ଶଯ୍ଯାଂ ସୋପସ୍କରାଂ ଚୈଵ ଵସ୍ତ୍ରେଣାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଶଯ୍ୟା ସହ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଭଲଭାବେ ଜାମା କପଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଢାକିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତେ ପୂର୍ଣେ ଚ ଗୌର୍ଦେଯା ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତା ଯଥା କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯାସେନ ଯଥା କର୍ତା ନ ପଶ୍ଯତି ।। 4.147.
ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦାତା ଦେଖିବାକୁ ନାହିଁ।
ଦୀପାଂସ୍ତୁ ଦୀପିତାଂସ୍ତତ୍ର ଆନଯେଦ୍ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପମ୍
ଯେଉଁ ଦୀପ ଜଳାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ଆଣିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତଵାଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରଵିତ୍ପ୍ରାଜ୍ଞଃ କୃତସର୍ଵାଘସଂକ୍ଷଯଃ
ଯିଏ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରିଛନ୍ତି,
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଂ ପଶ୍ଯ କାଂଚନାଖ୍ଯାଂ ପୁରୀମିମାମ୍
ସେ କଞ୍ଚନ ନାମକ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ନଗରୀକୁ ଦେଖନ୍ତୁ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ମହାଭାଗ ପଟମୁନ୍ମୁଚ୍ଯ ନେତ୍ରଯୋଃ
ଏଭଳି କହିଲେ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଦୁଇ ଆଖିରୁ ପଟ ଖୋଲିବା ପରେ,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ନଗରୀଂ ଦେଵି ଯଜମାନଃ ସମାହିତଃ
ସେଇ ନଗରୀକୁ ଦେଖି, ଯଜମାନ ହେ ଦେବୀ, ଏକାଗ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଅଥ ଵା ଶଂଖମାଦାଯ ପାତ୍ରାଲାଭେ ତୁ ସୁନ୍ଦରି
ନଥିଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପାତ୍ର ନ ମିଳିଲେ ଶଂଖ ନେବା ଉଚିତ।
ସିଦ୍ଧାର୍ଥମକ୍ଷତାଃ ପୂର୍ଵଂ ରୋଚନା ଦଧି ଵା ପୁନଃ
ପ୍ରଥମେ ସିଧା, ଅକ୍ଷତ, ହଳଦୀ, କିମ୍ବା ଦହି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣୌ ଦେଵୌ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦୌ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ନାରାୟଣ, ଏହି ଦେବଦମ୍ପତି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନାରାଯଣ ହୃଷୀକେଶ ଜ୍ଞାନଜ୍ଞେଯ ନିରଂଜନ
ହେ ନାରାୟଣ, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଜଣା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞେୟ ଉଭୟ ଅଟୁଟ ଓ ନିର୍ମଳ।
( ଇତ୍ଯର୍ଘମଂତ୍ରଃ) ଦେଵ୍ଯାସ୍ତ୍ଵର୍ଘ୍ଯଂ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତେ ନ ଚେତସା।।4.147.
ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର। ଭକ୍ତିଭାବରେ, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ମଂତ୍ରମେତମୁଦୀରଯେତ୍
ଦୁଇ ହାଟୁ ଟେକି ଭୂମିରେ ବସି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ପାର୍ଵତ୍ଯା ପୂଜିତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍କଂଦଵୈଶ୍ରଵଣେନ ଚ
ପାର୍ବତୀ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଏବଂ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଦେହି ମେ ପୁତ୍ରାନ୍ଧନଂ ପୌତ୍ରାଂଶ୍ଚ ପୂଜିତାନ୍
ହେ ପୂଜିତା, ମୋତେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ, ପୁଅ, ଧନ ଓ ନାତି ଦିଅ।
ଯ ଏଵଂ ପୁରତୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ତଵ
ଯେଉଁଠି ଆଗରେ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ପ୍ରକାରେ ଦେଉଛି, ସେଉଁଠି—
ଗୀତନୃତ୍ଯଵିନୋଦେନ ଉପାଖ୍ଯାନୈଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ
ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ମଜା ଓ ବୈଷ୍ଣବ କଥା ସହିତ—
ଉନ୍ନିଦ୍ରୋ ଜାଗୃଯାଦ୍ଯସ୍ତୁ ଶତଯଜ୍ଞଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ରାତି ଜାଗି ଏବଂ ସଚେତନ ରହେ, ସେ ଶତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ସପତ୍ନୀକାନ୍ପରିଧାପ୍ଯାନୁଭୋଜଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ବସାଇ ଭୋଜନ କରାଯିବ।
ଦୀନାଂଧବଧିରାନ୍ପଂଗୂନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ପରିତୋଷଯେତ୍
ଦୁଃଖୀ, ଅନ୍ଧ, ବଧିର ଓ ଅପାହଙ୍ଗମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ମଧୁରଂ ପଯସା ଯୁକ୍ତଂ ସୁହୃଦ୍ଭିର୍ବାଂଧଵୈଃ ସହ
ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଦୁଧ ମିଶାଇ, ବନ୍ଧୁ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ—
ଶୁକ୍ଲାଯାମଥ କୃଷ୍ଣାଯାଂ ତୃତୀଯାଯାଂ ତଥା ତିଥୌ 4.147.
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ—
ଯଦା ଵା ଜାଯତେ ଵିତ୍ତଂ ଚିତ୍ତଂ ଚ ଵରଵର୍ଣିନି
କିମ୍ବା ଧନ କିମ୍ବା ମନ ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ—
ଏଵଂ କୃତେ ଚ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତନ୍ନ ଶକ୍ଯଂ ନିଵେଦିତୁମ୍
ଏଭଳି କରିଲେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।
କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି କଲ୍ପକୋଟିଶତାନି ଚ
ହଜାର ହଜାର କଳ୍ପ, ଶତ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ବ୍ରହ୍ମକାଦ୍ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ତତ୍ପରଂ ଵିଷ୍ଣୁସଂନିଧୌ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, କ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ଓ ପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପାଏ।
ତତୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଶୁଚିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଭୋଗାଂସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦରି
ତାପରେ, ହେ ତିନି ଲୋକର ସୁନ୍ଦରୀ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶ୍ରୀମତୀ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି—
ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵାଚଯମାନଂ ସମଂତତଃ
ଯିଏ ଏହି କଥା ନିତ୍ୟ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ସମସ୍ତଠାରେ ପଢ଼େ—
ତ୍ଵଯା କାଂଚନପୁର୍ଯାଖ୍ଯଂ ଵ୍ରତମେତତ୍କୃତଂ ପୁରା
ପୁର୍ବେ ତୁମେ କାଞ୍ଚନପୁରୀ ନାମକ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀଵିଷ୍ଣୁସଂଵାଦେ କାଂଚନପୁରୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତଚତ୍ଵାରିଂଶଦୁତ୍ତର ଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'କାଞ୍ଚନପୁରୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଏହି ଏକଶତ ସତଚାଳିଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି।