ପିତୃଶର୍ମୋଵାଚ ତ୍ରିଗୁଣୈକ୍ଯସ୍ଵରୂପାଯୈ ତୁରୀଯାଯୈ ନମୋନମଃ ।। 3.2.30.
ପିତୃଶର୍ମା କହିଲେ: ତିନି ଗୁଣର ଏକତା ରୂପା ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ଅତୀତାକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ମହତ୍ତତ୍ତ୍ଵଜନନ୍ଯୈ ଚ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵକର୍ତ୍ର୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ମହାତତ୍ତ୍ୱର ଜନନୀ ଏବଂ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକାରୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ପୃଥଗ୍ଗୁଣାଯୈ ଶୁଦ୍ଧାଯୈ ନମୋ ମାତର୍ନମୋନମଃ
ବିଭିନ୍ନ ଗୁଣର ଧାରଣାକୁ, ଶୁଦ୍ଧାକୁ, ମାତା, ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ମାତରଵିଦ୍ଯାଯୈ ତତଃ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ମାତା ଜ୍ଞାନର ଦାତାକୁ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧତାକୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ସ୍ତ୍ରିଯୈ ଶୁଦ୍ଧରଜୋମୂର୍ତ୍ଯୈ ନମସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵାସିନି
ତିନି ଜଗତରେ ବସୁଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ରଜୋଗୁଣର ମୂର୍ତ୍ତି ନାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ତଵଂ ଦେଵ୍ଯା ପ୍ରସାଦଃ ସ୍ଥାପିତସ୍ତଯା
ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ତାମୁଦ୍ଵାହ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋ ଦେଵୀଂ ନାମ୍ନା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀମ୍
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ 'ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ' ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ପ୍ରିଯାଯୈ ସ ରଜୋଵତ୍ଯୈ ଋତୁଦାନଂ କରୋତି ହି
ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଯେଉଁଠାରେ ରଜସ୍ତ୍ରାବ ହେଉଥିଲା, ସେଠି ସେ ପ୍ରଥାନୁସାରେ ଉପହାର ଦେଲେ।
ଋଗ୍ଯଜୁଶ୍ଚ ତଥା ସାମ ତୁର୍ଯଶ୍ଚାସୀ ଦଥର୍ଵଣଃ
ଋଗ୍, ଯଜୁସ୍, ସାମ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ଅଥର୍ବଣ ବିଦ୍ୟା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଯଜୁଷସ୍ତୁ ସୁତୋ ଜାତୋ ମୀମାଂସୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ
ଯଜୁସ୍ ଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାଙ୍କୁ 'ମୀମାଂସା' ଭାବରେ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପୁତ୍ରୋ ଵରରୁଚିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋଽଥର୍ଵଣସ୍ଯ ନୃପପ୍ରିଯଃ ।। ତେ ଗତା ମାଗଧେଶସ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତସ୍ଯ ଵୈ ସଭାମ୍ 3.2.30.
ଅଥର୍ବଣଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ 'ବରରୁଚି', ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ; ସେମାନେ ମାଗଧ ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କ ସଭାକୁ ଗଲେ।
ନୃପସ୍ତାନ୍ପୂଜଯାମାସ ବହୁମାନପୁରଃସରମ୍
ରାଜା ସେମାନୋଁକୁ ବହୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ଵ୍ଯାଡିରାହ ମହାରାଜ ଯଃ ସ୍ତୁତୌ ତତ୍ପରଃ ପୁମାନ୍
ବ୍ୟାଡି କହିଲେ, 'ମହାରାଜ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ସ୍ତୁତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—'
ମୀମାଂସଶ୍ଚାହ ଭୋ ରାଜନ୍ଯଜ୍ଞେ ଯୋ ହି ପୁମାନ୍ପରଃ
ମୀମାଂସା କହିଲେ, 'ରାଜା, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଧାନ—'
ହଵନଂ ତର୍ପଣଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଦିକସୁରାନ୍ପ୍ରତି
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବନ ଓ ତର୍ପଣ କରିବା ପରେ—
ଶ୍ରୁତ୍ଵେଦଂ ପାଣିନିଶ୍ଚାହ ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ଶ୍ରୁତବେଦ ଓ ପାଣିନି କହିଲେ, 'ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ, ଶୁଣ—'
ତଥୈଵ ସୂତ୍ରପାଠୈଶ୍ଚ ଲିଂଗଧାତୁଗଣାଵୃତୈଃ
ଏହିପରି, ସୂତ୍ର ପାଠ ଓ ଧାତୁ-ଲିଙ୍ଗ ତାଲିକା ସହିତ—
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵରରୁଚିଶ୍ଚାହ ଶୃଣୁ ମାଗଧଭୂପତେ
ଏହା ଶୁଣି, ବରରୁଚି କହିଲେ, 'ମାଗଧ ରାଜା, ଶୁଣ—'
ଦଂଡଲୋମନଖାଧାରୀ ଭିକ୍ଷାର୍ଥୀ ଵେଦତତ୍ପରଃ
ଯେଉଁଠି ଦଣ୍ଡ, କେଶ ଓ ନଖ ଧରି, ଭିକ୍ଷା ଚାହେଁ, ବେଦରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ—
ଇତି ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପିତୃଶର୍ମାବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପିତୃଶର୍ମା କହିଲେ—
ଗାମୀ ପାଣିଗୃହୀତାଯାମୃତୁକାଲେ ଯତେଂଦ୍ରିଯଃ 3.2.30.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ନିୟମିତ ସମୟରେ ନାରୀଙ୍କୁ ହାତ ଧରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି—
ସ୍ଵାମିନ୍ଯଦ୍ଭଵତା ଚୋକ୍ତଂ ଧର୍ମଜ୍ଞେନ ଯଶସ୍ଵିନା
ସ୍ୱାମୀ, ଆପଣ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ଏହା ସତ୍ୟ; ଆପଣ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋଽଭୂଦ୍ଗୁରୁଵାକ୍ଯପରାଯଣଃ
ଏହିପରି କହି, ସେ ଗୁରୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞାକୁ ସର୍ବଦା ମନେ ରଖିଥିବା ଶିଷ୍ୟ ହେଲା।
ପିତୃଶର୍ମାପି ମନସା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଦାମୋଦରଂ ହରିମ୍
ପିତୃଶର୍ମା ମଧ୍ୟ ମନରେ ଦାମୋଦର ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
[https://sa.wikisource.org/s/d7d ପୂର୍ଵପୁଟମ୍] ଯତ୍କୃତ୍ଵା ଚ କଲୌ ଘୋରେ ପରାଂ ନିର୍ଵୃତିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହା କରିଲେ, ଏହି କଳିଯୁଗର ଭୟାନକ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପାଇପାରିବ।
କଣଭୁଗ୍ଵରଶିଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞୈଃ ସ ପରାଜିତଃ
କଣଭୁଜ୍ଵରଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇଦେଲେ।
ଲଜ୍ଜିତଃ ପାଣିନିସ୍ତତ୍ର ଗତସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ତରଂ ପ୍ରତି
ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ପାଣିନି ସେଠାରୁ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଚାଲିଗଲେ।
କେଦାରମୁଦକଂ ପୀତ୍ଵା ଶିଵଧ୍ଯାନପରୋଽଭଵତ୍
କେଦାରର ପାଣି ପିଇ, ସେ ଶିବଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ତତୋ ଦଶଦିନାନ୍ତେ ସ ଵାଯୁଭକ୍ଷୋ ଦଶାହନି
ତାପରେ, ଦଶ ଦିନ ପରେ, ସେ କେବଳ ବାୟୁ ଖାଇ ଦଶ ଦିନ ରହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାମୃତମଯଂ ଵାକ୍ଯମସ୍ତୌଦ୍ଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା
ଅମୃତରେ ଭରିଥିବା କଥା ଶୁଣି, ସେ ଭାବଭରା କଣ୍ଠରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।