ଏତନ୍ମଯୋକ୍ତଂ ତଵ ଦୀପଦାନଫଲଂ ସମଗ୍ରଂ କୁରୁଵଂଶଚନ୍ଦ୍ର
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୀପ ଦାନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ କହିଦେଲି, ହେ କୁରୁବଂଶର ଚନ୍ଦ୍ର।
ଅତ୍ରାପ୍ଯୁଦାହରନ୍ତୀମମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପୁରାତନ କଥା କହାଯାଏ।
ଆସୀଚ୍ଚିତ୍ରରଥୋନାମ ଵିଦର୍ଭେଷୁ ମହୀପତିଃ 4.130.
ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଏକୈଵ କନ୍ଯା ତସ୍ଯାସୀଲ୍ଲଲିତା ନାମ ନାମତଃ
ତାଙ୍କର କେବଳ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲା, ତାହାର ନାମ ଲଳିତା।
ତାଂ ଦଦୌ କାଶିରାଜାଯ ଚାର୍ଵଂଗୀଂ ଚାରୁଧର୍ମଣେ
ସେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା କନ୍ୟାକୁ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କୁ ବିବାହରେ ଦେଲେ।
ତାସାଂ ମଧ୍ଯେଽଗ୍ରମହିଷୀ ଲଲିତା ସାପ୍ଯଥାଭଵତ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଳିତା ପ୍ରଧାନ ରାଣୀ ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନେ ସା ତୁ ସହସ୍ରଂ ପରିଦୀପକାନ୍
ଲଳିତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ହଜାରଟି ଦୀପ ଜଳାଇଥିଲେ।
ତାମିସ୍ରମାଶ୍ଵଯୁକ୍ପକ୍ଷଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷଂ ଚ କାର୍ତ୍ତିକମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ,
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ତଥା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଵସଥେ ଚ ସା
ସେ ସମୟରେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ଚତୁଷ୍ପଥେଷୁ ରଥ୍ଯାସୁ ଦେଵତାଯତନେଷୁ ଚ
ଚଉମୁହା, ରାସ୍ତା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ଦୀପ ଜଳାଇଥିଲେ।
ପୁଲିନେଷୁ ନଦୀନାଂ ଚ କୂପମୂଲେଷୁ ପାଂଡଵ
ନଦୀ ତଟରେ ଓ କୂଆର ମୂଳରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
ଲଲିତେ ଵଦ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଲଲିତଂ ଵଚନଂ ତଥା
ହେ ଲଳିତା, ଭଲ କଥା କହ; ମୃଦୁ ଓ ଶୁଭ କଥା କହ।
ଭଵତ୍ଯାଃ ସୁମହାନ୍ଯତ୍ନୋ ଦୀପପ୍ରଜ୍ଵାଲନେ ଯଥା 4.130.
ଦୀପ ଜଳାଇବାରେ ତୁମର ଉଦ୍ୟମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼।
ମନ୍ଯାମହେ ତ୍ଵଯାଵଶ୍ଯଂ ଦୀପଦାନଫଲଂ ଶ୍ରୁତମ୍ ଲଲିତୋଵାଚ ନାହଂ ମତ୍ସରିଣୀ ଭଦ୍ରା ନ ଚ ରାଗାଦିଦୂଷିତା
ଆମେ ଭାବୁଛୁ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୀପ ଦାନର ଫଳ ଶୁଣିଛ। ଲଳିତା କହିଲେ: ମୁଁ ଇର୍ଷ୍ୟା କରେନି, ହେ ଭଦ୍ରା, ଏବଂ ମୁଁ କାମାଦି ଦୋଷରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ନୁହେଁ।
ଏକପତ୍ଯାଶ୍ରିତାଃ ସାଧ୍ଵ୍ଯୋ ଭଵତ୍ଯୋ ମମ ମାନଦାଃ
ଏହି ସତୀ ମହିଳାମାନେ ଏକମାତ୍ର ପତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମଯୈତଦ୍ଦୀପଦାନସ୍ଯ ଯଥେଷ୍ଟଂ ଭୁଜ୍ଯତେ ଫଲମ୍
ମୁଁ ଦୀପ ଦାନର ଫଳ ଇଚ୍ଛାମତେ ଭୋଗ କରୁଛି।
ଉମାଦେଵୀତି ମଦ୍ରେଷୁ ଦେଵିକା ସା ସରିଦ୍ଵରା ଶ୍ରୁତା କିଂ ଭଵତୀଭିଃ ସା ଦେଵିକା ପାପନାଶିନୀ
ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମାଦେବୀ, ଦେବିକା ଓ ସରିତ୍ସ୍ରେଷ୍ଠା ବୋଲି ଯିଏ ପରିଚିତ, ସେଇ ଦେବିକା ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି । ତୁମେ ଏହାକୁ ଶୁଣିଛ କି ?
ତସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ସକୃନ୍ନଦ୍ଯାଂ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ହରିଣା ନୃସିଂହଵପୁଷା ଯତ୍ର ସ୍ନାନଂ କୃତଂ ପୁରା
ସେଇ ନଦୀରେ କେବଳ ଏକଥର ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଗଣେଶଙ୍କ କୃପା ମିଳେ । ସେଠାରେ ହରି ନରସିଂହ ରୂପେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ ।
ସୌଵୀରରାଜସ୍ଯ ପୁରା ମୈତ୍ରେଯୋଭୂତ୍ପୁରୋହିତଃ
ପୁରୁଣା କାଳରେ ସୌବୀର ରାଜାଙ୍କ ପୁରୋହିତ ମୈତ୍ରେୟ ହେଇଥିଲେ ।
ଅହନ୍ଯହନି ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ପୁଷ୍ପଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ସେବା କରୁଥିଲେ ।
କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ଦୀପକସ୍ତତ୍ର ପ୍ରଦତ୍ତସ୍ତେନ ଚୈକଦା
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏକଥର ସେଠାରେ ଦୀପ ଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଦେଵତାଯତନେଽଵାତ୍ସଂ ତତ୍ରାହମପି ମୂଷିକା
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଏକ ମୂଷିକ ଭାବେ ବସୁଥିଲି ।
ଗୃହୀତାଥ ମଯା ଵର୍ତିର୍ଵୃକଦଂଶୋ ରରାସ ଚ 4.130.
ତାପରେ ମୁଁ ବାତି ଧରିଲି, ଏବଂ ଏକ ବଘୁ ଆସି ଟାଣି ନେଲା ।
ଵକ୍ତ୍ରପ୍ରାଂତେନ ପଶ୍ଯଂତ୍ଯା ସ ଦୀପଃ ପ୍ରେରିତୋ ମଯା
ମୁଁ ମୁହଁର ପାର୍ଶ୍ୱ ଦେଖି ଦୀପଟିକୁ ଚଳାଇଥିଲି ।
ମୃତାହଂ ଚ ପୁନର୍ଜାତା ଵୈଦର୍ଭେ ରାଜକନ୍ଯକା
ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି, ପୁଣି ବିଦର୍ଭରେ ରାଜକୁମାରୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି ।
ଏଷ ପ୍ରଭାଵୋ ଦୀପସ୍ଯ କାର୍ତ୍ତିକେ ମାସି ଶୋଭନଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଦୀପର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଅସଂକଲ୍ପିତମଧ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରେରଣଂ ଯନ୍ମଯା କୃତମ୍
ମୋର ଅଚେତନ ଭାବରେ ଦୀପଟିକୁ ଚଳାଇବା ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାର ଣାଦ୍ଦୀପାନହମେତାନହର୍ନିଶମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଦୀପ ଦାନ କରେ ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସପତ୍ନୀଃ ସା ଦୀପଦାନପରାଯଣା
ଏଭଳି କହି, ସେ ଓ ତାଙ୍କ ସହପତ୍ନୀମାନେ ଦୀପ ଦାନରେ ଲାଗିଗଲେ ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ସହ ରାଜ୍ଞା ମହାତ୍ମନା
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜା ସହିତ ରହିଲେ ।