ତ ଆକାରରେ, ଚାରିପଟେ ଓ ଏକ ଦ୍ୱାର ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ସୁରସଂସ୍ଥାନମାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ କୁଂଡମେଵ ଚ
ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦେବମଞ୍ଚ ଓ ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ହୋମକୁଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଲୋକପାଲା ଗ୍ରହାଶ୍ଚୈଵ ପୂଜ୍ଯା ମାଲ୍ଯଵିଲେପନୈଃ
ଦିଗପାଳ ଓ ଗ୍ରହମାନେ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ସାଲଂକାରା ସଵସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ମାଲ୍ଯଚଂଦନଭୂଷିତାଃ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଶୃଙ୍ଗାର, ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଆନଯେଯୁର୍ଦ୍ଵିଜା ରାଜନ୍ବ୍ରହ୍ମଘୋଷପୁରଃସରମ୍
ହେ ରାଜା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହାକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ।
ତିଲୈଃ ପ୍ରଚ୍ଛାଦିତାଂ ଵେଦିଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ରାଧିଵାସଯେତ୍
ତିଳ ଦ୍ୱାରା ଢାକା ଏକ ବେଦି ତିଆରି କରି, ସେଠାରେ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।