ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଯଃ ପରମଭକ୍ତିଯୁତଃ ସୁରାଣାଂ ଘଣ୍ଟାଵିତାନଵରଚାମରମାତପତ୍ରମ୍
ଏବଂ ଯେଉଁଠି କେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘଣ୍ଟା, ଛତା, ଚାମର ଓ ଆତପତ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି—
ଅଭ୍ଯର୍ଚଯେତ୍ପ୍ରତିଵଚଃ କୁସୁମୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈର୍ଦେଵାଧିଦେଵପରିସଂସ୍ତୁତପାଦପଦ୍ମାନ୍
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ ପଦପଦ୍ମକୁ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଫୁଲରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଦେଵପୂଜାଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମୈକୋନତ୍ରିଂଶଦୁତ୍ତରଶତତ ମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଲୋଚନାରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ଥିବା ଏହା ଏକଶଏଉଣତିସ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଦୀପଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଦାନେନ କେନ ଵା ଲୋକେ ପ୍ରୋଜ୍ଜ୍ଵଲ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଦୀପ ଦାନ କେମିତି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ଏହାର ବିବରଣୀ: ଏହି ସଂସାରରେ କେଉଁ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇପାରେ?
ଅତିତେଜୋ ମହଦ୍ଦୀପ୍ତଂ ଦୀପ୍ତାଂଶୁକିରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଜ୍ଵଳନ୍ତ କିରଣରେ ଚମକୁଥିବା ଏକ ଅପୂର୍ବ ଆଭା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଆଗତଃ ସ ଚ ମେ ପତ୍ନ୍ଯା ଜାମ୍ବଵତ୍ଯା ପ୍ରପୂଜିତଃ
ସେ ଆସିଲେ, ଏବଂ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜାମ୍ବବତୀ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ୍ୟତା ଦେଲେ।
ପ୍ରଷ୍ଟଶ୍ଚ ପ୍ରଶ୍ରମେଵୈତଂ ସ ଚାଵୋଚଦ୍ଯଥାତଥମ୍
ସେ ଉତ୍ସାହରେ ପଚାରାଯିବା ପରେ, ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ।
ଯଦାଯଦା ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ଯକାଲଃ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ହେ ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଦିନ ଆସେ,
ଉତ୍ତରେ ତ୍ଵଯନେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣେ ଵିଷୁଵେ ତଥା
ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ କିମ୍ବା ବିଷୁବ ସମୟରେ,
ସପ୍ତମ୍ଯାମଥ ଵାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵ୍ରତପରୋ ନରଃ ଘୃତକୁଂଭେନ ଦୀପେନ ପ୍ରଜ୍ଵଲଂତଂ ପ୍ରଦୀପକମ୍
ସପ୍ତମୀ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ନହାଇ ଓ ବ୍ରତ ରଖି, ଏକ ଘୀର କୁଁଭ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
କିମେତତ୍କୌତୁକଂ ମେଽସ୍ତି ସଂଶଯଂ ଛେତ୍ତୁମର୍ହସି
ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଣ? ମୋର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କର।
ସ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗନ୍ତୁକାମୋଽଭୂଚ୍ଛରୀରେଣ ନରୋତ୍ତମ
ତାହା ସରୀର ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେ ମହାନ୍ ମଣିଷ,
ତ୍ରିଶଂକୁଃ ସର୍ଵମାଚଖ୍ଯୌ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରାଯ ଧୀମତେ 4.130.
ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଦେଲେ।
ନ ତା ହଵିଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣଂସ୍ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ କୁଶାତ୍ମଜଃ
ମୁଁ ସେହି ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲି; ଏହିଥିରୁ କୁଶ ପୁତ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଶୃଂଗାଟକା ନ୍ନାଲିକେରାନ୍ପଚନାନାନଜୌଡକାନ୍
ସେ ଶୃଙ୍ଗାଟକ ଗଛ, ନାଳିକେର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚାଉଳ ଏବଂ ଜଉଡ଼କ ଶସ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଉଷ୍ଟ୍ରାନ୍ମନୁଜଦେଵାଂଶ୍ଚ କ୍ରୋଧାନ୍ମୁନିରଵାସୃଜତ୍
କ୍ରୋଧରେ ସେ ମୁନି ଉଷ୍ଟ୍ର, ମଣିଷ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତତଃ ଶକ୍ରଃ ସମାଗମ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଵୈ
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଲେ।
ମର୍ତ୍ଯ ଲୋକେ ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଦେଵକୁଲେଷ୍ଵଥ
ମଣିଷ ଲୋକରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେବତା ଦେବମନ୍ଦିରରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ରୁଦ୍ରୋ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଦେଵତାଗଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ,
ପ୍ରତିମାସୁ ସ୍ଥିତାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଭୋଗାନ୍ଭୁଞ୍ଜତି ଶାଶ୍ଵତାନ୍
ପ୍ରତିମାରେ ସଦା ବସି, ଚିରକାଳ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ସୂର୍ଯାଯ ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରେଣ ପୂର୍ଣଵର୍ତିଂ ଘୃତୈର୍ଯୁତାମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଲାଲ୍ କପଡ଼ାରେ ମୁଡ଼ିଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତି ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ଦୀପ ଅର୍ପଣ କର।
ତଦ୍ଵି ଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦଂ ସଦା ପଶ୍ଯଂତି ସୂରଯଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରେଣ କୃଷ୍ଣାଯ ଶ୍ଵେତଵସ୍ତ୍ରେଣ ଶୂଲିନେ 4.130.
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ହଳଦିଆ କପଡ଼ାରେ, ଶିବଙ୍କୁ ସାଦା କପଡ଼ାରେ ଦୀପ ଅର୍ପଣ କର।
ଵର୍ତି ଲାକ୍ଷାରକ୍ତେନ ଦୁର୍ଗାଯୈ ପୂର୍ଣଵର୍ତି ପ୍ରବୋଧଯେତ୍
ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଲାଖରେ ରଙ୍ଗାଯିଥିବା ବାତି ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର।
ନାଗେଭ୍ଯଃ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରେଣ ଗ୍ରହେଭ୍ଯ ଇଷିକା ଯୁଧାମ୍
ନାଗମାନେ ପାଇଁ କଳା କପଡ଼ା ବ୍ୟବହାର କର, ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ଶସ୍ତ୍ର ଭାବେ କାଠି ଦିଅ।
ଵିଶେଷଂ ଶୃଣୁ ସୂର୍ଯାଯ ପୂର୍ଣଵର୍ତିର୍ନିଗଦ୍ଯତେ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣ।
ପଦ୍ମଵର୍ତିର୍ଵିରିଂଚାଯ ଗୌର୍ଯ୍ଯୈ ସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ତିକା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଦ୍ମାକାର ବାତି, ଗୌରୀଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦୀପ ଦିଅ।
ନେତ୍ରପଟ୍ଟେନ ମଧୁନା ଘୃତେନ ମଧୁକୁଂଡକେ
ନେତ୍ର ପଟି, ମଧୁ ଏବଂ ଘିଅ ଭରା ମଧୁ ପାତ୍ର ଦେଇ ଅର୍ପଣ କର।
ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତନ୍ନିଶାମଯ ଵୈଦିକମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହ ରାଜା, ବେଦ ନିୟମ ଶୁଣ।
ଅଗ୍ରେ ତ୍ଵାଂ କାମ୍ଯଯା ଗିରା ତୁଭ୍ଯଂ ତା ଗିରସସ୍ତୁ ଵିଶ୍ଵାଃ
ତୁମ ପାଖରେ ଆଶା ଭରା କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମସ୍ତ କଥା ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ।