ସୂର୍ଯାଯ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଣଵର୍ତିଂ ଘୃତୈର୍ଯୁତାମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଲାଲ୍ କପଡ଼ାରେ ମୁଡ଼ିଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତି ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ଦୀପ ଅର୍ପଣ କର।
ତଦ୍ଵି ଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯଂତି ସୂରଯଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରେଣ କୃଷ୍ଣାଯ ଶ୍ଵେତଵସ୍ତ୍ରେଣ ଶୂଲିନେ 4.130.
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ହଳଦିଆ କପଡ଼ାରେ, ଶିବଙ୍କୁ ସାଦା କପଡ଼ାରେ ଦୀପ ଅର୍ପଣ କର।
ଵର୍ତି ଲାକ୍ଷାରକ୍ତେନ ଦୁର୍ଗାଯୈ ପୂର୍ଣଵର୍ତି ପ୍ରବୋଧଯେତ୍
ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଲାଖରେ ରଙ୍ଗାଯିଥିବା ବାତି ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର।
ନାଗେଭ୍ଯଃ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରେଣ ଗ୍ରହେଭ୍ଯ ଇଷିକା ଯୁଧାମ୍
ନାଗମାନେ ପାଇଁ କଳା କପଡ଼ା ବ୍ୟବହାର କର, ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ଶସ୍ତ୍ର ଭାବେ କାଠି ଦିଅ।
ଵିଶେଷଂ ଶୃଣୁ ସୂର୍ଯାଯ ପୂର୍ଣଵର୍ତିର୍ନିଗଦ୍ଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣ।
ପଦ୍ମଵର୍ତିର୍ଵିରିଂଚାଯ ଗୌର୍ଯ୍ଯୈ ସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ତିକା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଦ୍ମାକାର ବାତି, ଗୌରୀଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦୀପ ଦିଅ।
ନେତ୍ରପଟ୍ଟେନ ମଧୁନା ଘୃତେନ ମଧୁକୁଂଡକେ
ନେତ୍ର ପଟି, ମଧୁ ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ମଧୁ ପାତ୍ର ଦେଇ ଅର୍ପଣ କର।
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତନ୍ନିଶାମଯ ଵୈଦିକମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହ ରାଜା, ବେଦ ନିୟମ ଶୁଣ।
ଅଗ୍ରେ ତ୍ଵାଂ କାମ୍ଯଯା ଗିରା ତୁଭ୍ଯଂ ତା ଗିରସସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵାଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଆଶା ଭରା କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମସ୍ତ କଥା ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ କାମାଯ ଜେଗିରେ ଅଗ୍ନିପ୍ରିଯେଷୁ ଧାମସୁ
ଅଗ୍ନି, ଆଶା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକାଯାଇଛି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଘରରେ।
ଏଵମେତେନ ଵିଧିନା ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଦୀପକମ୍
ଏହି ପ୍ରକାର ଯିଏ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ,
ଯାଂତି ତେ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଚସା 4.130.
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସଦୀପେ ତୁ ଯଥା ଦେଶେ ଚକ୍ଷୂଂଷି ବଲଵନ୍ତି ହି
ଯେଉଁଠି ଦୀପ ଜଳିଛି, ସେଠି ଚକ୍ଷୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଯଥୈଵୋର୍ଧ୍ଵଂ ଗତିର୍ନିତ୍ଯଂ ରାଜନ୍ଦୀପଶିଖାସୁ ଵୈ
ରାଜା, ଯେପରି ଦୀପର ଶିଖା ସଦା ଉପରକୁ ଯାଏ,
ଘୃତେନ ଦୀପୋ ଦାତଵ୍ଯୋ ରାଜଂସ୍ତୈଲେନ ଵା ପୁନଃ
ରାଜା, ଘିଅ କିମ୍ବା ତେଲରେ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୀପସ୍ତୈଲେନ କର୍ତଵ୍ଯୋ ନ ତୁ କର୍ମ ଵିଜାନତା
ତେଲରେ ଦୀପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଯିଏ କ୍ରିୟା ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ନୁହେଁ।
ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କର୍ମଣା ତେନ ସ୍ଯାଦସୌ ପୁଷ୍ପିତେକ୍ଷଣଃ
ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଫୁଲିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରେ।
ପଦ୍ମସୂତ୍ରୋଦ୍ଭଵାଂ ଵର୍ତିଂ ଗଂଧତୈଲେନ ଦୀପିତାମ୍
ପଦ୍ମ ତନ୍ତୁରେ ବନାଇଥିବା ବାତିକୁ ସୁଗନ୍ଧି ତେଲରେ ଭିଜାଇ ଆଲୋକିତ କରି,
ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କର୍ପୂରେଣ ତୁ ଦୀପକମ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ପୂର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ ଜଳାଇ,
ଏତନ୍ମଯୋକ୍ତଂ ତଵ ଦୀପଦାନଫଲଂ ସମଗ୍ରଂ କୁରୁଵଂଶଚନ୍ଦ୍ର
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୀପ ଦାନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ କହିଦେଲି, ହେ କୁରୁବଂଶର ଚନ୍ଦ୍ର।
ଅତ୍ରାପ୍ଯୁଦାହରନ୍ତୀମମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପୁରାତନ କଥା କହାଯାଏ।
ଆସୀଚ୍ଚିତ୍ରରଥୋନାମ ଵିଦର୍ଭେଷୁ ମହୀପତିଃ 4.130.
ବିଦର୍ଭ ଦେଶରେ ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଏକୈଵ କନ୍ଯା ତସ୍ଯାସୀଲ୍ଲଲିତା ନାମ ନାମତଃ
ତାଙ୍କର କେବଳ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲା, ତାହାର ନାମ ଲଳିତା।
ତାଂ ଦଦୌ କାଶିରାଜାଯ ଚାର୍ଵଂଗୀଂ ଚାରୁଧର୍ମଣେ
ସେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା କନ୍ୟାକୁ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କୁ ବିବାହରେ ଦେଲେ।
ତାସାଂ ମଧ୍ଯେଽଗ୍ରମହିଷୀ ଲଲିତା ସାପ୍ଯଥାଭଵତ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଳିତା ପ୍ରଧାନ ରାଣୀ ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନେ ସା ତୁ ସହସ୍ରଂ ପରିଦୀପକାନ୍
ଲଳିତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ହଜାରଟି ଦୀପ ଜଳାଇଥିଲେ।
ତାମିସ୍ରମାଶ୍ଵଯୁକ୍ପକ୍ଷଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷଂ ଚ କାର୍ତ୍ତିକମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ,
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ତଥା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଵସଥେ ଚ ସା
ସେ ସମୟରେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ଚତୁଷ୍ପଥେଷୁ ରଥ୍ଯାସୁ ଦେଵତାଯତନେଷୁ ଚ
ଚଉମୁହା, ରାସ୍ତା ଓ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ଦୀପ ଜଳାଇଥିଲେ।