ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ପ୍ରଥମଂ ତତଶ୍ଚୈଵ ଶତା ଯୁଷା
ପ୍ରଥମେ 'ସହସ୍ରାକ୍ଷ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପରେ 'ଶତାୟୁଷ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।
ଋତମସ୍ତ୍ଵିତି ଚ ତତଃ ସ୍ନାପଯେଯୁଃ ସମାହିତାଃ
ତାପରେ 'ଋତମସ୍ତୁ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଯୋଗରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ନମୋସ୍ତୁ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯ ଇତି ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରନ୍
'ନମୋସ୍ତୁ ସର୍ବଭୂତେଭ୍ୟ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଂତିତୋଯେନ ଧାରାଂ ଚ ପାତଯିତ୍ଵା ସଂମତତଃ 4.143.
ଶାନ୍ତି ଜଳର ଧାରା ପ୍ରବାହ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଉଚିତ।
କ୍ଷିତିଂ ହିରଣ୍ଯଂ ଵାସାଂସି ଶଯନାନ୍ଯାସନାନି ଚ
ମାଟି, ସୁନା, ପୋଷାକ, ଶୟନ ଓ ଆସନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୀନାନାଥଵିଶିଷ୍ଟେଭ୍ଯଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦାପଯେତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦୀନ, ନାଥହୀନ, ବିଶିଷ୍ଟ ଓ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଆଯୁଶ୍ଚ ଲଭତେ ଦୀର୍ଘଂ ଶତ୍ରୂନ୍ଵିଜଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ସେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଲାଭ କରେ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଜୟ କରେ।
ଯଥାଶସ୍ତ୍ରପ୍ରହାରାଣାଂ କଵଚଂ ଵାରଣଂ ଭଵେତ୍
ଯେପରି ଅସ୍ତ୍ରର ଆଘାତରୁ କବଚ ରକ୍ଷା କରେ,
ଅହିଂସକସ୍ଯ ଦାଂତସ୍ଯ ଧର୍ମାର୍ଜିତଧନସ୍ଯ ଚ
ଯେ ଅହିଂସା ଅନୁସରେ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ଓ ଧର୍ମରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ରଖିଛି,
ଅର୍ଥାନ୍ସମର୍ଥଯତି ଵର୍ଦ୍ଧଯତେ ଚ ଧର୍ମଂ କାମଂ ପ୍ରସାଧଯତି ତସ୍ଯ ପିନଷ୍ଟି ପାପମ୍
ସେ ଧନ ଲାଭ କରେ ଓ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ଧର୍ମ ଓ କାମକୁ ସ୍ଥିର କରେ, ତାଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ମହାଶାଂତିଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶଦୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ମହାଶାନ୍ତି ବିଧିର ବର୍ଣ୍ନନା' ନାମକ ଏକ ଶତ ଚଉଵାଳିଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନ୍ତ ହେଲା।
ଗଣନାଥଶାନ୍ତିଵର୍ଣନମ୍ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉଵାଚ ଶାଂତିଂ କଥଯ ଦେଵେଶ ଗଣନାଥସ୍ଯ ମେ ଵିଭୋ
ଗଣନାଥଙ୍କ ଶାନ୍ତି ବିଧିର ବର୍ଣ୍ନନା। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପଚ୍ଛିଲେ: ଦେବେଶ, ଗଣନାଥଙ୍କ ଶାନ୍ତି ବିଧି ବିଷୟରେ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯା ଆଚରଣେନୈଵ ସର୍ଵାରିଷ୍ଟକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ଏହି ବିଧି କରିଲେ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁନ ଦୂର ହେବ।
ଵିନାଯକଂ କର୍ମାଵିଘ୍ନସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଵିନିବୋଧତ
ବିନାୟକଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାମର ବାଧା ଦୂର ହୋଇ କାମ ସଫଳ ହୁଏ।
କାଷାଯଵାସସଶ୍ଚୈଵ କ୍ରଵ୍ଯାଦାନଧିରୋହତି
ଯେ କଷାୟ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ଯାଉଛି—
ଵ୍ରଜନ୍ନପି ତଥାତ୍ମାନଂ ମନ୍ଯତେନୁଗତଂ ପରୈଃ
ସେ ଯାଉଥିବାବେଳେ ମନେ କରେ ଅନ୍ୟେ ତାଙ୍କୁ ପଛୁଅଛନ୍ତି।
ତେନୋପସୃଷ୍ଟୋ ଲଭତେ ନ ରାଜ୍ଯଂ ରାଜନଂଦନଃ
ଏହି ଦୁଃଖରେ ପିଡିତ ହେଲେ ରାଜ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ, ରାଜନ୍ତଙ୍କ ଆନନ୍ଦ।
ଆଚାର୍ଯତ୍ଵଂ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଶ୍ଚ ନ ଶିଷ୍ଯୋଽଧ୍ଯାପନଂ ତଥା
ସେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହେବାର ଅଧିକାର ପାଉନାହିଁ, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ବା ପଠାଇବାର ଅଧିକାର ମିଳେନାହିଁ।
ସ୍ନପନଂ ତସ୍ଯ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯେଽହ୍ନି ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ସୁଗନ୍ଧକୁଂକୁମାଲିପ୍ତଶରୀରଶିରସସ୍ତଥା
ତାଙ୍କ ଶରୀର ଓ ମୁଣ୍ଡ ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଓ କୁଂକୁମ ଦ୍ୱାରା ଲେପିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଶ୍ଵସ୍ଥାନାଦ୍ଗଜସ୍ଥାନାଦ୍ଵଲ୍ମୀକାତ୍ସଂଗମାଦ୍ଧ୍ରଦାତ୍ 4.144.
ଘୋଡା ଥାନ, ହାତୀ ଥାନ, ପିପିଳିକା ଗୁହା, ସଙ୍ଗମ ବା ହ୍ରଦରୁ—
ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଶତଧାରମୃଷିଣା ଵଚନଂ କୃତମ୍
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଓ ଶତଧାର ଯଥା ଋଷିଙ୍କ ବାଣୀ ଏହିପରି କହାଯାଇଛି।
ଭଗଂ ତେ ଵରୁଣୋ ରାଜା ଭଗଂ ସୂର୍ଯୋ ବୃହସ୍ପତିଃ
ତୁମକୁ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ ରାଜା ବରୁଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୃହସ୍ପତି।
ଯତ୍ତେ କେଶେଷୁ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଂ ସୀମଂତେ ଯଚ୍ଚ ମୂର୍ଦ୍ଧନି
ତୁମର କେଶ, ସୀମାନ୍ତ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଯେଉଁ ଅଭାଗ ଅଛି—
ସ୍ନାତସ୍ଯ ସାର୍ଷପଂ ତୈଲଂ ସ୍ରୁଵେଣୌଦୁମ୍ବରେଣ ଚ
ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ଚମଚରେ ସରସପ ତେଲ ଦେବା ଉଚିତ।
ମିତଶ୍ଚ ସମିତଶ୍ଚୈଵ ତଥା ସାଲକଟଂକଟୌ
ଦର୍ଭା ଓ କାଠ, ଦୁଇଟି କାଠର ଚମଚ ସହିତ।
ନାମଭିର୍ବଲିମଂତ୍ରୈଶ୍ଚ ନମସ୍କାରସମନ୍ଵିତୈଃ
ନାମ ମନ୍ତ୍ର ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
କୃତା କୃତାଂସ୍ତଂଡୁଲାଂଶ୍ଚ ପଲଲୌଦନମେଵ ଚ
ପକା ଚାଉଳ ଓ ମାଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଂ ଚିତ୍ରଂ ସୁଗନ୍ଧଂ ଚ ସୁରାଂ ଚ ତ୍ରିଵିଧାମପି
ସୁନ୍ଦର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାରର ମଦ ଦେବାକୁ ଉଚିତ।
ଦୂର୍ଵାଂ ସର୍ଵପ୍ରପୁଷ୍ପାଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯଂ ପୂର୍ଣମଡଲାମ୍ 4.144.
ଦୁର୍ବା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଫୁଲ ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିଦିଅ।