ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ସମୁଦ୍ରେ ଯଦ୍ଵଦତ୍ର ଵୈ
ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମୁଦ୍ରରେ ଯେପରି ଉପସ୍ଥିତ, ଏଠି ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଗୌଃ ସ୍ଥାପକାଯ ଦାତଵ୍ଯା ଭୋଜନଂ ଚାନିଵାରିତମ୍ 4.127.
ସ୍ଥାପନା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଗୋ ଦେବା ଉଚିତ ଏବଂ ଭୋଜନ ବାଞ୍ଚିତ କରିବା ଯିଏଁ ନୁହେଁ।
ଶରାଯା ଆଗତଂ ତୋଯଂ ସାମୁଦ୍ରଂ ପ୍ରଥମଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଶରରେ ଆସିଥିବା ପାଣିକୁ ପ୍ରଥମ ସାଗରୀୟ ଜଳ ଭାବେ ମନାଯାଏ।
ଵାପୀକୂପତଡାଗେ ଵା ସ୍ଥିତଂ ତୁ ପ୍ରଥମଂ ଜଲମ୍
ବାପୀ, କୂଆଁ କିମ୍ବା ତାଳାବରେ ଥିବା ପ୍ରଥମ ଜଳକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଜଳ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।
ସମୁଦ୍ରୋଽପି ହି କୌଂତେଯ ଦେଵଯୋନିରପାଂପତିଃ
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଜଳର ସ୍ୱାମୀ।
ଅଗ୍ନିଶ୍ଚ ତେଜୋ ମୃଡଯାଥ ଦେହେ ରେତୋଧା ଵିଷ୍ଣୁରମୃତସ୍ଯ ନାଭିଃ
ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଅଗ୍ନି, ହେ ମୃଡ଼, ଶରୀରରେ ବୀଜଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଅମୃତର ନାଭି।
ଵୈଷ୍ଣଵେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଵାରୁଣେ ତଥା
ବୈଷ୍ଣବ ମାସ ଆସିଲେ କିମ୍ବା ବାରୁଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ହେଲେ,
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଵିଧିଵନ୍ମଂତ୍ରୈଃ ସାଗରେ ତୁ ସମାହିତଃ
ବିଧିମତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରି, ସମୁଦ୍ରକୂଳରେ ଏକାଗ୍ର ହେବା ଉଚିତ।
ଅପି ଜନ୍ମସହସ୍ରଂ ତୁ ଯତ୍ପାପଂ କୁରୁତେ ନରଃ
ଏକ ଲୋକ ହଜାର ଜନ୍ମ ଧରି ଯେପରି ଅପରାଧ କରିଥାଏ,
ଵିଧିଜ୍ଞେନ ତୁ କର୍ତଵ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ଯଥାଵିଧି
ଯିଏ ବିଧି ଜାଣେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧିଂ ତ୍ଵେନମଜାନାନୋ ଯଃ କୁର୍ଯାଦର୍ଥମୋହିତଃ
ଯିଏ ବିଧି ନ ଜାଣି, ମାୟାରେ ପଡ଼ି ଲାଭ ପାଇଁ କାମ କରେ,
ତସ୍ଯ ତନ୍ନିଷ୍ଫଲଂ ସର୍ଵମୁପ୍ତଂ ବୀଜମିଵୋଷରେ ।। 4.127.
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ, ମରୁଭୂମିରେ ବିଆ ପକାଇବା ପରି।
ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କସଦୃଶପ୍ରଭମ୍
ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜଳାଶୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
କଶ୍ଚିତ୍ପିବତି ତତ୍ତୋଯଂ ନିପାନସ୍ଥଂ ତତୋଽଞ୍ଜଲିମ୍
କେହି ଏହି ଜଳାଶୟରୁ ଜଳ ନେଇ, ହାତରେ ଧରି ପିଉଛନ୍ତି।
ମହାଭୋଜ୍ଯଂ ମହୋତ୍ସର୍ଗଂ ଯଜମାନୋ ଦିନାଷ୍ଟକମ୍
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆଠ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହାଭୋଜନ ଓ ବଡ଼ ଦାନ ପାଇଥାଏ।
କାରକାଃ କର୍ମଣୋ ଵାପି ସୂତ୍ରଧାରାଦଯୋ ନରାଃ
ଏହି କାମର କର୍ତ୍ତା, ସୂତ୍ରଧାର ଓ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଏଥିରେ ଜଡିତ, ସେମାନେ,
ଖନ୍ଯମାନେ ମହୀଭାଗେ ପ୍ରାଣିନୋ ଯେ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ
ମାଟି ଖୋଦିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ,
ଧେନୋସ୍ତୁ ରୋମକୂପାଣି ଯାଵନ୍ତୀହ ନରୋତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଗାଈର ଦେହରେ ଯେତେ ରୋମକୂପ ଅଛି,
କୋଟିର୍ଯୁଗସହସ୍ରାଣାଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ତିଷ୍ଠେତ୍ତଡାଗକୃତ୍
ଏମିତି ଜଳାଶୟ ତିଆରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କୋଟି ଯୁଗସହସ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହେ।
ତାଂସ୍ତୁ ତାରଯତେ ସର୍ଵାନାତ୍ମାନଂ ଚ ମହୀପତେ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଓ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ହେ ରାଜା।
ଅପି ନଃ ସ କୁଲେ ଜାତୋ ଯସ୍ତଡାଗଂ କରିଷ୍ଯତି
ଆମ ବଂଶରେ ଏମିଥିଲେ ଜନ୍ମ ହେଉ, ଯିଏ ଏପରି ଜଳାଶୟ ତିଆରି କରିବ।
କୁଲାନି ତାରଯେତ୍ସପ୍ତ ଯତ୍ର ଗୌର୍ଵିତୃଷୀ ଭଵେତ୍ 4.127.
ଯେଉଁଠାରେ ତରସିଥିବା ଗାଈ ପାଣି ପାଇ ସନ୍ତୋଷ ପାଏ, ସେଠାରେ ସେ ସାତି ପିଢ଼ିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ମାସଂ ଚେତାଗୃହେ କୋଟିକ୍ଷଣଧ୍ଵଂସିଧନସ୍ଯ ହି
ଏହି ଜଳ ଘରରେ ଏକ ମାସ ରହିଲେ, କୋଟି କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଧନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଚତୁର୍ଥକଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ କାରିତେଽସ୍ମିଂଶ୍ଚତୁଷ୍ଟଯେ
ଏହି ଚାରିଟି କାମ ସଫଳ ହେଲେ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଫଳ ମିଳେ।
ତଥା ସ୍ଵାଦେନ ଚ ଜଲଂ କର୍ତୁଃ ସର୍ଵଂ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଏହିପରି ଜଳର ସ୍ୱାଦ ଉପଭୋଗ କଲେ, ତିଆରି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ସମସ୍ତ ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ।
ଧନ୍ଯସ୍ଯ ପାଂଥାଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତଡାଗଂ ଵୃକ୍ଷମଂଡିତମ୍
ଧନ୍ୟ ଯାତ୍ରୀମାନେ, ଗଛରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଜଳାଶୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସୁଖ ପାଆନ୍ତି।
ମାରୁତୋଦ୍ଭୂତଵୀଚ୍ଯଗ୍ରୈଃ କରୈଃ କମଲମଂଡିତମ୍
ପବନରେ ତରଙ୍ଗ ଉଠିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଏହି ଜଳାଶୟ।
ସାମାନ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯୋ ଯେନ ଭୂମିଗତଂ ଜଲମ୍
ଯିଏ ଭୂମି ଭିତରର ଜଳକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି,
ମୂର୍ତଂ ସ୍ଵଭାଵତଃ ସିଦ୍ଧମିଷ୍ଟଂ ମନ୍ତ୍ରପ୍ରଦର୍ଶିତମ୍
ସ୍ୱଭାବରୁ ପ୍ରକାଶିତ, ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିବା, ସଫଳ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟମାନ।
ଉନ୍ନତା ଵାଥ ନିମ୍ନା ଵା କୀର୍ତିର୍ଯେନ ପ୍ରକାଶିତା
ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଯେଉଁହେଉ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ କୀର୍ତ୍ତି ସଦା ରହିଥାଏ।