ଜଲଧେନୁଦାନଵ୍ରତଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଦେଵଦେଵୋ ହୃଷୀକେଶଃ ପୂଜିତଃ ସର୍ଵଭାଵନଃ
ଦେବମାନ୍ୟ ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ପୂଜିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଜଲକୁଂଭଂ ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସୁପୂଜିତମ୍
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଳକୁଁଭ ସୁପୂଜିତ ଭାବେ ରଖିଦେଲେ।
ସିତଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଚ୍ଛନ୍ନଂ ଦୂର୍ଵାପଲ୍ଲଵଶୋଭିତମ୍
ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଛି, ଦୁର୍ବା ଶାଖା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ପ୍ରିଯଙ୍ଗୁପତ୍ରସହିତଂ ସିତଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ପତ୍ର ସହିତ ଏବଂ ଧଳା ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଚତୁର୍ଭିଃ ସଂଯୁତଂ ରୌପ୍ଯଂ ତିଲପାତ୍ରୈଶ୍ଚତୁର୍ଦିଶମ୍ ।। ସ୍ଥଗିତଂ ଦଧିପାତ୍ରେଣ ଘୃତକ୍ଷୌଦ୍ରଵତା ମୁଖମ
ଚାରିଟି ସିଲଭର ଏବଂ ଚାରି ଦିଗରେ ତିଳ ପତ୍ର ଥାଇ, ଏହାକୁ ଦହି ପାତ୍ରରେ ଲୁଚାଇ ରଖିବା ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ଘିଅ ଓ ମଧୁରେ ଢାକିଦେବା ଉଚିତ।
ସଵତ୍ସାଂ ଚ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଗୋମଯେନୋପଶୋଭିତାମ୍
ଏକ ଗାଈ ଓ ତାହାର ବଛାକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଭୁଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସନାତନମ୍
ତାପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ଜଲଧେନୁଂ ଚ କୁଂଭଂ ତମଭିମଂତ୍ର୍ଯ ଚ ସୋମଶକ୍ରାର୍କଶକ୍ତିର୍ଯା ଧେନୁରୂପେଣ ସାସ୍ତୁ ମେ
ପରେ ଜଳ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କରି, ସେଇ କୁମ୍ଭକୁ ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଶକ୍ତି ଯେଉଁଠି ଗାଈ ରୂପେ ଅଛି, ସେ ମୋ ପାଇଁ ବ୍ୟପ୍ତ ହେଉ।
ଏଵମାମଂତ୍ର୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସଫଲାଂ ଵତ୍ସକାନ୍ଵିତାମ୍
ଏଭଳି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଓ ବଛା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସିତଵସ୍ତ୍ରଧରଃ ଶାଂତୋ ଵୀତରାଗୋ ଵିମତ୍ସରଃ 4.153.
ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶାନ୍ତ, ରାଗ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରହିତ ହେଇ ରହିବା ଦରକାର।
ଶେଷପର୍ଯଂକଶଯନଃ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଛାର୍ଙ୍ଗଵିଭୂଷିତଃ
ସେ ନାଗ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ଶୋଇଥିବା, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଓ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁଷ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଵିପ୍ରାଯ ପ୍ରତି ପାଦ୍ଯ ତାମ୍
ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେହି ଦାନଟିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନାମରେ ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦତ୍ତ୍ଵା ଜଲଧେନୁଂ ଜନାଧିପ
ହେ ରାଜା, ଏହି ପ୍ରକାରେ ଜଳ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କଲେ,
ଶରୀରାରୋଗ୍ଯମତୁଲଂ ପ୍ରଶମଃ ସର୍ଵକାଲିକଃ
ଅପୂର୍ବ ଶରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସଦାକାଳ ପ୍ରଶାନ୍ତି ମିଳେ।
ଅତ୍ରାପି ଶ୍ରୂଯତେ ଭୂପ ମୁଦ୍ଗଲେ ନ ମହାତ୍ମନା
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ରାଜା, ମହାତ୍ମା ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା ଶୁଣାଯାଏ।
ସ ମୁଦ୍ଗଲଃ ପୁରା ଵିପ୍ରୋ ଯମଲୋକଗତୋ ମୁନିଃ
ସେଇ ମୁଦ୍ଗଳ ପୂର୍ବେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁନି ଥିଲେ, ଯମଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଦୀପ୍ତାଗ୍ନିତୀକ୍ଷ୍ଣଯନ୍ତ୍ରସ୍ଥାଃ କ୍ଵାଥତୈଲମଯାସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଉପକରଣ ଓ ଫୁଟୁଥିବା ତେଲର ଡେଗ ଥିଲା।
ଵ୍ରଣକ୍ଷାରନିପାତୋଥ କୁମ୍ଭୀପାକମହାଲଯାଃ
ସେଠାରେ ଘାଉ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକ ଥିଲା।
ଆହ୍ଲାଦଂ ତେ ତଦା ଜଗ୍ମୁଃ ପାପାସ୍ତଦନୁକଂପଯା
ତାପରେ, ଦୟାବଶତଃ ସେହି ପାପୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତଦଵସ୍ଥଂ ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ମୁନିର୍ନାରକମଣ୍ଡଲମ୍ 4.153.
ସେ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ମୁନି ନରକ ମଣ୍ଡଳକୁ ଦେଖିଲେ।
ତସ୍ମୈ ଚାଚଷ୍ଟ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତଦା ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଯମଃ
ତାପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବୈବସ୍ବତ ଯମ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ।
ଦାନାନୁଭାଵାତ୍ସର୍ଵେଷାଂ ନାରକାଣାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନରକବାସୀ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ତ୍ଵଯାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥଂ ସର୍ଵେଶଂ ଜଲଶାଯିନମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛ।
ତସ୍ମାତ୍ଵଜ୍ଜନ୍ମନୋଽତୀତେ ତୃତୀଯେ ଦ୍ଵିଜ ଜନ୍ମନି
ତେଣୁ, ତୁମର ଜନ୍ମ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ତୃତୀୟ ଜନ୍ମରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ,
ଯେ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯଂତି ଶୃଣ୍ଵଂତି ଯେ ଚ ଧ୍ଯାଯଂତି ମାନଵାଃ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତି ଓ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି,
ନିଵୃତ୍ତିଃ ପରମା ତେଷାଂ ସର୍ଵାହ୍ଲାଦପ୍ରଦାଯିନୀ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଆହ୍ଲାଦହେତୁଜନନଂ ନାସ୍ତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତାଦୃଶମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏମିତି ଆନନ୍ଦ ଦେବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।
ନ ଦୋଷୋ ନ ଜ୍ଵରୋ ନାର୍ତିର୍ନ କ୍ଲମୋ ଦ୍ଵିଜ ଜାଯତେ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଦୋଷ, ଜ୍ୱର, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା କ୍ଲାନ୍ତି ହୁଏ ନାହିଁ।
ସ ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ଗୃହୀତ୍ଵାର୍ଧମସ୍ମତୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମଠାରୁ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଅ ଏବଂ ଯାଅ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ପୂଜିତୋ ଯୈସ୍ତୁ ଯେ କୃଷ୍ଣାର୍ଥମୁପୋଷିତାଃ 4.153.
ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପବାସ କରିଛନ୍ତି,