କୃତେ ଵୈ କ୍ରିଯମାଣେ ତୁ କର୍ତା ଫଲମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ 4.146.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା କିମ୍ବା କରାଯାଇଥିଲେ, କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଅପରାଧଶତଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ଷଟ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶଦୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଅପରାଧଶତବ୍ରତ' ବିବର୍ଣ୍ନନା ନାମକ ଏକଶଉଁଚାଳିସିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
କାଞ୍ଚନଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଵାସୁଦେଵଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ସ୍ଥିତିସଂଯମକାରକମ୍
କାଞ୍ଚନବ୍ରତ ବିବର୍ଣ୍ନନା: ବାସୁଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ନିୟମ ରଖନ୍ତି—
ପରାଵରାଣାଂ ସ୍ରଷ୍ଟାରଂ ପୁରାଣଂ ପରମଵ୍ଯଯମ୍
ଉପର ଓ ତଳ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୁରାତନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଅବିନାଶୀ—
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଚରାଚରଗୁରୁଂ ହରିମ୍
ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁ ମହାଦେବ ହରିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ—
ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ଭକ୍ତାନାମନୁକମ୍ପକ
ଭଗବାନ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ—
ପ୍ରକୁରୁଷ୍ଵ ମହାଭାଗ ଦଯାଂ କୃତ୍ଵା ମମୋପରି
ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଦୟା କରି ମୋ ଉପରେ କୃପା କର।
ଉତ୍ତମଂ ସର୍ଵଵର୍ଣାନାଂ ଵ୍ରତାନାମପି ଚୋତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ବ୍ରତ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ଯଥା ନଦୀଷୁ ସର୍ଵାସୁ ଜାହ୍ନଵୀ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତା
ଯେପରି ସମସ୍ତ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଜାହ୍ନବୀ (ଗଙ୍ଗା) ସାରା ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ—
ହ୍ରଦାନାମୁଦଧିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦେଵାନାଂ ଵିଷ୍ଣୁରୁତ୍ତମଃ
ଯେପରି ହ୍ରଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମୁଦ୍ର ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ନ ଗଙ୍ଗା ନ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ନ କାଶୀ ନ ଚ ପୁଷ୍କରମ୍
ଗଙ୍ଗା, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, କାଶୀ କିମ୍ବା ପୁଷ୍କର—ଏମାନେ କିଛି ନୁହେଁ—
ଗୌର୍ଯା ଦେଵ୍ଯା କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ଶଂକରେଣ ମହାତ୍ମନା 4.147.
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ ଦେବୀ ଗୌରୀ ଓ ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କର ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା।
ଦମଯନ୍ତୀଵିଯୋଗେନ ନଲେନ ତୁ ତଥା କୃତମ୍
ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନଳ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
କୃତମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ଭଦ୍ରେ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦାଯକମ୍
ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଶାଂଡିଲ୍ଯା ଚାପ୍ଯରୁନ୍ଧତ୍ଯା ଉର୍ଵଶ୍ଯା ଦେଵଦତ୍ତଯା
ଏହି ବ୍ରତ ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଉର୍ବଶୀ ଓ ଦେବଦତ୍ତା ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ପାତାଲେ ନାଗକନ୍ଯାଭିଃ କୃତମେତତ୍ସୁଶୋଭନମ୍
ପାତାଳରେ ନାଗକନ୍ୟାମାନେ ଏହି ବ୍ରତ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ କରିଥିଲେ।
ଅନ୍ଯାଭିଃ ସର୍ଵନାରୀଭିଃ ସର୍ଵକାମଫଲେପ୍ସୁଭିଃ
ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ନାରୀମାନେ ସହିତ,
ଵସୁପ୍ରୀତିକରଂ ରମ୍ଯଂ ଵ୍ରତାନାଂ ପରମଂ ଶୃଣୁ
ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତିବା, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
ଗୁରୁଭାର୍ଯାଭିଗାମୀ ଚ ହ୍ଯେତେଷାଂ ସଂଗମୀ ଚ ଯଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଗୁରୁଙ୍କ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି, କିମ୍ବା ଏହିମାନେ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରନ୍ତି,
ଅଗମ୍ଯାଗମନୋ ଯସ୍ତୁ ମାଂସାଶୀ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଯେଉଁଠି ଯିବା ଅନୁଚିତ, ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିମ୍ନଜାତି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହୁଅନ୍ତି,
ଏଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ମହାପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅତସ୍ତେଽହଂ ଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଵିଧାନମଵଧାରଯ 4.147.
ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ବିଧି କହିବି; ବିଧିକ୍ରମକୁ ଭଲଭାବେ ବୁଝ।
ଯଃ କରୋତି ନରୋ ଦେଵି ନାରୀ ଵା ଭକ୍ତିସଂଯୁତା
ହେ ଦେବୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା କରନ୍ତି,
ତସ୍ମିନ୍ମାସେ ଚ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵ୍ରତମେତଚ୍ଚ ସୁନ୍ଦରି
ସେଇ ମାସରେ ଏହି ବ୍ରତ ଅବଶ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଶୁକ୍ଲକୃଷ୍ଣତୃତୀଯାଯାମେକାଦଶ୍ଯାଂ ଚ ପୂର୍ଣିମା
ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ତୃତୀୟା, ଏକାଦଶୀ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ,
ପର୍ଵସ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଦାତଵ୍ଯା କାଞ୍ଚନୀ ପୁରୀ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପର୍ବଦିନରେ ଏକ ସୁନାର ନଗର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମୃତ୍ତିକାଲଂଭନଂ କାର୍ଯଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମାଟି ନେବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର, ହେ ସୁବ୍ରତେ।
ଲୋକାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଵନ୍ଦନାତ୍ସିଦ୍ଧିକାମଦା
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ, ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
( ଇତି ମୃତ୍ତିକାମଂତ୍ରଃ ଆପସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵଯୋନିର୍ହି ଵିଷ୍ଣୁନା ନିର୍ମିତାଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ମାଟିର ମନ୍ତ୍ର: ଜଳ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
( ଇତ୍ଯମ୍ମଂତ୍ରଃ ଅନେନ ଵିଧିନା ସ୍ନାତ୍ଵା ଯଜମାନଃ ସମାହିତଃ
ଏହି ବିଧିରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏକାଗ୍ର ହେବା ଉଚିତ।