ନ ଗଙ୍ଗା ନ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ନ କାଶୀ ନ ଚ ପୁଷ୍କରମ୍
ଗଙ୍ଗା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, କାଶୀ କିମ୍ବା ପୁଷ୍କର—ଏମାନେ କିଛି ନୁହେଁ—
ଗୌର୍ଯା ଦେଵ୍ଯା କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ଶଂକରେଣ ମହାତ୍ମନା 4.147.
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ ଦେବୀ ଗୌରୀ ଓ ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କର ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା।
ଦମଯନ୍ତୀଵିଯୋଗେନ ନଲେନ ତୁ ତଥା କୃତମ୍
ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
କୃତମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ଭଦ୍ରେ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦାଯକମ୍
ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଶାଂଡିଲ୍ଯା ଚାପ୍ଯରୁନ୍ଧତ୍ଯା ଉର୍ଵଶ୍ଯା ଦେଵଦତ୍ତଯା
ଏହି ବ୍ରତ ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଉର୍ବଶୀ ଓ ଦେବଦତ୍ତା ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ପାତାଲେ ନାଗକନ୍ଯାଭିଃ କୃତମେତତ୍ସୁଶୋଭନମ୍
ପାତାଳରେ ନାଗକନ୍ୟାମାନେ ଏହି ବ୍ରତ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ କରିଥିଲେ।
ଅନ୍ଯାଭିଃ ସର୍ଵନାରୀଭିଃ ସର୍ଵକାମଫଲେପ୍ସୁଭିଃ
ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ନାରୀମାନେ ସହିତ,
ଵସୁପ୍ରୀତିକରଂ ରମ୍ଯଂ ଵ୍ରତାନାଂ ପରମଂ ଶୃଣୁ
ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତିବା, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
ଗୁରୁଭାର୍ଯାଭିଗାମୀ ଚ ହ୍ଯେତେଷାଂ ସଂଗମୀ ଚ ଯଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଗୁରୁଙ୍କ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଏହିମାନେ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରନ୍ତି,
ଅଗମ୍ଯାଗମନୋ ଯସ୍ତୁ ମାଂସାଶୀ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଯେଉଁଠି ଯିବା ଅନୁଚିତ, ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିମ୍ନଜାତି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହୁଅନ୍ତି,
ଏଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ମହାପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅତସ୍ତେଽହଂ ଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଵିଧାନମଵଧାରଯ 4.147.
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ବିଧି କହିବି; ବିଧିକ୍ରମକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝ।
ଯଃ କରୋତି ନରୋ ଦେଵି ନାରୀ ଵା ଭକ୍ତିସଂଯୁତା
ହେ ଦେବୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା କରନ୍ତି,
ତସ୍ମିନ୍ମାସେ ଚ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵ୍ରତମେତଚ୍ଚ ସୁନ୍ଦରି
ସେଇ ମାସରେ ଏହି ବ୍ରତ ଅବଶ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଶୁକ୍ଲକୃଷ୍ଣତୃତୀଯାଯାମେକାଦଶ୍ଯାଂ ଚ ପୂର୍ଣିମା
ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା, ଏକାଦଶୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ,
ପର୍ଵସ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଦାତଵ୍ଯା କାଞ୍ଚନୀ ପୁରୀ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପର୍ବଦିନରେ ଏକ ସୁନାର ନଗର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମୃତ୍ତିକାଲଂଭନଂ କାର୍ଯଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମାଟି ନେବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର, ହେ ସୁବ୍ରତେ।
ଲୋକାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଵନ୍ଦନାତ୍ସିଦ୍ଧିକାମଦା
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ, ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
( ଇତି ମୃତ୍ତିକାମଂତ୍ରଃ ଆପସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵଯୋନିର୍ହି ଵିଷ୍ଣୁନା ନିର୍ମିତାଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ମାଟିର ମନ୍ତ୍ର: ଜଳ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
( ଇତ୍ଯମ୍ମଂତ୍ରଃ ଅନେନ ଵିଧିନା ସ୍ନାତ୍ଵା ଯଜମାନଃ ସମାହିତଃ
ଏହି ବିଧିରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏକାଗ୍ର ହେବା ଉଚିତ।
ପାଖଂଡିନୋ ଵିକର୍ମସ୍ଥାନ୍ଧୂର୍ତାଂଶ୍ଚ କିତଵାଚ୍ଛଠାନ୍
ପାଖଣ୍ଡୀ, ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ, ଠକେଇବା, ଜୁଆଖେଳିବା ଓ ଚାଳାକ ଲୋକମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ଉପଵାସସ୍ଯ ନିଯମଂ କୁର୍ଯାନ୍ନକ୍ତସ୍ଯ ଵା ପୁନଃ 4.147.
ଉପବାସର ନିୟମ ରଖିବା, କିମ୍ବା ରାତିରେ ମାତ୍ର ଖାଇବା ନିୟମ ମାନିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମଂତ୍ରେଣ ତଜ୍ଜଲଂ ଚାଭିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ରରେ ସେଇ ଜଳକୁ ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କରିବା ଦରକାର।
ଶମୀଵୃକ୍ଷମଯା ଵେଦୀ ଚତୁଃସ୍ତଂଭସମନ୍ଵିତା
ଶମୀ ଗଛର କାଠରେ ଚାରିଟି ଖୁଟି ଥିବା ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଵସ୍ତ୍ରେଣାଵେଷ୍ଟିତାଃ ସ୍ତମ୍ଭା ଵିତାନଵର ମଣ୍ଡିତାଃ
ସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ କପଡ଼ରେ ମୁଡ଼ି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଉଣି ଦ୍ୱାରା ସଜାଇବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯେ ତୁ ମଂଡଲଂ କାର୍ଯଂ ପଦ୍ମାଖ୍ଯଂ ଵର୍ଣକୈଃ ଶୁଭୈଃ ମଂଡଲସ୍ଯ ତୁ ମଧ୍ଯେ ଵୈ ଭଦ୍ରପୀଠଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ୍ର ରଙ୍ଗରେ ପଦ୍ମାକାର ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଭଦ୍ରପୀଠ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆସନଂ ତତ୍ର ଵିନ୍ଯସ୍ଯ କୋମଲଂ ଵସ୍ତ୍ରଵେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଠାରେ କମଳା ଓ କପଡ଼ରେ ମୁଡ଼ିଥିବା ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ରେ ତୁ କଲଶଃ କାର୍ଯୋ ଜଲପୂର୍ଣଃ ସୁଶୋଭନଃ
ଆଗରେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ସୁନ୍ଦର କଳଶ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚରତ୍ନସମାଯୁକ୍ତଂ ଵସ୍ତ୍ରେଣାଵେ ଷ୍ଟଯେଦ୍ଧନମ୍
ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ରତ୍ନରେ ସଜାଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଧନକୁ କପଡ଼ରେ ମୁଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯୋପରିଷ୍ଟାତ୍ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ କାଂଚନାଖ୍ଯାଂ ପୁରୀଂ ଶୁଭାମ୍
ଏହାର ଉପରେ କଞ୍ଚନ ନାମକ ଏକ ଶୁଭ୍ର ନଗର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।