ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଣ୍ଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚତୁର୍ୟୁଗ ଖଣ୍ଡର ଅନ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, କଳିଯୁଗର ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହର ବତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ବହୁତ୍ଵାତ୍ସର୍ଵଵେଦାନାଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମହେ ଵଯମ୍
ସମସ୍ତ ବେଦର ଏତେ ବଡ଼ ହେବାରୁ, ଆମେ ସେଗୁଡିକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।
କେନ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଵେଦାନାଂ ପାଠସ୍ଯ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍
କେଉଁ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବେଦ ପାଠ କରିବାର ଫଳ ମିଳିପାରିବ?
ଵ୍ଯାଧକର୍ମେତି ଵିଖ୍ଯାତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯାଂ ଶୂଦ୍ରତୋଽଭଵତ୍
ବ୍ୟାଧକର୍ମ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେ ଏକ ଶୂଦ୍ରରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା।
ତ୍ରିପାଠିନୋ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯୈଵ ଭାର୍ଯା ନାମ୍ନା ହି କାମିନୀ
ତିନି ପାଠ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜର ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଯାହାର ନାମ କାମିନୀ।
ଦ୍ଵିଜସ୍ସପ୍ତଶତୀପାଠେ ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥୀ କର୍ହିଚିଦ୍ଗତଃ
ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ଜୀବିକା ଲାଗି କେବେ ଏକଥିରେ ସପ୍ତଶତୀ ପାଠ କରିବାକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ମାସୋ ଗତଃ କାଲୋ ନାଯଯୌ ସ ସ୍ଵମଂଦିରମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ମାସ କଟିଗଲା; ସମୟ ଯାଇଗଲା, ତାହା ସ୍ୱ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିଷାଦଂ ସବଲଂ କାଷ୍ଠଭାରୋପଜୀଵିନମ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କାଠ ବୋହି ଜୀବିକା କମାଉଥିବା ନିଷାଦକୁ ଦେଖିଲା।
ତଦା ଗର୍ଭଂ ଦଧୌ ସା ଚ ଵ୍ଯାଧିଵୀର୍ଯେଣ ସଂଚି ତମ୍
ତାପରେ, ସେ ଶ୍ରୀମତୀ ନିଷାଦର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦେ ଗତେ କାଲେ ସ ଧୂର୍ତୋ ଵେଦଵର୍ଜିତଃ
ବାରଷ ବର୍ଷ କଟିଗଲାପରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ, ବେଦ ଜ୍ଞାନ ବିହୀନ ଥିଲା।
ନିଷ୍କାସିତୌ ଦ୍ଵିଜେନୈଵ ମାତୃପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵିଜାଧମୌ 3.2.33.
ଦ୍ୱିଜ ନିଜେ, ମା ଓ ପୁଅ — ଦୁଇଜଣ ଦ୍ୱିଜ ଥିବାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ — ଦୁଇଜଣକୁ ଘରରୁ ଖେଦିଦେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଚଂଡିକାପାଠଂ କୃତ୍ଵା ଵିଂଧ୍ଯଗିରୌ ଵସନ୍
ପ୍ରତିଦିନ ଚଣ୍ଡୀ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ କରି, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡରେ ବସିଥିଲା।
ନିଷାଦସ୍ଯ ଗୃହେ ଚୋଭୌ ଵନେ ଗତ୍ଵୋଷତୁର୍ମୁଦା
ଉଭୟେ ଜଣେ ନିଷାଦର ଘରରେ, ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ, ସୁଖରେ ବସିଥିଲେ।
ଵ୍ଯାଧକର୍ମା ତୁ ଚୌର୍ଯେଣ ପିତୃମାତୃପ୍ରିଯଂକରଃ
ବ୍ୟାଧକର୍ମ କରି, ଚୋରି ଦ୍ୱାରା ସେ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଥିଲା।
ଚୌରଵୃତ୍ତିପରୋ ଧୂର୍ତଃ ସ୍ତ୍ରିଯା ଭୂଷଣମାହରତ୍
ଚୋରି ଜୀବିକାରେ ଲିପ୍ତ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଜଣେ ଜଣେ ଜନାଣୀ ପାଇଁ ଗହଣା ଆଣିଥିଲା।
କଦାଚିତ୍ପ୍ରାପ୍ତଵାଂସ୍ତତ୍ର ଦ୍ଵିଜଵସ୍ତ୍ରସମୁଦ୍ଗତମ୍
କେବେ ଏକଥିରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କର ପୋଷାକ ପାଇଲା।
ପାଠପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵେଣ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ପାଠ ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଭରିଥିଲା ।
ଶିଷ୍ଯତ୍ଵମଗମତ୍ତତ୍ରାକ୍ଷରମୈଶଂ ଜଜାପ ହ
ସେଠାରେ ଶିଷ୍ୟ ହେଇ, ମଇଶା ଅକ୍ଷର ଜପ କଲା ।
ପଠିତ୍ଵାକ୍ଷରମାଲାଂ ଚ ଜଜାପାଦିଚରିତ୍ରକମ୍
ଅକ୍ଷରମାଳା ପଠି, ଆଦିଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଜପ କଲା ।
ଅନ୍ନପୂର୍ଣାଂ ମହାଦେଵୀଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରଯା ମୁଦା 3.2.33.
ସେ ଉତ୍କଟ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ମହାଦେବୀ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲା ।
ନିତ୍ଯାନଂଦକରୀ ପରାଭଯକରୀ ସୌଂଦର୍ଯରତ୍ନାକରୀ ନିର୍ଧୂତାଖିଲପାପପାଵନକରୀ କାଶୀପୁରାଧୀଶ୍ଵରୀ
ସେ ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେବାଳି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିର୍ଭୟତା ଦେବାଳି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ରତ୍ନର ସାଗର, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରି ପବିତ୍ର କରିଥିବା, କାଶୀପୁରର ଅଧିଶ୍ଵରୀ ।
ସ ଇତ୍ଯଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଧ୍ଯାନସ୍ତିମିତଲୋଚନଃ
ଏଭଳି, ଏକଶ ଅଠ ନାମ ଜପ କରି, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଧ୍ୟାନରେ ଶାନ୍ତ ହେଲା ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ହି ଋଗ୍ଵିଦ୍ଯାଂ ପୁନରଂତରଧୀଯତ
ତାଙ୍କୁ ଋଗ୍ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ସେ ମହାଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ।
ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯଭୂପସ୍ଯ ଯଜ୍ଞାଚାର୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ପ୍ରହିତ ହେଲେ ।
ଏତତ୍ତେ ଵର୍ଣିତଂ ଵିପ୍ର ପୁଣ୍ଯମାଦିଚରିତ୍ରକମ୍
ଏହିପରି, ବିଦ୍ୱାନ, ଆଦିଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ତୁମକୁ କହିଦିଆଯାଇଛି ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଂଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ପ୍ରଥମଚ ରିତ୍ରଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶୋଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚାରି ଯୁଗ ଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହରେ, ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣୀ ନାମ ତ୍ରିତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା ।
ବଭୂଵ ମଦ୍ଯମାଂସାଶୀ ଭୀମଵର୍ମେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ଭୀମବର୍ମା ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଥିଲେ, ଯେ ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ ।
ମାଂସଲୋଭେନ ସ ଖଲଃ ସୂକରାନ୍ଗ୍ରାମକୁକ୍କୁଟାନ୍
ମାଂସର ଲୋଭରେ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ସୂକର ଓ ଗ୍ରାମ କୁକୁଡ଼ି ଖାଇଥିଲେ ।
ନରମାଂସଂ ସ କ୍ରଵ୍ଯାଦସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାନ୍ଯାନ୍ଭକ୍ଷକୋଽଭଵତ୍ ଵିସୂଚ୍ଯଗ୍ନିଵଶଂ ଯାତୋ ମମାର ଚ ଯୁଵାପି ସଃ
ସେ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡି ମାନବ ମାଂସ ଖାଇଥିଲେ; ଯୁବା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରୋଗ ଓ ଜ୍ୱରରେ ପଡି ମରିଗଲେ ।
କାରିତଶ୍ଚଂଡିକାପାଠସ୍ତେନ ଦୁଷ୍ଟେନ ଭୀରୁଣା
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଭୟଭୀତ ପୁରୁଷ ଚଣ୍ଡୀକା ପାଠ କରାଇଥିଲେ ।