ନିତ୍ଯାନଂଦକରୀ ପରାଭଯକରୀ ସୌଂଦର୍ଯରତ୍ନାକରୀ ନିର୍ଧୂତାଖିଲପାପପାଵନକରୀ କାଶୀପୁରାଧୀଶ୍ଵରୀ
ସେ ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେବାଳି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିର୍ଭୟତା ଦେବାଳି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ରତ୍ନର ସାଗର, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରି ପବିତ୍ର କରିଥିବା, କାଶୀପୁରର ଅଧିଶ୍ଵରୀ ।
ସ ଇତ୍ଯଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଧ୍ଯାନସ୍ତିମିତଲୋଚନଃ
ଏଭଳି, ଏକଶ ଅଠ ନାମ ଜପ କରି, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଧ୍ୟାନରେ ଶାନ୍ତ ହେଲା ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ହି ଋଗ୍ଵିଦ୍ଯାଂ ପୁନରଂତରଧୀଯତ
ତାଙ୍କୁ ଋଗ୍ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ସେ ମହାଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ।
ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯଭୂପସ୍ଯ ଯଜ୍ଞାଚାର୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ପ୍ରହିତ ହେଲେ ।
ଏତତ୍ତେ ଵର୍ଣିତଂ ଵିପ୍ର ପୁଣ୍ଯମାଦିଚରିତ୍ରକମ୍
ଏହିପରି, ବିଦ୍ୱାନ, ଆଦିଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ତୁମକୁ କହିଦିଆଯାଇଛି ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଂଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ପ୍ରଥମଚ ରିତ୍ରଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶୋଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚାରି ଯୁଗ ଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହରେ, ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣୀ ନାମ ତ୍ରିତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା ।
ବଭୂଵ ମଦ୍ଯମାଂସାଶୀ ଭୀମଵର୍ମେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଭୀମବର୍ମା ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଥିଲେ, ଯେ ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ ।
ମାଂସଲୋଭେନ ସ ଖଲଃ ସୂକରାନ୍ଗ୍ରାମକୁକ୍କୁଟାନ୍
ମାଂସର ଲୋଭରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ସୂକର ଓ ଗ୍ରାମ କୁକୁଡ଼ି ଖାଇଥିଲେ ।
ନରମାଂସଂ ସ କ୍ରଵ୍ଯାଦସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାନ୍ଯାନ୍ଭକ୍ଷକୋଽଭଵତ୍ ଵିସୂଚ୍ଯଗ୍ନିଵଶଂ ଯାତୋ ମମାର ଚ ଯୁଵାପି ସଃ
ସେ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡି ମାନବ ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ; ଯୁବା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରୋଗ ଓ ଜ୍ୱରରେ ପଡି ମରିଗଲେ ।
କାରିତଶ୍ଚଂଡିକାପାଠସ୍ତେନ ଦୁଷ୍ଟେନ ଭୀରୁଣା
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଭୀତ ପୁରୁଷ ଚଣ୍ଡୀକା ପାଠ କରାଇଥିଲେ ।
ପୁନଃ କ୍ଷତ୍ରତ୍ଵମଗମନ୍ମାଗଧେ ସ ମହୀପତିଃ
ପୁନି, ମାଗଧରେ, ସେ ରାଜା କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଲେ ।
ଜାତିସ୍ମରୋ ବଭୂଵାସୌ ଵେଦଧର୍ମପରାଯଣଃ
ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଓ ବେଦ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଲେ ।
ତସ୍ମୈ ନୃପାଯ ସ ମୁନିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ମଧ୍ଯଚରିତ୍ରକମ୍
ସେ ରାଜାଙ୍କୁ, ମୁନି ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ଦେଲେ ।
ନୃପୋଽପି ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଦେଵୀଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସନାତନୀମ୍
ରାଜା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ସନାତନୀ ଦେବୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରତ୍ଵମଗମନ୍ମହାମାଯାପ୍ରସାଦତଃ
ମହାମାୟାଙ୍କର କୃପାରେ ଏହି ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ହେବାର ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦାଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଦ୍ଗୁରୁଃ ଶକ୍ତିତତ୍ପରଃ 3.2.34.
ବାରୋଟି ବର୍ଷ ପରେ, ଶକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ସେ ଗୁରୁ ଆସିଲେ।
ତଦା ପ୍ରାଦୁରଭୂଦ୍ଦେଵୀ ଜଗଦଂବା ସନାତନୀ
ତେବେ ଜଗତ୍ ଜନନୀ, ଶାଶ୍ୱତ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ମହାନନ୍ଦୀ ମହାଭାଗୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗଂ ସୁରେପ୍ସିତମ୍
ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ସେ, ଦେବତାମାନେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତା ଵିପ୍ର ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯଜୁଷୋ ଗତିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଜୁରବେଦର ଗତି ଯେପରି ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କଥା କହିଛି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵର୍ଣିତଂ ଵିପ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମୁନିଵର୍ଣିତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁନିମାନେ ଯେପରି ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛନ୍ତି, ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା କହିଲି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁ ର୍ଯୁଗଖଣ୍ଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚାରି ଯୁଗ ଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହର ଚତୁର୍ତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତତ୍ରାଵସନ୍ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଉପାଧ୍ଯାଯଃ ପତଞ୍ଜଲିଃ
ସେଠାରେ ଅତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଉପାଧ୍ୟାୟ ପତଞ୍ଜଳି ବସିଥିଲେ।
ଵେଦଵେଦାଂଗତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ଗୀତାଶାସ୍ତ୍ରପରାଯଣଃ
ସେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ତତ୍ତ୍ୱ ଜଣା, ଗୀତା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
କଦାଚିତ୍ସ ତୁ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଗତସ୍ତୀର୍ଥାଂତରଂ ପ୍ରତି
ଏକ ଦିନ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଜଣେ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଵର୍ଷାନ୍ତେ ଚ ତଦା ଵିପ୍ରୋ ଦେଵୀଭକ୍ତେନ ନିର୍ଜିତଃ
ବର୍ଷା ଶେଷରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବୀ ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଶିଵାଯୈ ସର୍ଵମାଂଗଲ୍ଯୈ ଵିଷ୍ଣୁମାଯେ ଚ ତେ ନମଃ
ଶିବା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଶକ୍ତି, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵମେଵ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ମେଧା ଵିଦ୍ଯା ଶିଵଂକରୀ
ତୁମେ ଏକା ଶ୍ରଦ୍ଧା, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି, ମେଧା, ଜ୍ଞାନ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟିନୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସତି ଵିପ୍ରେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେହବିହୀନ ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା।
ତଚ୍ଚରିତ୍ରପ୍ରଭାଵେଣ ସତ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନମଵାପ୍ସ୍ଯସି ମଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତେନ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ପରାଜଯ ପତଞ୍ଜଲେ
ସେ ଚରିତ୍ରର ପ୍ରଭାବରେ, ତୁମେ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ପାଇବା; ମୋର ଭକ୍ତିରେ, ଯାହା ଲାଭ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଦେଵ୍ଯା ଵିନ୍ଧ୍ଯଵାସିନି ମନ୍ଦିରମ୍
ଦେବୀଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।