ସଂସ୍ଥାପନାଯ ଦେଵାନାଂ ଵପ୍ରତ୍ରଯସମାଵୃତମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଏହା ତିନିଟି ମାଟି ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଲୋଚ୍ଛ୍ରଯସଂଯୁକ୍ତଂ ଵପ୍ରଦ୍ଵଯମଥୋପରି
ଉପରେ ଦୁଇଟି ମାଟି ଚଉଁଡ଼ ଏବଂ ତାହାରେ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ଉଚ୍ଚତା ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଶାଂଗୁଲୋଚ୍ଛ୍ରିତା ଭିତ୍ତିଃ ସ୍ଥଂଡିଲସ୍ଯ ତଥୋପରି
ସ୍ଥଣ୍ଡିଳ ଉପରେ ଥିବା ଦେଉଳର ଦେଉଳି ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଉଚ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଦିତ୍ଯାଭିମୁଖାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଥାପ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯଧିଦେଵତାଃ
ସମସ୍ତ ଉପଦେବତାଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗରୁତ୍ମାନଧିକସ୍ତତ୍ର ସଂପୂଜ୍ଯଃ ଶ୍ରିଯମିଚ୍ଛତା
ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ସେଠାରେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵିଷପାପହରୋ ନିତ୍ଯମତଃ ଶାଂତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛ ମେ 4.141.୧
ସେ ସଦା ବିଷ ଓ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି; ତେଣୁ ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ସହସ୍ରାଣାଂ ଶତଂ ହୁତ୍ଵା ସମିତ୍ସଂଖ୍ଯାଦିକଂ ପୁନଃ
ସହସ୍ର ହୋମ କରି, ପୁଣି ଆଉ ଯେତେ ଦାଣ୍ଡ ଥାଏ, ସେ ଅନୁଯାୟୀ ଆହୁତି ଦେବାକୁ ହେବ।
ପାଠଯେତ୍ସୂକ୍ତମାଗ୍ନେଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ରୌଦ୍ରମୈଂଦଵମ୍
ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୂକ୍ତ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନଂ ତୁ ଯଜମାନସ୍ଯ ପୂର୍ଵଵନ୍ମନ୍ତ୍ରଵାଚନମ୍
ଯଜମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର।
କାମକ୍ରୋଧଵିହୀନେନ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ଶାଂତଚେତସଃ
ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି, ଶାନ୍ତ ମନରେ ଋତ୍ବିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେବା ଉଚିତ।
ଅଥ ଵା ଋତ୍ଵିଜୌ ଶାଂତୌ ଦ୍ଵାଵେଵ ତ୍ଵତିକୋଵିଦୌ
ଅଥବା, ଦୁଇଜଣ ଶାନ୍ତ ଓ ଦକ୍ଷ ଋତ୍ବିଜ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ।
ନଵଗ୍ରହମଖେ ସର୍ଵଂ ଲକ୍ଷହୋମେ ଦଶୋତ୍ତରମ୍
ନବଗ୍ରହ ଯଜ୍ଞରେ, ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦଶଟି ଆହୁତି ସହ କରିବା ଦରକାର।
ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣାହୀନଂ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯେନ ମାନଵଃ 4.141.
କୌଣସି ମଣିଷ ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷିଣା ଛାଡ଼ି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅନ୍ନଦାନଂ ଯଥା ଶକ୍ତ୍ଯା ଦାତଵ୍ଯଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛତା
ଯେଉଁଠି ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ଅନ୍ନଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ହନ୍ଯାଦଂଗହୀନୋ ମଂତ୍ରହୀନସ୍ତୁ ଋତ୍ଵିଜଃ
ଅଙ୍ଗ ନଥିବା ପୁରୋହିତ ଦେଶକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ମନ୍ତ୍ର ନଥିବା ପୁରୋହିତ ଋତ୍ବିଜମାନେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ନ ଚାପ୍ଯଲ୍ପଧନଃ କୁର୍ଯାଲ୍ଲକ୍ଷହୋମଂ ନରଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିବା ଲୋକେ କେବେ ଲକ୍ଷହୋମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତମେଵ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଵୌ ଵା ତ୍ରୀନ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ସେ ଏକଜଣ, କିମ୍ବା ଦୁଇଜଣ, କିମ୍ବା ତିନିଜଣ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣାଭିଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ବହୂ୍ନ୍ଵା ବହୁଵିତ୍ତଵାନ୍
ଯଦି ଅଧିକ ଧନ ଥାଏ, ସେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଅନେକ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଯତଃ ସର୍ଵାନଵାପ୍ନୋତି କୁର୍ଵନ୍କାମାନ୍ଵିଧାନତଃ
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରେ।
ଯାଵତ୍କଲ୍ପଶତାନ୍ଯଷ୍ଟାଵଥ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିପରି କରିଲେ, ଅଠଶ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ, କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରେ।
ସ ତଂ କାମମଵାପ୍ନୋତି ପଦଂ ଚାନଂତ୍ଯମଶ୍ନୁତେ
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁଥିବା ଫଳ ମିଳେ ଓ ଅମର ପଦ ଉପଭୋଗ କରେ।
ଭାର୍ଯାର୍ଥୀ ଶୋଭନାଂ ଭାର୍ଯାଂ କୁମାରୀ ଚ ଶୁଭଂ ପତିମ୍
ଯିଏ ଭଲ ଜୀବନସଙ୍ଗି ଚାହେ, ସେ ଭଲ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଏ; କୌମାରୀ ଝିଅ ଭଲ ବର ପାଏ।
ଯଂ ଯଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତେ କାମଂ ତଂ ତମାପ୍ନୋତି ପୁଷ୍କଲମ୍ 4.141.
ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ, ସେଇ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଚୁର ଭାବେ ପୂରଣ ହୁଏ।
ଶାଂତିଂ ନଵଗ୍ରହମଯୀଂ ଦୁରିତୋପଶାଂତିଂ ରାଜନ୍କରୋତି ବହୁନା ଵିଧିଵଦ୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରୈଃ
ଏହି ଯଜ୍ଞ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଗଲେ, ରାଜା ନବଗ୍ରହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଶାନ୍ତି ଓ ଦୁଃଖ ହ୍ରାସ ପାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁ ଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ନଵଗ୍ରହଲକ୍ଷହୋମଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମୈକଚତ୍ଵାରିଂଶଦୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଲୋଚନାରେ, ନବଗ୍ରହ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ହୋମ ବିଧି ବିବରଣା ନାମକ ଏକଶେ ଚଉଵାଳିଶି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
କୋଟିହୋମଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ରାଜା ସଂଵରଣଃ ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନେ ପୁରୋତ୍ତମେ
କୋଟି ହୋମ ବିଧି ବିବରଣା।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ପିତୃଭକ୍ତଶ୍ଚ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣପୂଜକଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରରେ ରାଜା ସଂବରଣ ବସୁଥିଲେ।
ଆଜଗାମ ମହାଯୋଗୀ ସନକୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦ୍ଯୈରାତ୍ମାନଂ ଵିନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ, ମହାଯୋଗୀ ସନକ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ରାଜର୍ଷୀଣାଂ ପୁରାଣାଂ ଚ ଚରିତାନି ଯଥାର୍ଥଵିତ୍
ସେଠାରେ ରାଜା ସଂବରଣ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିରେ ପୂଜା କରି, ନିଜକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।