ତସ୍ମୈ ଚାଚଷ୍ଟ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତଦା ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଯମଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବୈବସ୍ବତ ଯମ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ।
ଦାନାନୁଭାଵାତ୍ସର୍ଵେଷାଂ ନାରକାଣାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନରକବାସୀ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ତ୍ଵଯାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଂ ସର୍ଵେଶଂ ଜଲଶାଯିନମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛ।
ତସ୍ମାତ୍ଵଜ୍ଜନ୍ମନୋଽତୀତେ ତୃତୀଯେ ଦ୍ଵିଜ ଜନ୍ମନି
ତେଣୁ, ତୁମର ଜନ୍ମ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ତୃତୀୟ ଜନ୍ମରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ,
ଯେ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯଂତି ଶୃଣ୍ଵଂତି ଯେ ଚ ଧ୍ଯାଯଂତି ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି,
ନିଵୃତ୍ତିଃ ପରମା ତେଷାଂ ସର୍ଵାହ୍ଲାଦପ୍ରଦାଯିନୀ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଆହ୍ଲାଦହେତୁଜନନଂ ନାସ୍ତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତାଦୃଶମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏମିତି ଆନନ୍ଦ ଦେବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।
ନ ଦୋଷୋ ନ ଜ୍ଵରୋ ନାର୍ତିର୍ନ କ୍ଲମୋ ଦ୍ଵିଜ ଜାଯତେ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଦୋଷ, ଜ୍ୱର, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତି ହୁଏ ନାହିଁ।
ସ ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ଗୃହୀତ୍ଵାର୍ଧମସ୍ମତୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମଠାରୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଅ ଏବଂ ଯାଅ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ପୂଜିତୋ ଯୈସ୍ତୁ ଯେ କୃଷ୍ଣାର୍ଥମୁପୋଷିତାଃ 4.153.
ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସ କରିଛନ୍ତି,
ନମଃ କୃଷ୍ଣାଚ୍ଯୁତାନଂତ ଵାସୁଦେଵେତ୍ଯୁଦୀରିତମ୍
ଯେମାନେ 'କୃଷ୍ଣ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅନନ୍ତ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛନ୍ତି,
ଦାନଂ ଦଦଦ୍ଭିର୍ଯୈରୁକ୍ତମଚ୍ଯୁତଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏବଂ ଯେମାନେ ଦାନ ଦେଇବା ବେଳେ 'ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ହେଉ' ବୋଲି କହିଛନ୍ତି,
ସ ଏଵ ନାଥଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ତନ୍ନିଯୋଗକରା ଵଯମ୍
ସେ ଏକମାତ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ; ଆମେ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ କାମ କରୁଥାଉ।
ଇତ୍ଥଂ ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ଯମସ୍ଯ ଵଦତୋଽଖିଲମ୍
ଏଭଳି ଯମଙ୍କର ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି,
ନମଃ କୃଷ୍ଣାଯ ହରଯେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଜିଷ୍ଣଵେ ନମଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ହରିଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ବିଜୟୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁନି ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପଙ୍କଜନେତ୍ରାଯ ନମଃ ପଙ୍କଜନାଭଯେ
ପଦ୍ମନୟନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର,
ଗୋଵିଂଦାଯ ନମୋ ନିତ୍ଯଂ ନମଶ୍ଚୋଦଧିଶାଯିନେ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର, ସାଗର ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶାର୍ଙ୍ଗିଣେ ଶିତଖଡ୍ଗାଯ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଭୃତେ
ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁଧାରୀଙ୍କୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୱାର ଧାରୀଙ୍କୁ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵରାହରୂପାଯ ତଥା ନମୋ ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗଧାରିଣେ
ବରାହ ରୂପୀଙ୍କୁ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଅଙ୍ଗ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵାସୁଦେଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମଃ କୈଟଭସୂଦିନେ 4.153.
ହେ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, କୈଟଭ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋଽସ୍ତୁ ଵାସୁଦେଵାଯ ହ୍ଯେଵମୁଚ୍ଚାରିତେ ଚ ତୈଃ
ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏହିପରି କହିବା ସହିତ,
ସମଭଜ୍ଯଂତ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ସମୁତ୍ପେତୁରଯୋମୁଖାଃ
ସେମାନଙ୍କର ପୋଷାକ ଫାଟିଗଲା, ଏବଂ ଲୋହା ମୁହଁ ଥିବା ଅଜଣା ପ୍ରାଣୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପ୍ରକାଶସ୍ତମସୋ ଜଜ୍ଞେ ନରକାଦ୍ଭାନୁଭିଃ ସହ
ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରୁ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ନରକର ରଶ୍ମି ସହିତ।
ନିରୁତ୍ସାହା ଜଡଧିଯୋ ବଭୂଵୁର୍ଯମକିଂକରାଃ
ଯମଙ୍କର ସେବକମାନେ ଉତ୍ସାହହୀନ ଏବଂ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ହେଇଗଲେ।
ଦିଵ୍ଯଃ ସୁଗଂଧି ପଵନୋ ମନଃପ୍ରୀତିକରସ୍ତଥା
ଏକ ଦିବ୍ୟ, ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନ ବହିଲା, ଯାହା ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା।
ତଂ ତାଦୃଶମଥାଲକ୍ଷ୍ଯ ତଦା ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଯମଃ
ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେ ସମୟରେ ବୈବସ୍ବତ ଯମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ତାନାହ କୃଷ୍ଣାଯ ସ କୃତାଂଜଲିଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହାତ ଜୋଡି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋ ଦେଵ ଜଗଦ୍ଧାତର୍ଜନାର୍ଦନ ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରକ, ଜନାର୍ଦନ, ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ,
ଅଚ୍ଯୁତାଯାପ୍ରମେଯାଯ ମାଯାଵାମନରୂପିଣେ
ଅଚ୍ୟୁତ, ଅପରିମିତ, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ,
ନମସ୍ତେ ଵାସୁଦେଵାଯ ଧୀମତେ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତଯେ 4.153.
ବାସୁଦେବ, ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର କୀର୍ତ୍ତି ଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।