ଶତଂ ଚାପି ଶତାର୍ଧଂ ଵା ତଦର୍ଦ୍ଧଂ ଵା ଯଥେଚ୍ଛଯା
ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଶତ, ଶତାର୍ଧ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
କାପାଲିକେଭ୍ଯସ୍ତଦ୍ଦେଯଂ ଦାସୀଦାସଜନୈସ୍ତଥା
ସେ ଦାନ କାପାଳିକ, ଦାସୀ ଓ ଦାସମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତୋପରାହ୍ଣସମଯେ ନଵମ୍ଯାଂ ସ୍ଯଂଦନେ ସ୍ଥିତାମ୍
ତାପରେ ନବମୀ ତାରିଖର ବିକାଳ ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ରଥ ଉପରେ ବସାଯିବ।
ସହସ୍ରୈଃ ପୁରୁଷୈର୍ଵାପି ରଥଯୁକ୍ତୈଃ ସୁଶିକ୍ଷିତୈଃ 4.138.
ହଜାର-ହଜାର ଲୋକ, କିମ୍ବା ଭଲ ଶିକ୍ଷିତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରଥ ଚାଳି ନେବେ,
ଆକୃଷ୍ଟଖଡ୍ଗୈର୍ଵୀରୈଶ୍ଚ ଧାତୁରକ୍ତୈର୍ଗଜୈସ୍ତଥା ଅଲଂକୃତାଭିର୍ନାରୀଭିର୍ବାଲକୈଃ ସୁଵିଭୂଷିତୈଃ
ଖଡ଼ ଉଠାଇଥିବା ବୀରମାନେ, ରକ୍ତ ଲାଗିଥିବା ହାତୀ, ଶୁଭ୍ର ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ମହିଳାମାନେ ଓ ଶିଶୁମାନେ ସଜି ଥିବେ,
ଭୂତେଭ୍ଯସ୍ତୁ ବଲିଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ମଂତ୍ରେଣାନେନ ସାମିଷମ୍ ୧
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଭୂତମାନଙ୍କୁ ମାଂସ ସହିତ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୀଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ଵାରାଂସ୍ତ୍ରିଶୂଲେନ ଦିଗ୍ଵିଦିକ୍ଷୁ କ୍ଷିପେଦ୍ବଲିମ୍
ତିନିଥର ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବଳି ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ମରୁତୋଽଥାଶ୍ଵିନୌ ରୁଦ୍ରାଃ ସୁପର୍ଣା ପନ୍ନଗା ଗ୍ରହାଃ ୧୦୪ ଶାକିନ୍ଯୋ ଯକ୍ଷଵେତାଲା ଯୋଗିନ୍ଯଃ ପୂତନାଃ ଶିଵାଃ
ମାରୁତ, ଆଶ୍ୱିନୀ, ରୁଦ୍ର, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ପ, ଗ୍ରହ, ଡାକିନୀ, ଯକ୍ଷ, ବେତାଳ, ଯୋଗିନୀ, ପୂତନା ଓ ଶିବମାନେ—
ଦିକ୍ପାଲା ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ଯେ ଚ ଵିଘ୍ନଵିନାଯକାଃ ୧
ଦିଗପାଳ, ଲୋକପାଳ ଓ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନବିନାଶକମାନେ—
ସଵିଘ୍ନଂ ମମ ପାପଂ ତେ ଶାମ୍ଯଂତୁ ପରିପନ୍ଥିନଃ। ସୌମ୍ଯା ଭଵଂତୁ ତୃପ୍ତାଶ୍ଚ ଭୂତାଃ ପ୍ରେତାଃ ସୁଖାଵହାଃ ।।୧
ସେମାନେ ମୋର ସମସ୍ତ ଅପବାଦ ଓ ପାପକୁ ଶାନ୍ତ କରୁନ୍ତୁ; ଭୂତ, ପ୍ରେତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୃଦୁ, ତୃପ୍ତ ଓ ସୁଖଦାୟକ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଭ୍ରାମଯେଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଦୁର୍ଗାଂ ଦେଵୀ ରଥେ ସ୍ଥିତାମ୍ ୧
ଏଭଳି ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ରଥ ଉପରେ ବସାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ଭିତରେ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ।
ଅଥୋତ୍ପନ୍ନେଷୁ ଵିପ୍ରେଷୁ ଭୂତଶାଂତିଂ ସମାଚରେତ୍ ୧
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଭୂତମାନଙ୍କର ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଯେ କୁର୍ଵତେ ଯାତ୍ରାଂ ରାଜାନୋଽନ୍ଯେଽପି ମାନଵାଃ 4.138.୧୧
ଏଭଳି ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଏହି ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି—
ତେ ସର୍ଵେ ପାପନିର୍ମୁକ୍ତା ଯାଂତି ଭାଗଵତୀଂ ପୁରୀମ୍ ।।୧
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଭଗବତୀଙ୍କ ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ନ ତେଷାଂ ଶାଵକୋ ନାଗ୍ନିର୍ନ ଚୌରା ନ ଵିନାଯକାଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ମୃତଦେହ, ଅଗ୍ନି, ଚୋର କିମ୍ବା ବିଘ୍ନକର୍ତ୍ତା ନାହିଁ।
ନୀରୁଜଃ ସୁଖିନୋ ଭୋଗଭୋକ୍ତାରୋ ଭଯଵର୍ଜିତାଃ
ସେମାନେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ସୁଖୀ, ଭୋଗଭୋଗୀ ଓ ଭୟହୀନ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଷ ତେ ସମାଖ୍ଯାତୋ ଦୁର୍ଗାଦେଵ୍ଯା ମହୋତ୍ସଵଃ
ଏଭଳି ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କ ମହାଉତ୍ସବ ତୁମକୁ କୁହିଦିଆଯାଇଛି।
ଶୂଲାଗ୍ରଭିନ୍ନମହିଷାସୁରପୃଷ୍ଠଵିଷ୍ଟାମୃତ୍ଖାତଖଡ୍ଗରୁଚିରାଂଗଦବାହୁଦଣ୍ଡାମ୍
ତାଙ୍କର ବାହୁରେ ଅଳଙ୍କାର ରହିଛି, ତିନିଁ ଖଡ଼ ଧରିଛନ୍ତି, ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଭେଦିତ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ପିଠ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ମହାନଵମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂନାମାଷ୍ଟତ୍ରିଂଶଦୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ମହାନବମୀ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକଶତ ଅଠତ୍ରିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ମହେନ୍ଦ୍ରଧ୍ଵଜମହୋତ୍ସଵଵର୍ଣନମ୍ ଵିଜଯାର୍ଥଂ ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧ୍ଵଜଯଷ୍ଟିଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବ୍ୟାନର ମହୋତ୍ସବ ବର୍ଣ୍ଣନ: ବିଜୟ ପାଇଁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଦଣ୍ଡ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
ମେରୋରୁପରି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ
ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ସହିତ ମେରୁ ପର୍ବତ ଉପରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନା କରାଗଲା।
ସ୍ଵଚ୍ଛତ୍ରଘଂଟାପିଟକୈଃ କିଂକିଣୀବଦ୍ଧବୁଦ୍ବୁଦୈଃ ଗତା ରସାତଲଂ ଦୈତ୍ଯା ଦେଵାଶ୍ଚାପି ଦିଵି ସ୍ଥିତାଃ
ନିଜ ଛତା, ଘଣ୍ଟି, ଝାଲି ଓ କିଂକିଣି ଲଗା ଫୁଲା ଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଦାନବମାନେ ତଳସ୍ଥଳକୁ ଚଲିଗଲେ, ଦେବତାମାନେ ତ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ରହିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତାଂ ଦିଵ୍ଯାମିଂଦ୍ରଯଷ୍ଟିଂ ଯଜଂତି ତେ
ସେହି ସମୟରୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଦଣ୍ଡକୁ ସେମାନେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଅତଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗତୋ ରାଜା ଭୂରିପୁଣ୍ଯଵଶାଦ୍ଵସୁଃ
ଏହିପରି, ବହୁ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ବସୁର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ତସ୍ମୈ ଦତା ମହେନ୍ଦ୍ରେଣ ଵସୁଯଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଗୃହ୍ଯତାମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବସୁର ଦଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ, ଯାହା ଗ୍ରହଣ କରିବାଯୋଗ୍ୟ।
ଅଵତାର୍ଯ ଵର୍ଷାସମଯେ ସର୍ଵୈର୍ନୃପତିଭିଃ ସହ
ବର୍ଷାକାଳରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଏହାକୁ ତଳକୁ ଆଣାଗଲା।
ମହେନ ମଘଵା ପ୍ରୀତୋ ଦଦୌ ପୁଣ୍ଯଂ ଵସୋର୍ଵରମ୍
ମହାନ ମଘବାନ୍ ଖୁସିହୋଇ ବସୁର ପବିତ୍ର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଯେଷୁ ଦେଶେଷୁ ମନୁଜା ଭକ୍ତିଭାଵପୁରଃସରାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାନ୍ତି,
ତେଷୁ ଦେଶେଷୁ ମୁଦିତାଃ ପ୍ରଜା ରୋଗଵିଵର୍ଜିତାଃ 4.139.
ସେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ରୋଗରହିତ ରହନ୍ତି।
ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସୁଵେଷାଶ୍ଚ ସୁଭାଷାଶ୍ଚ ସୁଭୂଷଣାଃ
ସେମାନେ ଭଲ ଜମା, ମିଷ୍ଟି କଥା କହୁଥିବା ଓ ସୁନ୍ଦର ଭୂଷିତ ହେବେ।