ଵିଧିଂ ତ୍ଵେନମଜାନାନୋ ଯଃ କୁର୍ଯାଦର୍ଥମୋହିତଃ
ଯିଏ ବିଧି ନ ଜାଣି, ମାୟାରେ ପଡ଼ି ଲାଭ ପାଇଁ କାମ କରେ,
ତସ୍ଯ ତନ୍ନିଷ୍ଫଲଂ ସର୍ଵମୁପ୍ତଂ ବୀଜମିଵୋଷରେ ।। 4.127.
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ, ମରୁଭୂମିରେ ବିଆ ପକାଇବା ପରି।
ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କସଦୃଶପ୍ରଭମ୍
ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜଳାଶୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
କଶ୍ଚିତ୍ପିବତି ତତ୍ତୋଯଂ ନିପାନସ୍ଥଂ ତତୋଽଞ୍ଜଲିମ୍
କେହି ଏହି ଜଳାଶୟରୁ ଜଳ ନେଇ, ହାତରେ ଧରି ପିଉଛନ୍ତି।
ମହାଭୋଜ୍ଯଂ ମହୋତ୍ସର୍ଗଂ ଯଜମାନୋ ଦିନାଷ୍ଟକମ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆଠ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହାଭୋଜନ ଓ ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଥାଏ।
କାରକାଃ କର୍ମଣୋ ଵାପି ସୂତ୍ରଧାରାଦଯୋ ନରାଃ
ଏହି କାମର କର୍ତ୍ତା, ସୂତ୍ରଧାର ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଏଥିରେ ଜଡିତ, ସେମାନେ,
ଖନ୍ଯମାନେ ମହୀଭାଗେ ପ୍ରାଣିନୋ ଯେ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ
ମାଟି ଖୋଦିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ,
ଧେନୋସ୍ତୁ ରୋମକୂପାଣି ଯାଵନ୍ତୀହ ନରୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଗାଈର ଦେହରେ ଯେତେ ରୋମକୂପ ଅଛି,
କୋଟିର୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣାଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ତିଷ୍ଠେତ୍ତଡାଗକୃତ୍
ଏମିତି ଜଳାଶୟ ତିଆରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କୋଟି ଯୁଗସହସ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହେ।
ତାଂସ୍ତୁ ତାରଯତେ ସର୍ଵାନାତ୍ମାନଂ ଚ ମହୀପତେ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଓ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ହେ ରାଜା।
ଅପି ନଃ ସ କୁଲେ ଜାତୋ ଯସ୍ତଡାଗଂ କରିଷ୍ଯତି
ଆମ ବଂଶରେ ଏମିଥିଲେ ଜନ୍ମ ହେଉ, ଯିଏ ଏପରି ଜଳାଶୟ ତିଆରି କରିବ।
କୁଲାନି ତାରଯେତ୍ସପ୍ତ ଯତ୍ର ଗୌର୍ଵିତୃଷୀ ଭଵେତ୍ 4.127.
ଯେଉଁଠାରେ ତରସିଥିବା ଗାଈ ପାଣି ପାଇ ସନ୍ତୋଷ ପାଏ, ସେଠାରେ ସେ ସାତି ପିଢ଼ିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ମାସଂ ଚେତାଗୃହେ କୋଟିକ୍ଷଣଧ୍ଵଂସିଧନସ୍ଯ ହି
ଏହି ଜଳ ଘରରେ ଏକ ମାସ ରହିଲେ, କୋଟି କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଚତୁର୍ଥକଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ କାରିତେଽସ୍ମିଂଶ୍ଚତୁଷ୍ଟଯେ
ଏହି ଚାରିଟି କାମ ସଫଳ ହେଲେ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଫଳ ମିଳେ।
ତଥା ସ୍ଵାଦେନ ଚ ଜଲଂ କର୍ତୁଃ ସର୍ଵଂ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଏହିପରି ଜଳର ସ୍ୱାଦ ଉପଭୋଗ କଲେ, ତିଆରି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ସମସ୍ତ ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।
ଧନ୍ଯସ୍ଯ ପାଂଥାଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତଡାଗଂ ଵୃକ୍ଷମଂଡିତମ୍
ଧନ୍ୟ ଯାତ୍ରୀମାନେ, ଗଛରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଜଳାଶୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।
ମାରୁତୋଦ୍ଭୂତଵୀଚ୍ଯଗ୍ରୈଃ କରୈଃ କମଲମଂଡିତମ୍
ପବନରେ ତରଙ୍ଗ ଉଠିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଜଳାଶୟ।
ସାମାନ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯୋ ଯେନ ଭୂମିଗତଂ ଜଲମ୍
ଯିଏ ଭୂମି ଭିତରର ଜଳକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି,
ମୂର୍ତଂ ସ୍ଵଭାଵତଃ ସିଦ୍ଧମିଷ୍ଟଂ ମନ୍ତ୍ରପ୍ରଦର୍ଶିତମ୍
ସ୍ୱଭାବରୁ ପ୍ରକାଶିତ, ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିବା, ସଫଳ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟମାନ।
ଉନ୍ନତା ଵାଥ ନିମ୍ନା ଵା କୀର୍ତିର୍ଯେନ ପ୍ରକାଶିତା
ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଯେଉଁହେଉ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ କୀର୍ତ୍ତି ସଦା ରହିଥାଏ।
ତ୍ରିତଯଂ ନିଘ୍ନତାଂ ନେଯଂ ତ୍ରିତଯଂ ଚୋନ୍ନତିଂ ପରାମ୍
ତିନୋଟି ଜିନିଷ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ତିନୋଟି ଜିନିଷକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ନେଇଯିବା ଦରକାର।
ଯଃ କାରଯତି ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍କୀର୍ତିସ୍ତସ୍ଯାମଲା ଭଵେତ୍ 4.127.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଯିଏ ଏହି ଜଗତରେ କରାଏ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ନିର୍ମଳ ହୁଏ।
ଉପେତାନାମପି ଦିଵଂ ସ ନିବନ୍ଧଵିଧାଯିନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତାଵତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ସ ରମତେ ଯାଵତ୍କୀର୍ତିରନଶ୍ଵରା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଅବିନାଶୀ ରହିଥାଏ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ହଂସାସ୍ଯକ୍ଷିପ୍ତନୀଲ୍ଯଗ୍ରଂ ପଦ୍ମିନୀଖଣ୍ଡମଣ୍ଡିତମ୍
ହଂସର ଠୁଣ୍ଡି ଦ୍ୱାରା ଛିଡ଼ାଯାଇଥିବା ନୀଳ ଅଂଶ ଓ ପଦ୍ମ ର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଏ।
ଘଟୈରଞ୍ଜଲିଭିର୍ଵକ୍ତ୍ରୈର୍ଯସ୍ଯ ଵାଟୀପୁଟୈର୍ଜଲମ୍
ଯାହାର ପୋଖରୀରୁ ଘଟ, ହାତ ଯୋଡି, ମୁହଁ କିମ୍ବା ହସ୍ତକୁପରେ ପାଣି ନେଇଯାଯିବା।
ତଡାଗଂ ନଗରୋପାଂତେ ଧନ୍ଯସ୍ଯ କିଲ ଜାଯତେ
ନଗର ଧାରରେ ଯେଉଁ ପୋଖରୀ ତିଆରି ହୁଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ଯେଷାଂ ଦେଵକୁଲଂ ତତ୍ତୁ ନିଷ୍ପଦ୍ଯେତ ସରସ୍ତଟେ
ଯେଉଁମାନେ ସରସ୍ତଟରେ ଦେଉଳ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ନ ଭଵଂତୀଷ୍ଟିକା ଯାଵଦ୍ଦ୍ରୋଣୀ ଵା ଭୂମିସନ୍ନିଭା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମି ସମାନ ଏକ ଇଟ କିମ୍ବା ଦୋଣି ମଧ୍ୟ ନଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଭୋଗ୍ଯସ୍ଥାନେ କୃତଃ କୂପଃ ସୁସ୍ଵାଦୁସଲିଲସ୍ତଥା
ଭୋଗସ୍ଥଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କୂଆଁ, ଯାହାର ପାଣି ବହୁତ ମିଠା।