ଅଵିଦାନଵ୍ରତଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତ୍ରିଵିଧଂ ପାପଂ ସଦ୍ଯୋ ଵିଲଯମୃଚ୍ଛତି
ଅଦାନ ବ୍ରତ ଓ ତାହାର ବିଧି ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା: ଏହି ଦାନ ଦେଇଲେ ତିନି ପ୍ରକାରର ପାପ ସତ୍ୱର ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ସୁଵର୍ଣରୋମାଂ ସୌଵର୍ଣୀଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଵା ସୁଶୋଭନାମ୍
ସୁନା ରଙ୍ଗର କେଶ ଥିବା, ସୁନାରେ ତିଆରି, କିମ୍ବା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଶୋଭାବନ୍ତୀ।
କୌଶେଯପରିଧାନାଂ ଚ ଦିଵ୍ଯଚଂଦନଭୂଷିତାମ୍ ସପ୍ତଧାନ୍ଯସମାଯୁକ୍ତାଂ ଫଲପୁଷ୍ପଵତୀଂ ତଥା
କୌଶେୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଥିବା, ଏବଂ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଥିବା।
ଶତେନ କାରଯେତ୍ତାଂ ଚ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଏହାକୁ ଏକ ଶତ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ଚୈଵ ଗ୍ରହଣେ ଶଶିସୂର୍ଯଯୋଃ
ଅୟନ, ବିଷୁବ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ବେଳେ,
ଯଦା ଵା ଜାଯତେ ଵିତ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତମ୍
କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ଧନ ମିଳେ, ମନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭରିଥାଏ।
ଦଦ୍ଯାତ୍ତୀର୍ଥେ ଗୃହେ ଵାପି ଯତ୍ର ଵା ରମତେ ମନଃ
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଘରେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠାରେ ମନ ଖୁସି ହୁଏ, ସେଠି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦେଵେଶମୁମଯା ସହ ଶଂକରମ୍
ସେଠି ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶିବଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ।
ରତ୍ଯା ସହ ତଥାନଂଗଂ ଲୋକପାଲାନ୍ଗ୍ରହାନପି
ସେଠି ରତି, ଅନଙ୍ଗ, ଲୋକପାଳ ଓ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିବା ଉଚିତ।
ତଦଗ୍ରେ କାରଯେଦ୍ଧୋମଂ ତିଲାଜ୍ଯେନ ମହୀପତେ 4.163.
ମହାରାଜ, ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତିଳ ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ତଲ୍ଲିଙ୍ଗମଂତ୍ରୈର୍ହୋମଶ୍ଚ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଜ୍ଵଲିତେଽନଲେ
ସେଇ ଲିଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ମନ୍ତ୍ରମେତମୁଦୀରଯେତ୍ ଜଗତଃ ସଂପ୍ରଵୃଦ୍ଧାସି ତ୍ଵାମତଃ ପ୍ରାର୍ଥଯେ ସ୍ଥିତାମ୍
ବିଧିମତେ ପୂଜା କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କୁହିବା ଉଚିତ— 'ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛ, ସେଠି ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ।'
ଵାଙ୍ମନଃକାଯଜନିତଂ ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମମ ଦୁଷ୍କୃତମ୍
ମୋର କଥା, ମନ କିମ୍ବା ଶରୀର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ ହୋଇଥାଏ—
ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ
ଏଭଳି କହି, ଏହି ଦାନଟି ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୁଷ୍ଟପ୍ରତିଗ୍ରହହତୋ ଵିପ୍ରୋ ଭଵତି ପାତକୀ
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଖରାପ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ପାପୀ ହୁଏ।
ନୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣାହୀନାଂ ଦାତଵ୍ଯା ସା ଵିଧାନତଃ
ଉଚିତ ଦକ୍ଷିଣା ବିନା କେବେ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦେବା ଦରକାର।
ପୁରା ଦତ୍ତମିଦଂ ଦାନଂ ଗୌର୍ଯା ଶଂକରକାମ୍ଯଯା
ପୂର୍ବେ ଏହି ଦାନ ଗୌରୀ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଦେଇଥିଲେ।
ନଲେନ ଦତ୍ତମେତଦ୍ଧି ରାଜ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ଦିଵଂ ଗତଃ
ନଳ ରାଜ୍ୟ କରି, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ; ସେ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ଦାନସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ପୁତ୍ରା ବହୁବଲାନ୍ଵିତାଃ 4.163.
ଏହି ଦାନର ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇଥିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ଶୁଭାଂ କାଂତିଂ ଵିପୁଲାଂ ଚ ତଥା ଶ୍ରିଯମ୍ ଅହୋରାତ୍ରକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ଦାନ ଦେଇ, ମଣିଷ ଶୁଭ୍ର ତେଜ ଓ ବହୁତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଏ, ଦିନ ରାତି କରାଯାଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମେଷୀ ଵିଶେଷକଲୁଷାପହରାତିଶସ୍ତା ଦାନେ ସଦୈଵ ରସଧାତୁଯୁତା ସଧାନ୍ଯା
ଏକ ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଉତ୍ତମ ମେଷୀ, ଯାହା ସଦା ରସ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦାନ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଭୂମିଦାନଵର୍ଣନମ୍ ଯେ ପ୍ରଯଚ୍ଛଂତି ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଭୂମିଦାନଂ ସଦକ୍ଷିଣମ୍
ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଚିତ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଭୂମି ଦାନ କରନ୍ତି—
ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରତାଯ ଚ
ଏହି ଭୂମି ଦାନ ଜଣେ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଦୀପ୍ଯମାନୋ ରଵିର୍ଯଥା
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜମୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଵିମାନୈର୍ଭାସ୍ଵରୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଜଣେ ମଣିଷ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦେବତାମୟ ବିମାନରେ ବସି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର ଦିଵ୍ଯାଂଗନାଭିଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯମାନୋ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେଠାରେ ଦେବଙ୍ଗନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଯାଵଦ୍ଧାରଯତେ ଲୋକାନ୍ଭୂରଂକୁରସମୁଦ୍ଭଵା
ଏହି ଭୂମିର ଅଙ୍କୁରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ନହି ଭୂମିପ୍ରଦାନାଦ୍ଵୈ ଦାନମନ୍ଯଦ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଭୂମି ଦାନ କରିବାଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦାନ ନାହିଁ।
ଦାନାନ୍ଯନ୍ଯାନି କ୍ଷୀଯଂତେ କାଲେନ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦାନ ସମୟ ସହିତ କ୍ଷୟ ହୁଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
ସର୍ଵପାପାନି କ୍ଷୀଯଂତେ କାଲଯୋଗକ୍ରମେଣ ତୁ
ସମୟର ସଠିକ୍ ଚକ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ।