ମଧୁରଂ ପଯସା ଯୁକ୍ତଂ ସୁହୃଦ୍ଭିର୍ବାଂଧଵୈଃ ସହ
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଦୁଧ ମିଶାଇ, ବନ୍ଧୁ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ—
ଶୁକ୍ଲାଯାମଥ କୃଷ୍ଣାଯାଂ ତୃତୀଯାଯାଂ ତଥା ତିଥୌ 4.147.
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ—
ଯଦା ଵା ଜାଯତେ ଵିତ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ଚ ଵରଵର୍ଣିନି
କିମ୍ବା ଧନ କିମ୍ବା ମନ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ—
ଏଵଂ କୃତେ ଚ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତନ୍ନ ଶକ୍ଯଂ ନିଵେଦିତୁମ୍
ଏଭଳି କରିଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।
କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି କଲ୍ପକୋଟିଶତାନି ଚ
ହଜାର ହଜାର କଳ୍ପ, ଶତ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ବ୍ରହ୍ମକାଦ୍ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ତତ୍ପରଂ ଵିଷ୍ଣୁସଂନିଧୌ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, କ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ଓ ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ତତୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଶୁଚିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଭୋଗାଂସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦରି
ତାପରେ, ହେ ତିନି ଲୋକର ସୁନ୍ଦରୀ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି—
ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵାଚଯମାନଂ ସମଂତତଃ
ଯିଏ ଏହି କଥା ନିତ୍ୟ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ସମସ୍ତଠାରେ ପଢ଼େ—
ତ୍ଵଯା କାଂଚନପୁର୍ଯାଖ୍ଯଂ ଵ୍ରତମେତତ୍କୃତଂ ପୁରା
ପୁର୍ବେ ତୁମେ କାଞ୍ଚନପୁରୀ ନାମକ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଷ୍ଣୁସଂଵାଦେ କାଂଚନପୁରୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତଚତ୍ଵାରିଂଶଦୁତ୍ତର ଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'କାଞ୍ଚନପୁରୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏହି ଏକଶତ ସତଚାଳିଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି।
କନ୍ଯାପ୍ରଦାନଵର୍ଣନମ୍ ( ଅଥ କନ୍ଯାଦାନମ୍) ସପ୍ତପୂର୍ଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସ୍ଵକୁଲେ ସପ୍ତ ମାନଵାନ୍
ଏକ କନ୍ୟାକୁ ବିବାହରେ ଦେଇଲେ, ନିଜ କୁଳର ସାତି ପୂର୍ବଜ ଓ ସାତି ପରମ୍ପରା ଉତ୍ତର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି।
ତେନ କନ୍ଯାପ୍ରଦାନେନ ସ ତାରଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏହି କନ୍ୟାଦାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ପ୍ରାଜାପତ୍ଯେନ ଵିଧିନା ଆତ୍ମାନଂ ଚ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍
ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କନ୍ୟାଦାନ କଲେ, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର ପାଏ।
ଭୂଗଵାଶ୍ଵପ୍ରଦାନାନି ଗଜଦାନଂ ତଥୈଵ ଚ
ଭୂମି, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀ ଦାନ କଲେ—
ବହୁଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ପୁରୀଷଂ କାକମଶ୍ନୁତେ
ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଉଁଆ ପରି ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ଖାଇବାକୁ ପଡ଼େ।
ବହୂନ୍ଯବ୍ଦସହସ୍ରାଣି ତଥା ଅଶୁଚିଭୁଙ୍ନରଃ
ଏଭଳି ଅନେକ ହଜାର ବର୍ଷ ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ଖାଇ ମଣିଷ ଦୁଃଖ ଭୋଗେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାଧିକଵର୍ଣାଯ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ତଥା
ଯଦି ଉଚ୍ଚ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ଗୁଣ ଥିଲେ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ଦୁଇଗୁଣ ହୁଏ।
ଚୂଡୋପନଯାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଚୂଡ଼ାକରଣ ଓ ଉପନୟନ ଆଦି କ୍ରିୟା କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
କନ୍ଯଯା ସହ ଦତ୍ତଂ ଚ ସୁଵର୍ଣଂ ଵହ୍ନିମୂଲକମ୍
ଅଗ୍ନିକୁ ସାକ୍ଷୀ କରି କନ୍ୟା ସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କଲେ—
କନ୍ଯାଦାନାଦଵାପ୍ନୋତି ଦକ୍ଷଲୋକଂ ନରୋତ୍ତମ 4.148.
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, କନ୍ୟାଦାନ ଦ୍ୱାରା ଡକ୍ଷଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।
ଵିମାନମାହୃତ୍ଯ ମନୋଭିରାମଂ ସୁରାଙ୍ଗନାଗୀତଵିଲାସହୃଦ୍ଯମ୍
ସେ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଅତି ଶୋଭାବନ୍ତି ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ପାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଶୁଶ୍ରୂଷାଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପରଂ ନାସ୍ତି ନାସ୍ତି ଭୂତଂ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି କିଛି ହୋଇନାହିଁ।
ଅଦେଵଂ ଦୈଵତଂ କୁର୍ଯୁଃ କୁର୍ଯୁର୍ଦେଵମଦୈଵତମ୍
ସେମାନେ ଅଦେବତାକୁ ଦେବତା କରିପାରନ୍ତି, ଆଉ ଦେବତାକୁ ଅଦେବତା କରିପାରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ଦେଵାଃ ପୂର୍ଵମିତି ସ୍ମୃତିଃ
ସ୍ମୃତିରେ କୁହାଯାଏ ଯେ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ଯେଷାମଶ୍ନଂତି ଵକ୍ତ୍ରେଣ ଦେଵତାଃ ପିତରସ୍ତଥା
ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମୁଁହ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରନ୍ତି।
ଯଦୈଵ ମନୁଜୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଠାରେ ଦାନ କରେ—
ତାଲଵୃଂତାନିଲେନୈଵ ଶ୍ରାଂତସଂଵାହନେନ ଚ
ତାଳପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଖା କରିବା ଓ କ୍ଲାନ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ମସାଜ କରିବା ଦ୍ୱାରା,
ପାଦଶୌଚପ୍ରଦାନେନ ପାଦଯୋଃ ସେଚନେନ ଚ
ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଦେଇବା ଓ ପାଦକୁ ଛିଟା ଦେଇବା ଦ୍ୱାରା,
ଅନିଷ୍ଟ୍ଵାପି ସମାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଯଜ୍ଞ କରିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ଚିରକାଳର ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ।
ଯଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତୁଷ୍ଟିମନ୍ତୋ ଵଦଂତି ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଦେଵେଷୁ ପରୋକ୍ଷଦେଵାଃ
ଯେଉଁ କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେଉଁଥିରେ ସେମାନେ କହନ୍ତି—ଦୃଶ୍ୟ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଦେବମାନେ ।