ସ୍କନ୍ଦମଙ୍ଗାରକସ୍ଯାପି ବୁଧସ୍ଯ ଚ ତଥା ହରିମ୍
ସ୍କନ୍ଦ, ମଙ୍ଗଳ, ବୁଧ ଓ ହରିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଶନୈଶ୍ଚରସ୍ଯ ତୁ ଯମଂ ରାହୋଃ କାଲଂ ତଥୈଵ ଚ
ଶନିଙ୍କ ପାଇଁ ଯମ, ରାହୁଙ୍କ ପାଇଁ କାଳଙ୍କୁ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିରାପଃ କ୍ଷିତିର୍ଵିଷ୍ଣୁରିନ୍ଦ୍ରଃ ସୌଵର୍ଣଦେଵତାଃ
ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ପୃଥିବୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୁନାର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵିନାଯକଂ ତଥା ଦୁର୍ଗାଂ ଵାଯୁମାକାଶମେଵ ଚ
ବିନାୟକ, ଦୁର୍ଗା, ବାୟୁ ଓ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଵାହଯେଦ୍ଵ୍ଯାହୃତିଭିସ୍ତଥୈଵାଶ୍ଵିକୁମାରକୌ
ବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୋମଶୁକ୍ରୌ ଯଥାଶ୍ଵେତୌ ବୁଧଜୀଵୌ ଚ ପିଙ୍ଗ ଲୌ 4.141.
ସୋମ ଓ ଶୁକ୍ର ଧଳା, ବୁଧ ଓ ଜୀବ ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରହଵର୍ଣାନି ଦେଯାନି ଵାସାଂସି କୁସୁମାନି ଚ
ଗ୍ରହମାନେ ଯେମିତି ରଙ୍ଗର, ସେହି ରଙ୍ଗର କପଡ଼ା ଓ ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗୁଡୌଦନଂ ରଵେର୍ଦଦ୍ଯାତ୍ସୋମାଯ ଘୃତପାଯସମ୍
ରବିଙ୍କୁ ଗୁଡ଼ ଭାତ ଓ ସୋମଙ୍କୁ ଘିଅ ଦୁଧଭାତ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଧ୍ଯନ୍ନଂ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛକ୍ରାଯ ତୁ ଘୃତୌଦନମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦହିଭାତ ଓ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଘିଅ ଭାତ ଦେବା ଉଚିତ।
ଚିତ୍ରୌଦନଂ କେତଵେ ଚ ସର୍ଵାନ୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈରଥାର୍ଚଯେତ୍
କେତୁଙ୍କୁ ଚିତ୍ରା ଭାତ ଦେଇ, ପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚୂତ ପଲ୍ଲଵସଂପନ୍ନଂ ଫଲଵସ୍ତ୍ରଯୁଗାନ୍ଵିତମ୍
ଆମ୍ବ ପତ୍ର ଲଗାଇଥିବା କୁମ୍ଭ, ଫଳ ଓ ଜୋଡ଼ା କପଡ଼ା ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାପଯେଦଵ୍ରଣଂ କୁଂଭଂ ଵରୁଣଂ ତତ୍ର ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଅଭେଦ୍ୟ କୁମ୍ଭ ରଖି, ସେଠାରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ବସାଯିବ।
ଗଜାଶ୍ଵରଥ୍ଯାଵଲ୍ମୀକାତ୍ସଂଗମାଦ୍ଧୃଦଗୋକୁଲାତ୍
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରାସ୍ତା, ପିଲାମାଟି, ସଙ୍ଗମ ଓ ଗୋପାଳମାନେ ଥିବା ଗାଁର ହୃଦୟରୁ ନେଇବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ଵିନ୍ଯସେତ୍ତତ୍ର ଯଜମାନସ୍ଯ ଧର୍ମଵିତ୍
ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଜମାନ ପାଇଁ ସେଠାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଆଯାଂତୁ ଯଜମାନସ୍ଯ ଦୁରିତକ୍ଷଯକାରକାଃ
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରିବା ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ହୋମଂ ସମାରଭେତ୍ସର୍ପିର୍ଯଵଵ୍ରୀହିତିଲାଦିନା 4.141.
ଘିଅ, ଯବ, ଚାଉଳ, ତିଳ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହୋମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଉଦୁଂବର ଶମୀଦୂର୍ଵାକୁଶାଶ୍ଚ ସମିଧଃ କ୍ରମାତ୍
ଉଦୁମ୍ବର, ଶମୀ, ଦୁର୍ବା ଓ କୁଶା ଦଣ୍ଡକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଆହୁତି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ହୋତଵ୍ଯା ମଧୁସର୍ପିଭ୍ଯାଂ ଦଧ୍ନା ଵା ପାଯସେନ ଵା
ମଧୁ ଓ ଘିଅ, କିମ୍ବା ଦହି, କିମ୍ବା ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
କଲ୍ପ୍ଯଂତେ ସମିଧଃ ପ୍ରାଜ୍ଞୈଃ ସର୍ଵକର୍ମସୁ ସର୍ଵଦା
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସମିଦ୍ ସଦା ତୟାରି କରନ୍ତି।
ଽ ସ୍ଵେନ ସ୍ଵେନୈଵ ମଂତ୍ରେଣ ହୋତଵ୍ଯାଃ ସମିଧଃ ପୃଥକ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମିଦ୍କୁ ତାହାର ନିଜସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଲଗା ଭାବରେ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ବୁଧ୍ଯସ୍ଵେତି ବୋଧ୍ଯଶ୍ଚ ଯଥାସଂଖ୍ଯମୁଦାହୃତାଃ
'ଉଦ୍ବୁଧ୍ୟସ୍ୱ' ଓ 'ବୋଧ୍ୟଶ୍ଚ' ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଶନ୍ନୋଦେଵୀତି ଚ କଯା କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ନିତୀତି ଚ
'ଶନ୍ନୋ ଦେବୀ' ଓ 'କୟା କେତୁଂ କୃଣ୍ୱନ୍' ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରୈର୍ଦଶାହୁତୀର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ହୋମୋ ଵ୍ଯାହୃତିଭିସ୍ତତଃ
ଦଶଟି ଆହୁତି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଦେଇ, ପରେ ବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ମଂତ୍ରଵଂତସ୍ତୁ କର୍ତଵ୍ଯାଶ୍ଚରଵଃ ପ୍ରତିଦୈଵତମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ଆପୋ ହିଷ୍ଟେତ୍ଯୁମାଯାସ୍ତୁ ଶ୍ଯେନେତି ସ୍ଵାମିନସ୍ତଥା
ଉମାଙ୍କ ପାଇଁ 'ଆପଃ ହିଷ୍ଟ' ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ 'ଶ୍ୟେନ' ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିଦେଵତାନାଂ ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଜୁହୁଯାତ୍ପୁନଃ 4.141.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ, ପୁନିଥରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
କାଲସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଜଜ୍ଞାନମିତି ମଂତ୍ରଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
'କାଳସ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଜଞ୍ଞାନମ୍' ମନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ।
ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ଇତି ଵହ୍ନେରୁଦାହୃତଃ
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ 'ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ବୃଣୀମହେ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂମେଃ ପୃଥିଵ୍ଯଂତରିକ୍ଷମିତି ଵେଦେଷୁ ପଠ୍ଯତେ
'ଭୂମେଃ ପୃଥିବ୍ୟଂତରିକ୍ଷମ୍' ବେଦରେ ପଢ଼ାଯାଏ।
ଵରୁଣଃ ପଵନଶ୍ଚୈଵ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷସ୍ତଥା ଶିଵଃ
ବରୁଣ, ପବନ, ଧନର ଅଧିପତି ଏବଂ ଶିବ—