କିମେତତ୍କୌତୁକଂ ମେଽସ୍ତି ସଂଶଯଂ ଛେତ୍ତୁମର୍ହସି
ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଣ? ମୋର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କର।
ସ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗନ୍ତୁକାମୋଽଭୂଚ୍ଛରୀରେଣ ନରୋତ୍ତମ
ତାହା ସରୀର ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେ ମହାନ୍ ମଣିଷ,
ତ୍ରିଶଂକୁଃ ସର୍ଵମାଚଖ୍ଯୌ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରାଯ ଧୀମତେ 4.130.
ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଦେଲେ।
ନ ତା ହଵିଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣଂସ୍ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ କୁଶାତ୍ମଜଃ
ମୁଁ ସେହି ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲି; ଏହିଥିରୁ କୁଶ ପୁତ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଶୃଂଗାଟକା ନ୍ନାଲିକେରାନ୍ପଚନାନାନଜୌଡକାନ୍
ସେ ଶୃଙ୍ଗାଟକ ଗଛ, ନାଳିକେର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚାଉଳ ଏବଂ ଜଉଡ଼କ ଶସ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଉଷ୍ଟ୍ରାନ୍ମନୁଜଦେଵାଂଶ୍ଚ କ୍ରୋଧାନ୍ମୁନିରଵାସୃଜତ୍
କ୍ରୋଧରେ ସେ ମୁନି ଉଷ୍ଟ୍ର, ମଣିଷ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତତଃ ଶକ୍ରଃ ସମାଗମ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଵୈ
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଲେ।
ମର୍ତ୍ଯ ଲୋକେ ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଦେଵକୁଲେଷ୍ଵଥ
ମଣିଷ ଲୋକରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେବତା ଦେବମନ୍ଦିରରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ରୁଦ୍ରୋ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଦେଵତାଗଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ,
ପ୍ରତିମାସୁ ସ୍ଥିତାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଭୋଗାନ୍ଭୁଞ୍ଜତି ଶାଶ୍ଵତାନ୍
ପ୍ରତିମାରେ ସଦା ବସି, ଚିରକାଳ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସୂର୍ଯାଯ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଣଵର୍ତିଂ ଘୃତୈର୍ଯୁତାମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଲାଲ୍ କପଡ଼ାରେ ମୁଡ଼ିଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତି ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ଦୀପ ଅର୍ପଣ କର।
ତଦ୍ଵି ଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯଂତି ସୂରଯଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରେଣ କୃଷ୍ଣାଯ ଶ୍ଵେତଵସ୍ତ୍ରେଣ ଶୂଲିନେ 4.130.
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ହଳଦିଆ କପଡ଼ାରେ, ଶିବଙ୍କୁ ସାଦା କପଡ଼ାରେ ଦୀପ ଅର୍ପଣ କର।
ଵର୍ତି ଲାକ୍ଷାରକ୍ତେନ ଦୁର୍ଗାଯୈ ପୂର୍ଣଵର୍ତି ପ୍ରବୋଧଯେତ୍
ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଲାଖରେ ରଙ୍ଗାଯିଥିବା ବାତି ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର।
ନାଗେଭ୍ଯଃ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରେଣ ଗ୍ରହେଭ୍ଯ ଇଷିକା ଯୁଧାମ୍
ନାଗମାନେ ପାଇଁ କଳା କପଡ଼ା ବ୍ୟବହାର କର, ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ଶସ୍ତ୍ର ଭାବେ କାଠି ଦିଅ।
ଵିଶେଷଂ ଶୃଣୁ ସୂର୍ଯାଯ ପୂର୍ଣଵର୍ତିର୍ନିଗଦ୍ଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣ।
ପଦ୍ମଵର୍ତିର୍ଵିରିଂଚାଯ ଗୌର୍ଯ୍ଯୈ ସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ତିକା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଦ୍ମାକାର ବାତି, ଗୌରୀଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦୀପ ଦିଅ।
ନେତ୍ରପଟ୍ଟେନ ମଧୁନା ଘୃତେନ ମଧୁକୁଂଡକେ
ନେତ୍ର ପଟି, ମଧୁ ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ମଧୁ ପାତ୍ର ଦେଇ ଅର୍ପଣ କର।
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତନ୍ନିଶାମଯ ଵୈଦିକମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହ ରାଜା, ବେଦ ନିୟମ ଶୁଣ।
ଅଗ୍ରେ ତ୍ଵାଂ କାମ୍ଯଯା ଗିରା ତୁଭ୍ଯଂ ତା ଗିରସସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵାଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଆଶା ଭରା କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମସ୍ତ କଥା ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ।
ଅଗ୍ନେ କାମାଯ ଜେଗିରେ ଅଗ୍ନିପ୍ରିଯେଷୁ ଧାମସୁ
ଅଗ୍ନି, ଆଶା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକାଯାଇଛି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଘରରେ।
ଏଵମେତେନ ଵିଧିନା ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଦୀପକମ୍
ଏହି ପ୍ରକାର ଯିଏ ଦୀପ ଦେଇଥାଏ,
ଯାଂତି ତେ ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଚସା 4.130.
ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସଦୀପେ ତୁ ଯଥା ଦେଶେ ଚକ୍ଷୂଂଷି ବଲଵନ୍ତି ହି
ଯେଉଁଠି ଦୀପ ଜଳିଛି, ସେଠି ଚକ୍ଷୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ଯଥୈଵୋର୍ଧ୍ଵଂ ଗତିର୍ନିତ୍ଯଂ ରାଜନ୍ଦୀପଶିଖାସୁ ଵୈ
ରାଜା, ଯେପରି ଦୀପର ଶିଖା ସଦା ଉପରକୁ ଯାଏ,
ଘୃତେନ ଦୀପୋ ଦାତଵ୍ଯୋ ରାଜଂସ୍ତୈଲେନ ଵା ପୁନଃ
ରାଜା, ଘିଅ କିମ୍ବା ତେଲରେ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୀପସ୍ତୈଲେନ କର୍ତଵ୍ଯୋ ନ ତୁ କର୍ମ ଵିଜାନତା
ତେଲରେ ଦୀପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଯିଏ କ୍ରିୟା ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେ ନୁହେଁ।
ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍କର୍ମଣା ତେନ ସ୍ଯାଦସୌ ପୁଷ୍ପିତେକ୍ଷଣଃ
ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଫୁଲିଥିବା ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରେ।
ପଦ୍ମସୂତ୍ରୋଦ୍ଭଵାଂ ଵର୍ତିଂ ଗଂଧତୈଲେନ ଦୀପିତାମ୍
ପଦ୍ମ ତନ୍ତୁରେ ବନାଇଥିବା ବାତିକୁ ସୁଗନ୍ଧି ତେଲରେ ଭିଜାଇ ଆଲୋକିତ କରି,
ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କର୍ପୂରେଣ ତୁ ଦୀପକମ୍
ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ପୂର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ ଜଳାଇ,