ମେଷୀ ଵିଶେଷକଲୁଷାପହରାତିଶସ୍ତା ଦାନେ ସଦୈଵ ରସଧାତୁଯୁତା ସଧାନ୍ଯା
ଏକ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଉତ୍ତମ ମେଷୀ, ଯାହା ସଦା ରସ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦାନ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭୂମିଦାନଵର୍ଣନମ୍ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଭୂମିଦାନଂ ସଦକ୍ଷିଣମ୍
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଚିତ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଭୂମି ଦାନ କରନ୍ତି—
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରତାଯ ଚ
ଏହି ଭୂମି ଦାନ ଜଣେ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଦୀପ୍ଯମାନୋ ରଵିର୍ଯଥା
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜମୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିମାନୈର୍ଭାସ୍ଵରୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଜଣେ ମଣିଷ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦେବତାମୟ ବିମାନରେ ବସି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର ଦିଵ୍ଯାଂଗନାଭିଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯମାନୋ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ଦେବଙ୍ଗନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଯାଵଦ୍ଧାରଯତେ ଲୋକାନ୍ଭୂରଂକୁରସମୁଦ୍ଭଵା
ଏହି ଭୂମିର ଅଙ୍କୁରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ନହି ଭୂମିପ୍ରଦାନାଦ୍ଵୈ ଦାନମନ୍ଯଦ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଭୂମି ଦାନ କରିବାଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ନାହିଁ।
ଦାନାନ୍ଯନ୍ଯାନି କ୍ଷୀଯଂତେ କାଲେନ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦାନ ସମୟ ସହିତ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
ସର୍ଵପାପାନି କ୍ଷୀଯଂତେ କାଲଯୋଗକ୍ରମେଣ ତୁ
ସମୟର ସଠିକ୍ ଚକ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ସୁଶୀଲାଯ ଭୂମିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତୁ ଯୋ ନରଃ 4.164.
ଯିଏ ଏକ ଶିଳ୍ପଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୂମି ଦାନ କରେ—
ହଲକୃଷ୍ଟାଂ ମହୀଂ କୃତ୍ଵା ସବୀଜାଂ ସସ୍ଯମାଲିନୀମ୍
ହଳରେ ଚାଷ କରାଯାଇଥିବା, ବୀଜ ଓ ଫସଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମି—
ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଚ ରତ୍ନାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ସୁନା, ମଣି, ଓ ଗହଣା—
ସାଗରାନ୍ସରିତଃ ଶୈଲାନ୍ସମାନି ଵିଷମାଣି ଚ
ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ସମତଳ ଓ ଅସମତଳ ଭୂମି—
ଓଷଧୀଃ କ୍ଷୀରସଂପନ୍ନା ନାନାପୁଷ୍ପଫଲୋପଗାଃ
ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଔଷଧି, ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳ ଥିବା ଗଛ—
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିଭିର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ଯେ ଯଜଂତି ସଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଆଦି ଯଜ୍ଞ ସହିତ ସଦା ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯ ମହୀଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯେ ହରଂତି ନ ମାନଵାଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୂମି ଦେଇ ପୁନି ନେଇନାହାନ୍ତି—
ସସ୍ଯପୂର୍ଣାଂ ମହୀଂ ଯସ୍ତୁ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଫସଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରେ—
ଯତ୍କିଂଚିତ୍କୁରୁତେ ପାପଂ ପୁରୁଷୋ ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତଃ
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜୀବିକା ନିମିତ୍ତରେ ଯେଉଁସବୁ ପାପ କରେ—
ସୁଵର୍ଣାନାଂ ସହସ୍ରେଣ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ସମୁଦାହୃତମ୍
ହଜାରଟି ସୁନା ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
କପିଲାନାଂ ସହସ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଦତ୍ତେଽନ୍ନଂ ନରୋତ୍ତମ 4.164.
ଯିଏ ଅନ୍ନ ଦାନ କରେ, ସେ ହଜାର ଟି କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବାଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ମଧ୍ଯମସ୍ଯ ମନୁଷ୍ଯସ୍ଯ ଵ୍ଯାସେନ ପରିସଂଖ୍ଯଯା
ବ୍ୟାସଙ୍କ ଗଣନା ଅନୁସାରେ ମଧ୍ୟମ ମାନବ ପାଇଁ—
ବହୁଭିର୍ଵସୁଧା ଭୁକ୍ତା ରାଜଭିଃ ସଗରାଦିଭିଃ
ସଗର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ରାଜାମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି।
କିଂକରା ମୃତ୍ଯୁଦଂଡାଶ୍ଚ ଅସିପତ୍ରଵନାଦଯଃ
ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ଦାସମାନେ ଓ ତଳୱାର ଗଛର ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ନିରଯା ରୌରଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ କୁଂଭୀପାକଃ ସୁଦୁଃସହଃ
ରୌରବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନରକ ଏବଂ ବହୁତ କଷ୍ଟଦାୟକ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକ ଅଛି।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଶ୍ଚ କାଲଶ୍ଚ କୃତାଂତୋ ମୃତ୍ଯୁରେଵ ଚ
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ, କାଳ, କୃତାନ୍ତ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ରୁଦ୍ରଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ଶକ୍ରୋ ଦେଵାସୁରଗଣାସ୍ତଥା
ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି, ଶକ୍ର ଓ ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦଳ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଷଟ୍କର୍ମକୃତ୍ସୁଵୃତ୍ତାଯ କୃଶାଯ ଚ ପ୍ରିଯାର୍ଥିନେ
ଯିଏ ଛଅ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଥାଏ, ଦେହରେ କ୍ଷୀଣ ଓ କୃପା ପାଇଁ ଆଶା କରେ—
ସୀଦମାନକୁଟୁଂବାଯ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ
ଯାହାର ପରିବାର ଦୁଃଖରେ ଅଛି, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ରକ୍ଷା କରେ—
ଯଥା ଜନିତ୍ରୀ କ୍ଷୀରେଣ ପୁତ୍ରଂ ସଂଵର୍ଦ୍ଧଯେତ୍ସଦା
ଯେପରି ଜଣେ ମାଆ ନିତ୍ୟ ଦୁଧ ଦେଇ ନିଜ ପୁଅକୁ ପୋଷଣ କରେ—