କପିଲାନାଂ ସହସ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଦତ୍ତେଽନ୍ନଂ ନରୋତ୍ତମ 4.164.
ଯିଏ ଅନ୍ନ ଦାନ କରେ, ସେ ହଜାର ଟି କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବାଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ମଧ୍ଯମସ୍ଯ ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯ ଵ୍ଯାସେନ ପରିସଂଖ୍ଯଯା
ବ୍ୟାସଙ୍କ ଗଣନା ଅନୁସାରେ ମଧ୍ୟମ ମାନବ ପାଇଁ—
ବହୁଭିର୍ଵସୁଧା ଭୁକ୍ତା ରାଜଭିଃ ସଗରାଦିଭିଃ
ସଗର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ରାଜାମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
କିଂକରା ମୃତ୍ଯୁଦଂଡାଶ୍ଚ ଅସିପତ୍ରଵନାଦଯଃ
ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ଦାସମାନେ ଓ ତଳୱାର ଗଛର ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ନିରଯା ରୌରଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ କୁଂଭୀପାକଃ ସୁଦୁଃସହଃ
ରୌରବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନରକ ଏବଂ ବହୁତ କଷ୍ଟଦାୟକ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକ ଅଛି।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଶ୍ଚ କାଲଶ୍ଚ କୃତାଂତୋ ମୃତ୍ଯୁରେଵ ଚ
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ, କାଳ, କୃତାନ୍ତ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ଶକ୍ରୋ ଦେଵାସୁରଗଣାସ୍ତଥା
ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ଶକ୍ର ଓ ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦଳ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଷଟ୍କର୍ମକୃତ୍ସୁଵୃତ୍ତାଯ କୃଶାଯ ଚ ପ୍ରିଯାର୍ଥିନେ
ଯିଏ ଛଅ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥାଏ, ଦେହରେ କ୍ଷୀଣ ଓ କୃପା ପାଇଁ ଆଶା କରେ—
ସୀଦମାନକୁଟୁଂବାଯ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ
ଯାହାର ପରିବାର ଦୁଃଖରେ ଅଛି, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ରକ୍ଷା କରେ—
ଯଥା ଜନିତ୍ରୀ କ୍ଷୀରେଣ ପୁତ୍ରଂ ସଂଵର୍ଦ୍ଧଯେତ୍ସଦା
ଯେପରି ଜଣେ ମାଆ ନିତ୍ୟ ଦୁଧ ଦେଇ ନିଜ ପୁଅକୁ ପୋଷଣ କରେ—
ଯଥା ଗୌର୍ଭରତେ ଵତ୍ସ କ୍ଷୀରେଣ କ୍ଷୀରମୁତ୍ସୃଜେତ୍ 4.164.
ଯେପରି ଗାଈ ନିଜ ବଛା ପାଇଁ ଦୁଧ ଛାଡେ—
ଯଥା ବୀଜାନି ରୋହଂତି ଜଲସିକ୍ତାନି ଭୂତଲେ
ଯେପରି ଚାଷ ଦେଇଥିବା ମାଟିରେ ବିଆଁ ଚାଲି ଆସେ—
ଯଥୋଦଯନ୍ସହସ୍ରାଂଶୁସ୍ତମଃ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯପୋହତି
ଯେପରି ହଜାର ରଶ୍ମି ଥିବା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ—
ପର ଦତ୍ତାଂ ତୁ ଯୋ ଭୂମିମୁପହିଂସେତ୍କଦାଚନ
ଯିଏ କେବେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଦାନ ଦିଆ ଜମିକୁ କ୍ଷତି କରେ—
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ଯୋ ହରେତ ଵସୁଂଧରାମ୍
ଯିଏ ନିଜେ ଦିଆ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେ ଦିଆ ଜମିକୁ ଦଖଲ କରେ—
ରୁଦତାଂ ଵୃତ୍ତିନାଶେନ ଯେ ପତଂତ୍ଯଶ୍ରୁବିଂଦଵଃ
ଯେମାନେ ଜୀବିକା ହରାଇ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁ ବିନ୍ଦୁ ଝରେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହୃତେ କ୍ଷେତ୍ରେ ହର୍ତୁସ୍ତ୍ରିପୁରୁଷଂ କୁଲମ୍ ଅଧୋମୁଖଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କୁଂଭୀପାକେ ସ ପଚ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜମି ନେଲେ, ଚୋରଙ୍କ ଘରାଣା ତିନି ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତି ଲୋକ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ରନ୍ଧାଯାନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯଵର୍ଷସହସ୍ରାଂତେ କୁଂଭୀପାକାଦ୍ଵିନିଃସୃତଃ
ଦେବତାଙ୍କର ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରୁ ଛୁଟିଯାଏ।
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ଯତ୍ନାଦ୍ରକ୍ଷେଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ନିଜେ ଦିଆ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେ ଦିଆ ଜମିକୁ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସତର୍କତାର ସହିତ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
ତୋଯହୀନେଷ୍ଵରଣ୍ଯେଷୁ ଶୁଷ୍କକୋଟରଵାସିନଃ
ଯେଉଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ପାଣି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଶୁଷ୍କ ଗହ୍ବରରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ—
ଏଵଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମହୀଂ ରାଜନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା 4.164.
ଏପରିଭାବରେ ରାଜା, ମନରେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଭୂମି ଦାନ କଲେ।
ଭୂମିଦାନାତ୍ପରଂ ନାସ୍ତି ସୁଖଂ ଵାମୁଷ୍ମିକଂ ମହତ୍
ଭୂମି ଦାନ ଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ, ପରଲୋକରେ ଏହାଠାରୁ ଉପରି ସୁଖ କିଛି ମିଳେନାହିଁ।
ଯଚ୍ଛଂତି ଯେ ଦ୍ଵିଜଵରାଯ ମହୀଂ ସୁକୃଷ୍ଟାଂ ତେ ଯାଂତି ଶକ୍ରସଦନଂ ସୁଵିଶୁଦ୍ଧଦେହାଃ
ଯେମାନେ ଭଲ ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଜମିକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଦେହ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଭୂମିଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯୁ ତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଭୂମି ଦାନର ମହିମା' ନାମକ ଏକ ଶତ ଚାରିଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ପୃଥିଵୀଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ତେ ହ୍ଯୁପାର୍ଜଯିତୁଂ ଶକ୍ତା ଦାତୁଂ ପାଲଯିତୁଂ ଯଥା
ଭୂମି ଦାନ କେମିତି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ସେଥିପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଅର୍ଜନ, ଦାନ ଓ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ, ସେମାନେ ଏହି ପ୍ରକାର କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂମିଦାନସମଂ କିଂଚିଦନ୍ଯତ୍କଥଯ ଯାଦଵ
ହେ ଯାଦବ, ଭୂମି ଦାନ ସମାନ କିଛି ଅଛି କି ନାହିଁ, ମୋତେ କୁହ।
ମହୀଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ଵିପ୍ରାଣାଂ ତତ୍ତୁଲ୍ଯା ସା ନିଗଦ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୂମି ଦିଅ, ଏହି ଦାନକୁ ସମାନ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵୈକମନା ଭୂତ୍ଵା ମହାଦାନଂ ନରୋତ୍ତମ
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମହାଦାନ ବିଷୟରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣ।
ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯୋପରାଗେ ଚ ଜନ୍ମର୍କ୍ଷେ ଵିଷୁଵେ ତଥା
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରରେ ଓ ବିଷୁବ ଦିନରେ,
ଅନ୍ଯେଷ୍ଵପି ଚ କାଲେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତେ ଧନସଂଚଯେ
ଏହାଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ ଭଲ ହୋଇଥାଏ,