ତ୍ରିତଯଂ ନିଘ୍ନତାଂ ନେଯଂ ତ୍ରିତଯଂ ଚୋନ୍ନତିଂ ପରାମ୍
ତିନୋଟି ଜିନିଷ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ତିନୋଟି ଜିନିଷକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ନେଇଯିବା ଦରକାର।
ଯଃ କାରଯତି ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍କୀର୍ତିସ୍ତସ୍ଯାମଲା ଭଵେତ୍ 4.127.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଯିଏ ଏହି ଜଗତରେ କରାଏ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
ଉପେତାନାମପି ଦିଵଂ ସ ନିବନ୍ଧଵିଧାଯିନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ସ ରମତେ ଯାଵତ୍କୀର୍ତିରନଶ୍ଵରା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଅବିନାଶୀ ରହିଥାଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ହଂସାସ୍ଯକ୍ଷିପ୍ତନୀଲ୍ଯଗ୍ରଂ ପଦ୍ମିନୀଖଣ୍ଡମଣ୍ଡିତମ୍
ହଂସର ଠୁଣ୍ଡି ଦ୍ୱାରା ଛିଡ଼ାଯାଇଥିବା ନୀଳ ଅଂଶ ଓ ପଦ୍ମ ର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଘଟୈରଞ୍ଜଲିଭିର୍ଵକ୍ତ୍ରୈର୍ଯସ୍ଯ ଵାଟୀପୁଟୈର୍ଜଲମ୍
ଯାହାର ପୋଖରୀରୁ ଘଟ, ହାତ ଯୋଡି, ମୁହଁ କିମ୍ବା ହସ୍ତକୁପରେ ପାଣି ନେଇଯାଯିବା।
ତଡାଗଂ ନଗରୋପାଂତେ ଧନ୍ଯସ୍ଯ କିଲ ଜାଯତେ
ନଗର ଧାରରେ ଯେଉଁ ପୋଖରୀ ତିଆରି ହୁଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ଯେଷାଂ ଦେଵକୁଲଂ ତତ୍ତୁ ନିଷ୍ପଦ୍ଯେତ ସରସ୍ତଟେ
ଯେଉଁମାନେ ସରସ୍ତଟରେ ଦେଉଳ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ନ ଭଵଂତୀଷ୍ଟିକା ଯାଵଦ୍ଦ୍ରୋଣୀ ଵା ଭୂମିସନ୍ନିଭା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମି ସମାନ ଏକ ଇଟ କିମ୍ବା ଦୋଣି ମଧ୍ୟ ନଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଭୋଗ୍ଯସ୍ଥାନେ କୃତଃ କୂପଃ ସୁସ୍ଵାଦୁସଲିଲସ୍ତଥା
ଭୋଗସ୍ଥଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କୂଆଁ, ଯାହାର ପାଣି ବହୁତ ମିଠା।
ଯସ୍ଯ ସ୍ଵାଦୁଜଲଂ କୂପେ ପିବଂତି ସତତଂ ଜନାଃ
ଯାହାର କୂଆଁରୁ ଲୋକେ ସଦା ମିଠା ପାଣି ପିଉଛନ୍ତି।
ଯଃ ପ୍ରାସାଦାନ୍ରଚଯତି ଶୁଭାନ୍ଦେଵତାନାଂ ତଡାଗେ କୀର୍ତିସ୍ତସ୍ଯ ଭ୍ରମତି ଵିପୁଲା ଵଂଶମାର୍ଗାନୁଯାତା 4.127.
ଯେଉଁମାନେ ପୋଖରୀରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ।
ତେଷାଂ ତଡାଗାନି ବହୂଦକାନି କୂପାଶ୍ଚ ଯୂପାଶ୍ଚ ପ୍ରତିଶ୍ରଯାଶ୍ଚ
ସେମାନଙ୍କ ପୋଖରୀ, ପ୍ରଚୁର ପାଣି ଥିବା, ସେମାନଙ୍କ କୂଆଁ, ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ ଓ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥଳ।
ଵୃକ୍ଷୋଦ୍ଯାପନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଉଦ୍ଯାପନଵିଧିଂ ଚୈଵ ସରହସ୍ଯଂ ସମାସତଃ
ବୃକ୍ଷ ଉଦ୍ୟାପନ ବିଧି ଓ ଏହାର ଗୁପ୍ତ ଅର୍ଥ ସଂକ୍ଷେପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ।
ପତ୍ରୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ଫଲୈର୍ମୂଲୈଃ କୁର୍ଵଂତି ପିତୃତର୍ପଣମ୍
ପତ୍ର, ଫୁଲ, ଫଳ ଓ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ପିତୃପୂଜା କରାଯାଏ।
ବହୁଭିର୍ମୃତକିଞ୍ଜାତୈଃ ପୁତ୍ରୈର୍ଧର୍ମାର୍ଥଵର୍ଜିତୈଃ
ଅନେକ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଧର୍ମ ଓ ଧନ ନଥିବା ପୁଅମାନେ।
ପ୍ରାଣିନଃ ପ୍ରୀଣଯଂତି ସ୍ମ ଚ୍ଛାଯାଵଲ୍କଲପଲ୍ଲଵୈଃ
ଛାୟା, ଛାଲ ଓ କୋମଳ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପପତ୍ରଫଲଚ୍ଛାଯାମୂଲଵଲ୍କଲଦାରୁଭିଃ
ଫୁଲ, ପତ୍ର, ଫଳ, ଛାୟା, ମୂଳ, ଛାଲ ଓ କାଠ ଦ୍ୱାରା।
ପୁତ୍ରାଃ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଵଂତି ଵା ନ ଵା
ବର୍ଷର ଶେଷରେ ପୁଅମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିପାରନ୍ତି କିମ୍ବା କରିନପାରନ୍ତି ।
ନ ତତ୍କରୋତ୍ଯଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ ସୁଖଂ ଯଦ୍ଯୋଷିତଃ ସୁତଃ
ଯଦି ପୁଅ ପତ୍ନୀରୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରେନାହିଁ, ତେବେ ସେ ଘରେ ସୁଖ ଆସେନାହିଁ ।
ସଚ୍ଛାଯା ଚ ସପୁଷ୍ପା ଚ ସଫଲା ଵୃକ୍ଷଵାଟିକା
ଯେଉଁ ଗଛବାଡ଼ି ଠିକ ଛାୟା ଦେଇଥାଏ, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ସେଠି ଗଛ ଗୁଡିକ ଗର୍ବ କରାଯାଏ ।
ଅଶୋକଫଲାଵକରା ତିଲକାଲଂକୃତାନନା
ଅଶୋକ ଗଛର ଫଳ ପଡ଼ିଥିବା, ମୁହଁରେ ତିଳକ ଲାଗିଥିବା,
ସଦା ସ ତୀର୍ଥୀ ଭଵତି ସଦା ଦାନଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ।। 4.128.
ଏମିତି ଲୋକ ସଦା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି ଓ ସଦା ଦାନ କରନ୍ତି ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥମେକଂ ପିଚୁମଂଦମେକଂ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧମେକଂ ଦଶ ଚିଞ୍ଚିଣୀକାନ୍
ଏକ ଅଶ୍ୱଥ, ଏକ ପିଚୁମନ୍ଦ, ଏକ ବଟ ଓ ଦଶଟି ଚିଞ୍ଚିଣି ଗଛ ରୋପିବା ଉଚିତ ।
ପୁଷ୍ପୋପଗଂଧାଢ୍ଯଫଲୋପଗନ୍ଧଂ ଯଃ ପାଦପଂ ସ୍ପର୍ଶଯତେ ଦ୍ଵିଜାଯ
ଯେଉଁଠି ଫୁଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଛ କିମ୍ବା ଫଳ ଓ ଗନ୍ଧ ରହିଥାଏ, ଏହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିଲେ,
ପ୍ରତିଶ୍ରଯାଶ୍ରାନ୍ତ ସମାଶ୍ରଯତ୍ଵାତ୍ସମୀହିତଂ ତତ୍ର ଫଲଂ ବୁଭୁକ୍ଷୋଃ
କ୍ଲାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବାରୁ, ଯେଉଁଠି ଭୁଖା ଲୋକ ଯେଉଁ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମିଳିଯାଏ ।
ନ ଖାନିତାଃ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯୋ ରୋପିତା ନ ମହୀରୁହାଃ
କୌଣସି ପୋଖରୀ ଖୋଡ଼ାଯାଇନାହିଁ, ବଡ଼ ଗଛ ରୋପିଯାଇନାହିଁ ।
ଛାଯାମନ୍ଯସ୍ଯ କୁର୍ଵଂତି ତିଷ୍ଠଂତି ସ୍ଵଯମାତପେ
ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଛାୟା ଦେଇଥାନ୍ତି, ନିଜେ ତେଜ ରୂପେ ଦଡ଼ିଥାନ୍ତି ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵୃକ୍ଷସ୍ଯୋଦ୍ଯାପନେ ଵିଧିମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଗଛ ଉଦ୍ୟାପନର ନିୟମ ବିଷୟରେ ଅଧିକ କହିବି ।
ଅପୁତ୍ରଯା ପୁରା ପାର୍ଥ ପାର୍ଵତ୍ଯା ମନ୍ଦରାଚଲେ
ପୂର୍ବେ, ହେ ପାର୍ଥ, ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ, ପୁଅ ନଥିବା ପାର୍ବତୀ ଥିଲେ ।