ସାନଂଦଂ ନଂଦନଵନେ ଆର୍ଦ୍ରଯା ସହିତୋ ଯଥା
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ, ନନ୍ଦନବନରେ ଯେପରି, ଆର୍ଦ୍ରା ସହିତ ରହିଥିଲେ।
ଉନ୍ମାଦଯନ୍ଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ଵିଦ୍ଯାଧରଗଣାନ୍ବହୂନ୍
ସେ ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟରେ ଅନେକ ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିଲେ।
ସଂତାନପାରିଜାତୋତ୍ଥାଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ସ ମାଧଵୀଲତାମ୍
ସଂତାନ ପାରିଜାତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମାଧବୀ ଲତାର ମାଳା ଗଠିଥିଲେ।
ଗୀତମାଂଦୋଲକାରୂଢସ୍ତଦ୍ଗାଯଂତ୍ଯମର ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଝୁଲା ଉପରେ ବସି, ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଷ୍ଟାପଦନିଭା ଭଵାନୀ ପ୍ରାହ ଶଂକରମ୍
ତାଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟାପଦ ଚେସବୋର୍ଡ ପରି ଦେଖି, ଭବାନୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ:
ଆଦୋଲକଂ ମମ କୃତେ କାରଯସ୍ଵ ସ୍ଵଲଂକୃତମ୍ 4.133.
ମୋ ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଶୋଭିତ ଝୁଲା ତିଆରି କର।
ତଦ୍ଗୌରୀଵଚନଂ ରମ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୋଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ଗୌରୀଙ୍କର ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଦେବତା,
ସ୍ତଂଭଦ୍ଵଯଂ ରୋପଯିତ୍ଵା ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତମଯଂ ଦୃଢମ୍
ଦୁଇଟି ମଜବୁତ ଓ ପୁଣ୍ୟ-ଫଳର ଖୁଟି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ଵାସୁକିଂ ଦଂଡକସ୍ଥାନେ ବଦ୍ଧ୍ଵା ତାଂତଵସପ୍ରଭମ୍
ଦଣ୍ଡ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବାସୁକିଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାନ୍ତୁ ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
କୃମିକାର୍ପାସକୌଶେଯଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସଂଵେଷ୍ଟିତଂ ନଵୈଃ
ନୂତନ କପାସ, ଉନ୍ନ ଓ ପଟ ବସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ମୁଡ଼ିଦେଲେ।
ରଚଯିତ୍ଵା ଵିଚିତ୍ରାଂ ତାଂ ଦୋଲାଂ ଚୈଲାଜିନୋତ୍ତରାମ୍
ଉପରେ କପଡ଼ା ଓ କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଦେଇ, ସେଇ ବିଚିତ୍ର ଝୁଲା ତିଆରି କଲେ।
ତତ୍ରାରୂଢସ୍ତୁ ଯାଵତ୍ସ ସୌମ୍ଯସୋମଵିଭୂଷଣଃ
ସେଠାରେ, ଶିତଳ ଚାନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସେ ଝୁଲାରେ ବସିଲେ।
ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ଵିଜଯା ଦକ୍ଷିଣେନ ଜଯା ଭଵେତ୍
ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବିଜୟା ଓ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଜୟା ଅଛନ୍ତି।
ଆଦୋଲଯଂତ୍ଯା ପାର୍ଵତ୍ଯା ସହିତଂ ସ ଗଦାକ୍ଷରମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ହଳେଇ ଦେଉଥିବା ସହିତ, ସେଠାରେ 'ଗଡ' ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ରହିଛି।
ଜଗୁର୍ଗଂଧର୍ଵପତଯୋ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ଚେଲୁଃ କୁଲାଚଲାଃ ସର୍ଵେ ଚୁକ୍ଷୁଭୁଃ ସପ୍ତ ସାଗରାଃ 4.133.
ସମସ୍ତ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ମାନେ ହଲିଗଲେ, ସାତଟି ସାଗର ଉତ୍କଳିତ ହେଲେ।
ଆଲୋକ୍ଯ ଵ୍ଯାକୁଲଂ ଲୋକଂ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ଲୋକମାନେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦି ଦେବତାମାନେ
ଉପାରମସ୍ଵ ଭଗଵନ୍ଭଵତଃ କ୍ରୀଡଯାନଯା
‘ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଖେଳ ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ’ ବୋଲି କହିଲେ।
ଗୀର୍ଵାଣଗୀର୍ଭିଃ ସଂହୃଷ୍ଟଃ ଶଂକରୋ ଲୋକଶଂକରଃ
ଦେବମାନଙ୍କର ମିଠା କଥାରେ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶଂକର ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ପାର୍ଥ ସୁରସାର୍ଥସ୍ଯ ପଶ୍ଯତଃ
ଦେବମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ଶଂକର ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ଵସଂତେ କାରଯିଷ୍ଯଂତି ମଂଡିତେ ତ୍ରିଦଶାଂଗଣେ
ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: ‘ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, ଶୁଭ୍ର ଶୋଭିତ ଦେବମାନେ ମଞ୍ଚରେ ଏହି ଉତ୍ସବ କରିବେ।’
ନେତ୍ରପଟ୍ଟାପଟଚ୍ଛନ୍ନାଂ ପଦ୍ମରାଗଵିଭୂଷି ତାମ୍
ତାଙ୍କ ଆଖି ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ଢାକାଯିବ, ଏବଂ ସେ ପଦ୍ମରାଗ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ହେବେ।
ଵିଚିତ୍ରାଭରଣାଭାଭିରାଭାସିତଦିଗଂତରାମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଆଭୂଷଣର ଆଭାରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେବେ।
ମାଲାଂ ଵିଦ୍ଯାଧରାକ୍ରାତାଂ ପ୍ରାଂତରୋପିତଦର୍ପଣାମ୍
ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଯାହା ଧରିଛନ୍ତି, ସେ ମାଳାର ଶେଷରେ ଏକ ଦର୍ପଣ ରହିଛି।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ଚୈଵ ଦିଶାଂ ବଲିମ୍
ଏହା ପରେ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଦିଗ୍ବଳି ଦେଇଯିବା ପରେ
ମୂଲମଂତ୍ରେଣ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦୋଲାଧିରୋହଣମ୍ 4.133.
ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଡୋଳାରେ ଆରୋହଣ କରାଯିବ।
ଗଂଭୀରାଂତରନିର୍ଘୋଷୈର୍ଲଲନାନାଂ ଚ ନିସ୍ଵନୈଃ
ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ଏବଂ ଜନାନୀମାନଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ନାରୀଂ ଦୋହନାଯ ନିକୁଟ୍ଟକାମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଗାଈ ଦୁହିବା ପାଇଁ ଏକ ମହିଳାକୁ ଆଣାଯିବ, ସେ ଏହି କାମରେ ଆଗ୍ରହୀ।
ସୁଵର୍ଣଶୃଂଗିଣା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ମିତଦଂତାଂଶୁକର୍ବୁରମ୍
ସେ ସୁନା ଶିଙ୍ଗ ଥିବା, ହସୁଥିବା ଦାନ୍ତର ଚମକରେ ଶୋଭିତ।
ଜଲସଂକ୍ଲିନ୍ନଵସନୋ ରଶନାଦାମମଂଡିତଃ
ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ପାଣିରେ ଭିଜିଯାଇଛି, ଏବଂ ସେ ରଶିର ମେଖଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।